Ҳар ки дар асл аз набӣ дорад мақом

هر که در اصل از نبی دارد مقام

Бар даранда гӯшташ омад ҳаром

بر درنده گوشتش آمد حرام

Оли пайғамбари бқўли он эмом

آل پیغمبر بقول آن امام

Бошад эмин аз сбоъ ва аз ҳавоам

باشد ایمن از سباع و از هوام

Пас Халифа гуфт ин дам ме рӯем

پس خلیفه گفت این دم می‌رویم

То ҳадиси Мустафоро бкрўим

تا حدیث مصطفی را بکرویم

Андари ин ҷои хонаи пар шер ҳаст

اندر این جا خانهٔ پر شیر هست

Пеш шерон мекунем ин дам нишаст

پیش شیران می‌کنیم این دم نشست

Халқи Бағдод аз яке то садҳазор

خلق بغداد از یکی تا صدهزار

Ҷумлаи рафтанд аз ақабашони бишмор

جمله رفتند از عقبشان بیشمار

Он эмоми дайни абои халқи он замон

آن امام دین ابا خلق آن زمان

Шуд басӯии хонаи шерони равон

شد بسوی خانهٔ شیران روان

Гуфт каззоба ки ту худ пеши рӯ

گفت کذّابه که تو خود پیش رو

Зонка ҳастӣ пешвоу пеши рӯ

زانکه هستی پیشوا و پیش رو

Рафт шоҳу пеши он шерон расед

رفت شاه و پیش آن شیران رسید

Гуфт имрӯзаст моро рӯзи ид

گفت امروز است ما را روز عید

Чунки буи одамӣ бишунид шер

چونکه بوی آدمی بشنید شیر

Ҷумла барҷастанад аз ҷоашони далер

جمله برجستند از جاشان دلیر

Чунки чашми шери чашм шоҳ дид

چونکه چشم شیر چشم شاه دید

Гуфт чашмами ин замон аллоҳ дид

گفت چشمم این زمان الله دید

Буд ӯ нури худоу Мустафо

بود او نور خدا و مصطفی

Халқи олам бар влоӣ ӯ гўо

خلق عالم بر ولای او گوا

Ҳамчуи гурбаи пеши шаҳ ғалатон шуданд

همچو گربه پیش شه غلطان شدند

Халқи Бағдоди андари он ҳайрон шуданд

خلق بغداد اندر آن حیران شدند

Пеш шерон рафт шоҳи длнўоз

پیش شیران رفت شاه دلنواز

Дар намекард ду ракаати намоз

در میانشان کرد دو رکعت نماز

Ширӣ омад бо ду чашми обнок

شیری آمد با دو چشم آبناک

Рӯй худ молида назд шаҳи бхок

روی خود مالید نزد شه بخاک

Нола ҳо мекарду арз ҳол гуфт

ناله‌ها می‌کرد و عرض حال گفت

Гуфт набӯд рози ман аз ту наҳуфт

گفت نبود راز من از تو نهفت

Перам ва дандон надорам ин замон

پیرم و دندان ندارم این زمان

Туъмаамро мехуранд ин дигарон

طعمه‌ام را می‌خورند این دیگران

Амр фармо ки марои ин дами ҷудо

امر فرما که مرا این دم جدا

Туъма бахшанд ин гуруҳи боҷафо

طعمه بخشند این گروه باجفا

Бо Халифа гуфт Сайиди ҳол ро

با خلیفه گفت سیّد حال را

Мардумон карданд фурмонаши раво

مردمان کردند فرمانش روا

Зайнаби малъунаро дар пеш хонд

زینب ملعونه را در پیش خواند

ӯ зи бими захми шер аз давр монад

او ز بیم زخم شیر از دور ماند

Чун бидиданд он чунонаш мардумон

چون بدیدند آن چنانش مردمان

Пеш шеронаш кашиданд он замон

پیش شیرانش کشیدند آن زمان

Зан чу андари чанг шерон афтод

زن چو اندر چنگ شیران افتاد

Пеши шерони давр аз ҷон афтод

پیش شیران دور از جان افتاد

Пора аш карданд ва биҷон сохтанд

پاره‌اش کردند و بیجان ساختند

Пас бхокши зуд яксон сохтанд

پس بخاکش زود یکسان ساختند

Хуши з ҳам канданд шерони бало

خوش ز هم کندند شیران بلا

Зайнаби малъунаи каззоба ро

