Будам андари пеши наҷми аддӣни шабӣ

بودم اندر پیش نجم الدّین شبی

Онкии ҷуз мурғон набӯдаш ҳам лабӣ

آنکه جز مرغان نبودش هم لبی

Бади кбирў ӯ зи ҳақи огоҳ буд

بد کبیرو او ز حق آگاه بود

Дар тариқи аҳли маънии шоҳ буд

در طریق اهل معنی شاه بود

Розӣ аз сар маъонӣ гуфт ӯ

رازی از سرّ معانی گفت او

Ман бигӯям зи он яке дар гӯши ту

من بگویم ز آن یکی در گوش تو

Худ биёб ин рмзроўгўш кун

خود بیاب این رمزراوگوش کن

Ҳамчуи хам май зи маънӣ ҷӯш кун

همچو خمّ می ز معنی جوش کن

Гуфт рӯзии Мустафо аз баҳри сайр

گفت روزی مصطفی از بهر سیر

Аз Мадина рафт беруни баҳри хайр

از مدینه رفت بیرون بهر خیر

Ҳмрҳши асҳоби худ бисёр буд

همرهش اصحاب خود بسیار بود

Дар қудумаши воқифи асрор буд

در قدومش واقف اسرار بود

Буд шоҳи авлиёи ҳамроҳ ӯ

بود شاه اولیا همراه او

Буд воқиф аз дили огоҳ ӯ

بود واقف از دل آگاه او

Дасти ҳайдари мстФо дар даст дошт

دست حیدر مصطفا در دست داشت

Дигаронро зони маъонӣ паст дошт

دیگران را زآن معانی پست داشت

Қурби як майлӣ ба берун беш ва кам

قرب یک میلی به بیرون بیش و کم

Даст дар даст Муҳамад дошт ҳам

دست در دست محمّد داشت هم

Пас Муҳамад гуфт бо ӯ розҳо

پس محمّد گفت با او رازها

Дод дар гӯшаши басии овозҳо

داد در گوشش بسی آوازها

Баъд аз он диданди некӯи манзилӣ

بعد از آن دیدند نیکو منزلی

Гунбадии олӣ дар онҷои азглӣ

گنبدی عالی در آنجا ازگلی

Буд он манзилгаҳии бас бо сафо

بود آن منزلگهی بس با صفا

Гоҳ гоҳе буд онҷои Муртазо

گاه گاهی بود آنجا مرتضی

Ҷои азлати гоҳи салмон буд он

جای عزلت گاه سلمان بود آن

Манзили арбоби ирфон буд он

منزل ارباب عرفان بود آن

Омад онҷои Мустафо ором кард

آمد آنجا مصطفی آرام کرد

Пас май ирфони басӣ дарҷоам кард

پس می عرفان بسی درجام کرد

Норасидаи он май маънии бком

نارسیده آن می معنی بکام

Ҷумлагӣ карданд мастӣҳо тамом

جملگی کردند مستیها تمام

Аз пари ҷбрили овоз ӯ шунид

از پر جبریل آواز او شنید

Гуфт инак Ҷабраил аз ҳақ расед

گفت اینک جبرئیل از حق رسید

Мустафо бо Муртазо чун ҷон шуданд

مصطفی با مرتضی چون جان شدند

Дар даруни хона салмон шуданд

در درون خانهٔ سلمان شدند

Пас набии гуфто касеро бор нест

پس نبی گفتا کسی را بار نیست

Дар даруни хонаи худ ағёр нест

در درون خانه خود اغیار نیست

Гуфт бо салмон ки боб дар ту бош

گفت با سلمان که باب در تو باش

зи онкии сари ҳайдарии гашт аз тўФош

ز آنکه سرّ حیدری گشت از توفاش

Чунки салмони остон дар гирифт

چونکه سلمان آستان در گرفت

Ҷумлаи асрори хдодр сар гирифт

جمله اسرار خدادر سر گرفت

Ҷумлаи асҳоби набӣ ҳайрон шуданд

جمله اصحاب نبی حیران شدند

Ғарқа дар дарёӣ бепоён шуданд

غرقه در دریای بی پایان شدند

Пас бигуфтанд ин чаҳ сараст азолаҳ

پس بگفتند این چه سرّ است ازاله

Кандар ин хона бирафтанд он ду шоҳ

کاندر این خانه برفتند آن دو شاه

Мо ҳама бо Мустафо муҳаррам бадем

ما همه با مصطفی محرم بدیم

Дар ҳамаи маънӣ бова ҳамдам бадем

در همه معنی باو همدم بدیم

Ин чаҳ сари бад ки набӣ бомо нагуфт

این چه سر بد که نبی باما نگفت

Сари асрори алоа азмо наҳуфт

سرّ اسرار الاه ازما نهفت

Худ алиро муҳаррам худ дошт ӯ

خود علی را محرم خود داشت او

Пас якеро дар дарун нагузошт ӯ

پس یکی را در درون نگذاشت او

Ҷумла гуфтанд ин сухан бо икдгр

جمله گفتند این سخن با یکدگر

Худ бипурсем аз Муҳамади ин хабар

خود بپرسیم از محمّد این خبر

То бигӯед сари ин маънии бмо

تا بگوید سرّ این معنی بما

То шавем огаҳи зи кашфи анмо

