Чун набии он шоҳи дайнро дид шод

چون نبی آن شاه دین را دید شاد

Меҳр ӯро дар миёни ҷони ниҳод

مهر او را در میان جان نهاد

Рӯй ӯро пок кард аз гирди ҷанг

روی او را پاک کرد از گرد جنگ

Гуфт дар дайн аз ту дорам номи вннг

گفت در دین از تو دارم نام وننگ

Чун умри он зарб дид аз Муртазо

چون عمر آن ضرب دید از مرتضی

Пеш ӯ афтод андари дасту по

پیش او افتاد اندر دست و پا

Гуфт ҷони мо шудаи гулшани зи ту

گفت جان ما شده گلشن ز تو

Шамъи имон низ ҳам равшани зи ту

شمع ایمان نیز هم روشن ز تو

Гар набӯдӣ зарби теғат дар ҷаҳон

گر نبودی ضرب تیغت در جهان

Бишкӣ будӣ шариъати худ ниҳон

بیشکی بودی شریعت خود نهان

Ҷумлаи асҳоби ҳам шодон шуданд

جملهٔ اصحاب هم شادان شدند

Зон харобии ҷумла ободон шуданд

زان خرابی جمله آبادان شدند

Бо алӣ гуфтанд кӣ шоҳи азнхст

با علی گفتند کی شاه ازنخست

Фатҳ дар дайни набии азтиғи тест

فتح در دین نبی ازتیغ تست

Зарби теғашро чу диданд он бидон

ضرب تیغش را چو دیدند آن بدان

Мунҳазими рафтанд то Маккаи давон

منهزم رفتند تا مکه دوان

Гуфт ҳайдари к-эии шаҳ ҳар ду саро

گفت حیدر کای شه هر دو سرا

Май рӯми ин қавми бадро аз қафо

می‌روم این قوم بد را از قفا

Чун иҷозат ёфт аз Аҳмад вале

چون اجازت یافت از احمد ولی

Буд анвори вилоят зу ҷлӣ

بود انوار ولایت زو جلی

Баркашид он шоҳи мардони зулфиқор

برکشید آن شاه مردان ذوالفقار

Кард арз аз хӯни аъдои лолаи зор

کرد ارض از خون اعدا لاله زار

Кишт бисёре аз он бдсиртон

کشت بسیاری از آن بدسیرتان

Дар Мадинаи гашти сайли хӯни равон

در مدینه گشت سیل خون روان

Лашкари ислом қӯт ёфтанд

لشکر اسلام قوّت یافتند

Ҷумлагии мол ва ғанимат ёфтанд

جملگی مال و غنیمت یافتند

Лек ҳайдари майл днёӣӣ накард

لیک حیدر میل دنیائی نکرد

Меҳри дунё дар дил ӯ буд сард

مهر دنیا در دل او بود سرد

Рӯи гузари ту зин ҷаҳон кун майли ҳақ

رو گذر تو زین جهان کن میل حق

То диҳандат дар маъонии худ сабақ

تا دهندت در معانی خود سبق

То бигирад меҳри шаҳ бар дили қарор

تا بگیرد مهر شه بر دل قرار

Рӯй аз дунё бигардон мрдўор

روی از دنیا بگردان مردوار

Ҳар ки ӯ дил аз ҷаҳон худ барграфт

هر که او دل از جهان خود برگرفت

Ҳамчуи шоҳи мо зи душмани сргрФт

همچو شاه ما ز دشمن سرگرفت

Ҳар ки ӯ олӯдаи дунё буд

هر که او آلودهٔ دنیا بود

Дар ду олам ӯ яқини расво буд

در دو عالم او یقین رسوا بود

Ҳар ки ӯ аз ҳастӣ худ давр шуд

هر که او از هستی خود دور شد

Бишкии майдон ки чун Мансур шуд

بیشکی میدان که چون منصور شد

Ҳар ки ӯ аз ғайри ҳақ безор шуд

هر که او از غیر حق بیزار شد

Дар миёни ҷону дил анвор шуд

در میان جان و دل انوار شد

Рӯи ту аз хоби амли бедори шӯ

رو تو از خواب امل بیدار شو

Ва онгаҳе дар водии каррори шӯ

و آنگهی در وادی کرّار شو

Ту зхўоби ғифлатат бедор бош

تو زخواب غفلتت بیدار باش

Ҳамчуи ҷамъи аўлёдр кор бош

همچو جمع اولیادر کار باش

То биёбӣ ончии матлӯбат буд

تا بیابی آنچه مطلوبت بود

Вази маъонии ончии маҳбӯбат буд

وز معانی آنچه محبوبت بود

Ҳаст мақсӯдам дар ин гуфтан касе

هست مقصودم در این گفتن کسی

Онкӣ ӯ бо авлиё бошад басӣ

آنکه او با اولیا باشد بسی

Ту чаҳ донеи авлиёро дар яқин

تو چه دانی اولیا را در یقین

Зонкаҳ худбин гашта дар роҳи дайн

زآنکه خودبین گشتهٔ در راه دین

Ту ҳамин номӣ бигирӣ бар забон

تو همین نامی بگیری بر زبان