زینب ملعونهٔ کذّابه را

Баъд аз он шерони ҳамаи пеши эмом

بعد از آن شیران همه پیش امام

Рӯй молидаанд брраҳи зи эҳтиром

روی مالیدند برره ز احترام

Бо забон ҳол мегуфтанд мо

با زبان حال می‌گفتند ما

Гурба ҳо бошем аз шери худо

گربه‌ها باشیم از شیر خدا

Нақди шери ҳақу шоҳи зулфиқор

نقد شیر حق و شاه ذوالفقار

Ту змо бе ҳрмтиҳои дргзор

تو زما بی حرمتیها درگذار

Мадҳи ҷаду модару боби шумо

مدح جدّ و مادر و باب شما

Карда нақши аллоҳ бар арзу само

کرده نقش الله بر ارض و سما

Шуд шуморо эй ҳамаи фархундагон

شد شما را ای همه فرخندگان

Ҷину инс аз камтарини бандагон

جنّ و انس از کمترین بندگان

эй ки доими лофи имон май занӣ

ای که دایم لاف ایمان می‌زنی

Бо влоӣ ӯ дам аз ҷон мезанӣ

با ولای او دم از جان میزنی

Дар итоати рӯзу шаб бедор бош

در اطاعت روز و شب بیدار باش

Бо влои ҳайдар каррор бош

با ولای حیدر کرار باش

Ҳуби эшонро бҷони хеши дор

حب ایشان را بجان خویش دار

То биёбӣ илми маънии бишмор

تا بیابی علم معنی بیشمار

Рӯи ту ҳуби шоҳ мардон кун бадал

رو تو حبّ شاه مردان کن بدل

То нагардӣ ҳамчуи мардӯдони хаҷал

تا نگردی همچو مردودان خجل

Рӯи ту мадҳи шоҳро мекун ниҳон

رو تو مدح شاه را میکن نهان

То шӯй аз ҷумлаи инсонён

تا شوی از جملهٔ انسانیان

Гар ту ҳабашро харидор омадӣ

گر تو حبش را خریدار آمدی

Аз ҳамаи хобии ту бедор омадӣ

از همه خوابی تو بیدار آمدی

Рӯи ту меҳраши дор ва бо эшон нишин

رو تو مهرش دار و با ایشان نشین

То шӯии эмини зи шерони ърин

تا شوی ایمن ز شیران عرین

Рӯи ту ҳабаши дор чун ман дар ҷаҳон

رو تو حبّش دار چون من در جهان

То халосии ёбӣ аз шари ин замон

تا خلاصی یابی از شرّ این زمان

Рӯи ту ҳабаши варз чун салмони Форс

رو تو حبّش ورز چون سلمان فارس

То наёбӣ бим аз шерони Форс

تا نیابی بیم از شیران فارس

Рӯи ту ҳабаши дор чун маҳбӯб ӯст

رو تو حبّش دار چون محبوب اوست

Дар ҷаҳони ҷони ҳама матлӯб ӯст

در جهان جان همه مطلوب اوست

Рӯи тўмҳрши дор ва бо ӯ ёр бош

رو تومهرش دار و با او یار باش

Вази ҳамаи халқи ҷаҳон безор бош

وز همه خلق جهان بیزار باش

Халқ чун давр аз раҳи эшон раванд

خلق چون دور از ره ایشان روند

Ҷумлагии пай бар паии ғӯлони раванд

جملگی پی بر پی غولان روند

Ҳаркии ҳабаш чун ризо дар ҷони ниҳод

هرکه حبش چون رضا در جان نهاد

Ҳақи тълои сар аъёнаш бидод

حق تعلای سرّ اعیانش بداد

Рӯи ту ҳабашро яқин дар ҷони буна

رو تو حبش را یقین در جان بنه

То шӯии мақбули хосу ом ва ки

تا شوی مقبول خاص و عام و که

Ҳар ки бар ҳуб ризо дода ризо

هر که بر حبّ رضا داده رضا

Ҷинату фирдавсро гашти аўсзо

جنت و فردوس را گشت اوسزا

Дар даруни синае ёри азиз

در درون سینه‌ای یار عزیز

Ғайри ҳуб ӯ надорам ҳеҷ чиз

غیر حبّ او ندارم هیچ چیز

эй зи нодонии ҳамаи худ байн шуда

ای ز نادانی همه خود بین شده

Роҳи ҳақ гум карда ва бедайн шуда

راه حق گم کرده و بی‌دین شده

Ҳуби эшон нур ҳақ бошад туро

حبّ ایشان نور حق باشد ترا