تا شویم آگه ز کشف انّما

Пас бурун омад набии боМуртазо

پس برون آمد نبی بامرتضی

Гуфт оварда аст сӯем ҳилли ?утӣ

گفت آورده است سویم هل اتی

Ҷумлаи ёрони пеш пайғамбар шуданд

جمله یاران پیش پیغمبر شدند

Вази улӯми ҳайдарӣ анвар шуданд

وز علوم حیدری انور شدند

Ҷумла гуфтанд андари ин гунбад чаҳ буд

جمله گفتند اندر این گنبد چه بود

Бо ки бӯда худ туро гуфт вшнўд

با که بوده خود ترا گفت وشنود

Мо ҳамаи асҳоби ҷонбози тўоим

ما همه اصحاب جانباز توایم

Вондри ин сари муҳаррами рози тўоим

واندر این سرّ محرم راز توایم

Ин арақ бар рӯй ту аз баҳр чист

این عرق بر روی تو از بهر چیست

Венаи вуруди ҳилли ?утӣ аз баҳр кист

وین ورود هل اتی از بهر کیست

Мустафои гуфто ки эй ёрони ман

مصطفی گفتا که ای یاران من

Ҷумлаи асҳобу ҳаводорони ман

جمله اصحاب و هواداران من

Андарин маънии сухан бисёр ҳаст

اندرین معنی سخن بسیار هست

Вондрини сари худ басӣ асрор ҳаст

واندرین سر خود بسی اسرار هست

Чунки ҷбрил омад аз ҳақи сӯии ман

چونکه جبریل آمد از حق سوی من

Гуфт аз асрори ҳайдар ӯ сухан

گفت از اسرار حیدر او سخن

Ин ҳамаи илҳоми ҳақ бо шоҳ буд

این همه الهام حق با شاه بود

зи онкӣ ӯ худ нури айни аллоҳ буд

ز آنکه او خود نور عین الله بود

Ҳақ бова мегуфт ва ӯ аз ҳақи шнФт

حق باو می‌گفت و او از حق شنفت

ӯ ҳамаи асрори ҳақи мутлақи шнФт

او همه اسرار حق مطلق شنفت

Ман нагӯям сари чўмнсўри ин замон

من نگویم سر چومنصور این زمان

Лек дорам сар дар ин мазҳари ниҳон

لیک دارم سر در این مظهر نهان

Ҷумлагӣ гуфтанд пас раҳбари тўӣӣ

جملگی گفتند پس رهبر توئی

Баъди пайғамбари бмои меҳтари тўӣӣ

بعد پیغمبر بما مهتر توئی

Ҳар ки кард иқрор имон ёфт ӯ

هر که کرد اقرار ایمان یافت او

Ва онкӣ кард инкор дӯзах тофт ӯ

و آنکه کرد انکار دوزخ تافت او

Ҳар ки мункири гашт ӯ мълўн буд

هر که منکر گشت او معلون بود

Ҳамчуи гумроҳони дигари дун буд

همچو گمراهان دیگر دون بود

Ҳаст аттори ин замони огоҳ ӯ

هست عطّار این زمان آگاه او

Гашта давр аз мункири гумроҳ ӯ

گشته دور از منکر گمراه او

Гаштаам аз рофизии безори ҳам

گشته‌ام از رافضی بیزار هم

зи онкӣ ӯ гашта ба пастии муттаҳам

ز آنکه او گشته به پستی متهّم

Ман бад-ӣни Аҳмаду авлод ӯ

من بدین احمد و اولاد او

Туу дайни дайгарии воршод ӯ

تو و دین دیگری وارشاد او

Ту бад-ӣни дигарон гмраҳи шӯй

تو بدین دیگران گمره شوی

Ҳамчуи кӯрон дар дарун чаҳ шӯй

همچو کوران در درون چه شوی

эй ту мардӯди худоу халқи ҳам

ای تو مردود خدا و خلق هم

Ҳамчуи кӯрони мункири шоҳи карам

همچو کوران منکر شاه کرم

Гашти шаръ аз дайни ҳайдари ошкор

گشت شرع از دین حیدر آشکار

Худ барои шаръ мезад зулфиқор

خود برای شرع می‌زد ذوالفقار

Борҳо дар роҳи ҳақи ҷони бохт ӯ

بارها در راه حقّ جان باخت او

Длдли маънии бФрмони тохт ӯ

دلدل معنی بفرمان تاخت او

Ман бигӯям шарҳи теғаши ҳушдор

من بگویم شرح تیغش هوشدار

Дар асрори маро дар гӯшдор

درّ اسرار مرا در گوشدار

ЛоФтии алои алӣ дар ҷони ман

لافتی الاّ علی در جان من

Зулфиқору сайф ӯ имони ман

ذوالفقار و سیف او ایمان من

Гар набӯдӣ сайф , имон кӣ бадӣ

گر نبودی سیف،ایمان کی بُدی

Бо ту ҳуби шоҳи мардон кӣ бадӣ

با تو حبّ شاه مردان کی بُدی

Қиссаи он умру охир ёд кун

قصّهٔ آن عمر و آخر یاد کن

Хонаи дайнро бон обод кун

خانهٔ دین را بآن آباد کن

намешунидам ин сухан аз аҳли илм

می‌شنیدم این سخن از اهل علم

Олимон к-эйашон баданд арбоби ҳалам

عالمان کایشان بدند ارباب حلم