Авлиёро ту бибин аз чашми ҷон

اولیا را تو ببین از چشم جان

Дниӣии дорӣу уқбои ҳеҷ на

دنیئی داری و عقبی هیچ نه

Сӯратии дорӣу маънии ҳеҷ на

صورتی داری و معنی هیچ نه

Ман з рӯй ёри худ дар ҳайратам

من ز روی یار خود در حیرتم

Андарин ҳасрати басӣ дар ҳасратам

اندرین حسرت بسی در حسرتم

Аввалин манзили зи сар бояд гузашт

اوّلین منزل ز سر باید گذشت

Варна зини бобати бдрбоиди гузашт

ورنه زین بابت بدرباید گذشت

Рӯи зи србгзр ки шоҳ аз саргузашт

رو ز سربگذر که شاه از سرگذشت

То ки гардад зиндагии ?ути саргузашт

تا که گردد زندگی‌ات سرگذشت

Ҳеҷ майдонӣ дар он сар сар кист

هیچ میدانی در آن سر سرّ کیست

Ту чаҳ майдонӣ ки он асрор чист

تو چه میدانی که آن اسرار چیست

Сари он маънӣ талаб кун ҳамчуи ман

سرّ آن معنی طلب کن همچو من

То ки гардад ҳосилати асли ватан

تا که گردد حاصلت اصل وطن

Рӯ талаб кун то биёбӣ ёр ӯ

رو طلب کن تا بیابی یار او

з онкӣ ёбанд аз талаби асрор ӯ

ز آنکه یابند از طلب اسرار او

Дар талаб ман ёфтам асрорҳо

در طلب من یافتم اسرارها

Баъд аз он гуфтои биёи аттори мо

بعد از آن گفتا بیا عطّار ما

Гар наёбӣ дар ҷаҳон ӯро аён

گر نیابی در جهان او را عیان

Рӯи ту ҷавҳари зоти худ аттор хон

رو تو جوهر ذات خود عطّار خوان

Тонмоид ӯ бтўи он ёр ро

تانماید او بتو آن یار را

Баъд аз онии бинӣ ӯро бе лақо

بعد از آنی بینی او را بی لقا

Аз лақои мақсӯди момънӣ буд

از لقا مقصود مامعنی بود

Вндри онҷои ?данеу уқбо буд

وندر آنجا دنیی و عقبی بود

Ҳарчӣ мегӯям бибин ва гӯш кун

هرچه می‌گویم ببین و گوش کن

Ҷомҳо аз хами ваҳдат нӯш кун

جامها از خمّ وحدت نوش کن

Он чунон май хур ки аздли брдғм

آن چنان می خور که ازدل بردغم

На аз он май хур ки гардии муттаҳам

نه از آن می خور که گردی متّهم

Май чунон хур ки имомон хӯрда анд

می چنان خور که امامان خورده‌اند

Чун паямбари раҳи бмънӣ барда анд

چون پیمبر ره بمعنی برده‌اند

Ҳам шариъатро бҳкмт гуфта анд

هم شریعت را بحکمت گفته‌اند

Роҳи маъниро бъзт рафта анд

راه معنی را بعزّت رفته‌اند

ӯ ҳақиқати дони асрор ҳақ аст

او حقیقت دان اسرار حق است

Нури раҳмони ваҷҳи ҳақ мутлақ аст

نور رحمان وجه حق مطلق است

Худ Муҳамад буду Аҳмади ном ӯ

خود محمّد بود و احمد نام او

Дар миёни ҷони вдли анъом ӯ

در میان جان ودل انعام او

Ҳаст равшани ҳамчуи нури андари мубин

هست روشن همچو نور اندر مبین

Онкӣ бо мазҳар шуда ӯ ҳамнишин

آنکه با مظهر شده او همنشین

Рӯи зи ҷавҳари маънӣ ӯро талаб

رو ز جوهر معنی او را طلب

То хбрёбии зи маънӣ бе сабаб

تا خبریابی ز معنی بی سبب

Ҳар ки ӯ дар роҳ маънӣ рафт раст

هر که او در راه معنی رفت رست

Партави нураши ҳама дар ҷон нишаст

پرتو نورش همه در جان نشست

Ҳар ки дар дайни набии бандади камар

هر که در دین نبی بندد کمر

Шаръ ӯ гардад мар ӯро роҳбар

شرع او گردد مر او را راهبر

Дорам аз дарёии шаръаши ҷавҳарӣ

دارم از دریای شرعش جوهری

Мисли мазҳар худ наёбӣ гавҳарӣ

مثل مظهر خود نیابی گوهری

зи онкии асрори Муҳамад дида ам

ز آنکه اسرار محمّد دیده‌ام

Роҳи шаръи азгФтаҳаш бгзидаҳ ам

راه شرع ازگفته‌اش بگزیده‌ام

Ман бигуфтам ҷумлаи асрорати тамом

من بگفتم جمله اسرارت تمام

Лек ин мазҳар ниҳон бошад зи ом

لیک این مظهر نهان باشد ز عام

Мӯъҷизӣ дорад бмънии мазҳарам

معجزی دارد بمعنی مظهرم

Пеш ҳар муфлис набошад ҷавҳарам

پیش هر مفلس نباشد جوهرم