Нури ҳақро дар дили худ даҳ ту ҷо

نور حق را در دل خود ده تو جا

То халосии ёбӣ аз шерони буғз

تا خلاصی یابی از شیران بغض

Варна бошӣ тирау ҳайрони буғз

ورنه باشی تیره و حیران بغض

Буғзи ҳайдари дайну имонати барад

بغض حیدر دین و ایمانت برد

Сӯии қаъри дӯзахи осонати барад

سوی قعر دوزخ آسانت برد

Буғз дар олами туро вайрон кунад

بغض در عالم ترا ویران کند

Ҳамчуи рӯбаҳи туъма шерон кунад

همچو روبه طعمهٔ شیران کند

Ҳар крои буғзи алӣ дар ҷон буд

هر کرا بغض علی در جان بود

Ҳаргизаш кӣ баҳра аз имон буд

هرگزش کی بهره از ایمان بود

Халқи олами ҷумла гумроҳ омаданд

خلق عالم جمله گمراه آمدند

зи онкии буғзашро ҳавохоҳ омаданд

ز آنکه بغضش را هواخواه آمدند

Ту таваллодор бо ҳабаши дуруст

تو تولّادار با حبّش درست

Кун тброи ту збғзш аз нахуст

کن تبرّا تو زبغضش از نخست

Ҳар ки худ родшмни он ёр дид

هر که خود رادشمن آن یار دید

Чашми нобӣноӣ ӯ худ чор дид

چشم نابینای او خود چار دید

Чор дидани акси шайтонӣ буд

چار دیدن عکس شیطانی بود

Дидани ҳақи роҳи раҳмонӣ буд

دیدن حق راه رحمانی بود

Ҳар ки ӯ ғайр аз яке дар кор дид

هر که او غیر از یکی در کار دید

Ҳркҷо дид ӯ ҳама ағёр дид

هرکجا دید او همه اغیار دید

Гар ту нақл аз Мустафои дории биё

گر تو نقل از مصطفی داری بیا

Ғайри як мазҳаб куҷо бошад раво

غیر یک مذهب کجا باشد روا

Мустафои гуфто ки роҳи рости рӯ

مصطفی گفتا که راه راست رو

Аз дўӣӣ бигузар биктоӣии гарав

از دوئی بگذر بیکتائی گرو

Ҳаст зоти ҳақи таъолии худ яке

هست ذات حق تعالی خود یکی

Ду надонам ман худоро бе шаккӣ

دو ندانم من خدا را بی‌شکی

Зуд бошад то ту эй рӯбоҳи ном

زود باشد تا تو ای روباه نام

Худ бчнги шери уфтӣ чун ғулом

خود بچنگ شیر افتی چون غلام

Зуд бошад то ту чун зайнаби шӯй

زود باشد تا تو چون زینب شوی

Чун надории риштаи имони қавӣ

چون نداری رشتهٔ ایمان قوی

Зайнаби каззобаи ҳам дайни бошиддат

زینب کذابه هم دین باشدت

Бо ризои он шоҳи дайни кини бошиддат

با رضا آن شاه دین کین باشدت

Нақши кӣнаи аздрўни худ тарош

نقش کینه ازدرون خود تراش

Варна ҳастӣ ту бмънии бути тарош

ورنه هستی تو بمعنی بت تراش

Гар надорад қалби ту покии зи оз

گر ندارد قلب تو پاکی ز آز

Бишки орандати бдўзх дар гудоз

بیشک آرندت بدوزخ در گداز

Қалби худро аз кудурати поки соз

قلب خود را از کدورت پاک ساز

Тотро гардад намозӣ ҳар намоз

تاترا گردد نمازی هر نماز

Ҳар ки ҳуб Мустафо дорад бадал

هر که حبّ مصطفی دارد بدل

Пеши зот ҳақ набошад ӯ хаҷал

پیش ذات حق نباشد او خجل

Мҳроҳмди онкӣ бар дил зад сҷл

مهراحمد آنکه بر دل زد سجل

Ҳуби фарзандонаш ҳам дорад бадал

حبّ فرزندانش هم دارد بدل

Ҳеҷ розӣ нест худ каррор аз ӯ

هیچ راضی نیست خود کرّار از او

Варна бошад Мустафои безор аз ӯ

ورنه باشد مصطفی بیزار از او

Дар раҳи дайни набӣ мардона бош

در ره دین نبی مردانه باش

Вази ҳамаи ёрон бдбигонаҳ бош

وز همه یاران بدبیگانه باش

Рӯи ту арбоби маъониро бибин

