То ки имонат шавад муҳкам аз ӯ
تا که ایمانت شود محکم از او
Меҳр ӯ майдор дар ҷонати накӯ
مهر او میدار در جانت نکو
Ҷони худомез бо меҳраши накӯ
جان خود آمیز با مهرش نکو
То даройад дар миёни ҷонат ӯ
تا درآید در میان جانت او
Дайгарии он каз миёни халқи рӯ
دیگری آن کز میان خلق رو
Гӯшае гири вдрўни далқи рӯ
گوشهای گیر ودرون دلق رو
Чун биёбӣ сари мо сарпӯш бош
چون بیابی سرّ ما سرپوش باش
Дар миёни ошиқон менӯш бош
در میان عاشقان می نوش باش
Рӯ чу аттору қаноат пеша кун
رو چو عطّار و قناعت پیشه کن
Дар миёни мазҳарам андеша кун
در میان مظهرم اندیشه کن
Зоди роҳат ҳарчӣ бошад ғайри азин
زاد راهت هرچه باشد غیر ازین
Душманон бошанд ва дорандат камӣн
دشمنان باشند و دارندت کمین
эй бародари аҳли дунёро мубин
ای برادر اهل دنیا را مبین
з онкӣ эшонанд гумроҳони дайн
ز آنکه ایشانند گمراهان دین
Ту бҳрдрўиш ориф бош ёр
تو بهردرویش عارف باش یار
Гоҳ гоҳе ҷавҳарро пеши ор
گاه گاهی جوهر را پیش آر
Чун бибинӣ ҷавҳари зотами чунон
چون ببینی جوهر ذاتم چنان
Андари ое дар миёни соликон
اندر آیی در میان سالکان
Дар зи баҳри дил дар орми бишмор
درّ ز بحر دل در آرم بیشمار
Гар ту май ҷўӣиши рӯ ҷавҳар биор
گر تو میجوئیش رو جوهر بیار
Ҳар дарии зини гӯшвор олимӣ аст
هر دری زین گوشوار عالمی است
Ҳар ки ин рогўш дорад одамӣ аст
هر که این راگوش دارد آدمی است
Фикри взкри хешро софӣ бисоз
فکر وذکر خویش را صافی بساز
Ҷаҳд фармо онгаҳе андари намоз
جهد فرما آنگهی اندر نماز
Баъд аз онии рӯзаи дор аз кули нафас
بعد از آنی روزهدار از کلّ نفس
з онкӣ бошад рӯзаи ту ғули нафас
ز آنکه باشد روزهٔ تو غلّ نفس
Аз таом бад бипарҳез эй писар
از طعام بد بپرهیز ای پسر
Ҳамчуи дад кам бош хўнриз эй писар
همچو دد کم باش خونریز ای پسر
Нафасро аз рӯзаи андари банддор
نفس را از روزه اندر بنددار
Мар варо наз луқмаи хўрснди дор
مر ورا نز لقمهٔ خورسند دار
Рӯзае майдор чун мардони мард
روزهای میدار چون مردان مرد
Нафаси худро аз ҳамаи майдори фард
نفس خود را از همه میدار فرد
Неи ҳамин аз акл ӯро бози дор
نی همین از اکل او را باز دار
Балки нагузораш бФкри ҳеҷ кор
بلکه نگذارش بفکر هیچ کار
Рӯи ту каши нафас ва магардонаш ту сайр
رو تو کُش نفس و مگردانش تو سیر
Вонгаҳе бар худ магардонаш далер
وانگهی بر خود مگردانش دلیر
Зикр ҳақ бошад тамомии кор ӯ
ذکر حقّ باشد تمامی کار او
Варна аз хӯрдан набошад ор ӯ
ورنه از خوردن نباشد عار او
Дар миёни аҳл маънӣ кун ҳузур
در میان اهل معنی کن حضور
з онкӣ эшонанд чун дарёии нур
ز آنکه ایشانند چون دریای نور
Рӯи ту аз мардони дайн ғофил мабош
رو تو از مردان دین غافل مباش
з онкӣ эшонанд моро хоҷа тоаш
ز آنکه ایشانند ما را خواجه تاش
Гар ту аҳли фазлро нашинохтӣ
گر تو اهل فضل را نشناختی
Дайну дунёро ба як ҷӯи бохтӣ
دین و دنیا را به یک جو باختی
Рўмъонии дони шӯ ва асрор хон
رومعانی دان شو و اسرار خوان
То шӯй дар малики маънии ҷони ҷон
تا شوی در ملک معنی جان جان
Нуқтаи боби вилоятро талаб
نقطهٔ باب ولایت را طلب
Ва онгаҳе аз ваии ҳидоятро талаб
و آنگهی از وی هدایت را طلب
Гар набоистӣ бъолми роҳбар
گر نبایستی بعالم راهبر
Кӣ фиристодӣ расӯл бо хабар
کی فرستادی رسول با خبر
Анбиёро авлиё бошад васӣ
انبیا را اولیا باشد وصی
Авлиёро асФё бошад сафӣ
اولیا را اصفیا باشد صفی
Авлиёу анбиёи лутф ҳақ анд
اولیا و انبیا لطف حقّاند
Дар ҳақиқати ҷумлаи ҳақ мутлақ анд
در حقیقت جمله حقّ مطلقاند
Анбиёро худ вале бояд мубин
انبیا را خود ولی باید مبین
То бигӯед илми маъниро яқин
تا بگوید علم معنی را یقین
Гар ту бе эшон рӯй роҳ эй писар
گر تو بی ایشان روی راه ای پسر
Аз ҳақиқати худ куҷои ёбии хабар
از حقیقت خود کجا یابی خبر
Гар наёбӣ ту валеро дар ҷаҳон
گر نیابی تو ولی را در جهان
Рӯи зи мазҳари ҷӯй то гуяд аён
رو ز مظهر جوی تا گوید عیان
Ҳар чаҳ эшон гуфтаанд онро шинав
هر چه ایشان گفتهاند آن را شنو
Ҳарчӣ карданд эй писар бо он гарав
هرچه کردند ای پسر با آن گرو
То шӯй дар малики маънии муқтадо
تا شوی در ملک معنی مقتدا
Хез ва бархон раби ансрнии алӣ
خیز و برخوان ربّ انصرنی علی
То рисӣ бар ончии мақсӯдат буд
تا رسی بر آنچه مقصودت بود
Худ биёбӣ ончии матлӯбат буд
خود بیابی آنچه مطلوبت بود
Баҳра кӣ ёбӣ вале зини кори ту
بهره کی یابی ولی زین کار تو
Зонкаҳи миҷўӣии басии асрори ту
زآنکه میجوئی بسی اسرار تو
Ҳаркии озор касе дорад бадал
هرکه آزار کسی دارد بدل
Пеш мардон бошад аўдоими хаҷал
پیش مردان باشد اودایم خجل
Ҷонат аз меҳри алӣ обод кун
جانت از مهر علی آباد کن
Хотират аз бори ғам озод кун
خاطرت از بار غم آزاد کن