رو تو ارباب معانی را ببین

Давр бош аз муфтӣ маҳфил нишин

دور باش از مفتی محفل نشین

Рӯи ту бо дарвеши дайн суҳбат бидор

رو تو با درویش دین صحبت بدار

То ниҳандат лавҳи ирфон бар канор

تا نهندت لوح عرفان بر کنار

Рӯи ту восили шӯи бдрёии яқин

رو تو واصل شو بدریای یقین

з онкӣ ҳастат нури маънӣ дар ҷабин

ز آنکه هستت نور معنی در جبین

Рӯи ту илми маънӣ аз қуръон бигир

رو تو علم معنی از قرآن بگیر

Зонка бошад илми қуръони дастгир

زانکه باشد علم قرآن دستگیر

Рӯи ту азтФсири ин муштии ҳмор

رو تو ازتفسیر این مشتی حمار

Давр бошу маънӣ қуръон биор

دور باش و معنی قرآن بیار

Рӯ тўдўрӣ кун азин муштии палид

رو تودوری کن ازین مشتی پلید

Шуд каломи ҳақ аз эшон нопадид

شد کلام حق از ایشان ناپدید

Байни калиди ҳилаи шани андари бағал

بین کلید حیله‌شان اندر بغل

Бар ҳазар мебош аз ин муштии дағал

بر حذر میباش از این مشتی دغل

Роҳи шаръи Мустафо вайрон кунанд

راه شرع مصطفی ویران کنند

Куфрро гиранду ном имон кунанд

کفر را گیرند و نام ایمان کنند

Шаръ мегӯйанд фармоед чунин

شرع می‌گویند فرماید چنین

Рои худро шаръ пиндоранду дайн

رای خود را شرع پندارند و دین

Рӯи ту кори худ биздон рост кун

رو تو کار خود بیزدان راست کن

Роҳи худ дар таври мардон рост кун

راه خود در طور مردان راست کن

Рӯи ту бо ҳақи рости гӯй ва рост бош

رو تو با حق راست گوی و راست باش

Давр бош аз худписанду худтарош

دور باش از خودپسند و خودتراش

Рӯи ту аз қозӣ бддўрӣ гузин

رو تو از قاضی بددوری گزین

з онкӣ мегирад бршўт аз тўдин

ز آنکه می‌گیرد برشوت از تودین

Гуядат боман агар дории ту кор

گویدت بامن اگر داری تو کار

Дайни моро гирўдини худ гузор

دین ما را گیرودین خود گذار

Гар ту ин раҳ аз ризои ҳақ рӯй

گر تو این ره از رضای حق روی

Шаръ дар зоҳир шавад бар ту қавӣ

شرع در ظاهر شود بر تو قوی

Шаръи ботин Мустафо дорад на ту

شرع باطن مصطفی دارد نه تو

Шаръи зоҳирро бигардон то магӯ

شرع ظاهر را بگردان تا مگو

Роҳи ботили баҳри днёӣӣ рӯй

راه باطل بهر دنیائی روی

Нест исломи ту дрмънии қавӣ

نیست اسلام تو درمعنی قوی

Ҳаст днёӣии палиду роҳзан

هست دنیائی پلید و راهزن

Ҳуб днёӣит созад кам зи зан

حبّ دنیائیت سازد کم ز زن

Муфтӣ оварда китоби ҳила ро

مفتی آورده کتاب حیله را

Пари з ришват карда қозии килаҳ ро

پر ز رشوت کرده قاضی کیله را

Худ мударриси заҳмат шабҳо кашид

خود مدرّس زحمت شبها کشید

Рӯзҳо ҳам иллат савдо кашид

روزها هم علّت سودا کشید

То расад ваҷҳаши зўқФӣ бар мудом

تا رسد وجهش زوقفی بر مدام

Ҳаст андари мазҳаби ин эҳтиром

هست اندر مذهب این احترام

Худ на охири ин ҳадис Мустафо аст

خود نه آخر این حدیث مصطفی است

Толиби дунё чу саг бошад равост

طالب دنیا چو سگ باشد رواست

эй бародари ҳила шаръӣ меар

ای برادر حیلهٔ شرعی میار

Даст аз ин ҷиФаҳ дунё бидор

دست از این جیفهٔ دنیا بدار

Варна аз қавли расӯли ҳошимӣ

ورنه از قول رسول هاشمی

Даври гардӣ аз тариқи мардумӣ

دور گردی از طریق مردمی