Буд шайхии обиду баси порсо

بود شیخی عابد و بس پارسا

Буд ӯ машҳур аз аҳли сафо

بود او مشهور از اهل صفا

Дода аўри аи маърифати яздони пок

داده اور ا معرفت یزدان پاک

Ғайри ҳақро рафта буд аз ҷони пок

غیر حق را رفته بود از جان پاک

Ном ӯро бо ту гӯям эй рафиқ

نام او را با تو گویم ای رفیق

Хондаандаш авлиёии ҳақи шқиқ

خوانده‌اندش اولیای حق شقیق

Буд ӯ дар асри ҳорӯни алрашед

بود او در عصر هارون الرّشید

Шаръи Аҳмадро ниҳон аз халқ дид

شرع احمد را نهان از خلق دید

Рафт рӯзӣ назд ҳорӯн дар хало

رفت روزی نزد هارون در خلا

То бигӯед сари асрори худо

تا بگوید سرّ اسرار خدا

Дар хилофу ошкороу ниҳон

در خلاف و آشکارا و نهان

Ончии дида буд худ гуяд аён

آنچه دیده بود خود گوید عیان

Чун бидид ӯро Халифаи узри хост

چون بدید او را خلیفه عذر خواست

Гуфт ҳастӣ дар замонаи марди рост

گفت هستی در زمانه مرد راست

Зоҳидӣ мислат надонам дар ҷаҳон

زاهدی مثلت ندانم در جهان

Нест зуҳди ту ба пеши ман ниҳон

نیست زهد تو به پیش من نهان

Шайх бо ӯ гуфт зоҳид нестам

شیخ با او گفت زاهد نیستم

Ман ба зуҳди хеш обид нестам

من به زهد خویش عابد نیستم

Зоҳидаст онкў қаноат бошадаш

زاهد است آنکو قناعت باشدش

Зуҳди ҳам аз дид тоъат бошадаш

زهد هم از دید طاعت باشدش

Ман ба тарк дид дунё карда ам

من به ترک دید دنیا کرده‌ام

Охиратро ҷуста пайдо карда ам

آخرت را جسته پیدا کرده‌ام

Зоҳиди дунёи туе эй малики байн

زاهد دنیا تویی ای ملک بین

Зонкаҳи дории малики дунё дар нигин

زآنکه داری ملک دنیا در نگین

Худ ба ин дунё қаноат карда Эй

خود به این دنیا قناعت کرده‌ای

Обрӯии охиратро барда Эй

آبروی آخرت را برده‌ای

Ман ба ҳарду кӣ қаноат мекунам

من به هردو کی قناعت میکنم

Васл ӯ хоҳам ки тоъат ме кунам

وصل او خواهم که طاعت می‌کنم

Чунки ҳорӯни ин сухан бишунид аз ӯ

چونکه هارون این سخن بشنید از او

Оҳи сардӣ хуш баровард аз гулӯ

آه سردی خوش برآورد از گلو

Гуфт пас эй шайхи пандии даҳ маро

گفت پس ای شیخ پندی ده مرا

То шавам дили сард аз ин меҳнати саро

تا شوم دل سرد از این محنت سرا

Шайхи гуфтои ҳақи туро бо хеш хонд

شیخ گفتا حق ترا با خویش خواند

Баъд аз он бар ҷои садиқони нишонд

بعد از آن بر جای صدّیقان نشاند

То биорӣ сидқ бар гуфтори ҳақ

تا بیاری صدق بر گفتار حق

Аз каломи Мустафои хуонеи варақ

از کلام مصطفی خوانی ورق

Ҳарчӣ ҳақ фармӯда бошад он кунӣ

هرچه حق فرموده باشد آن کنی

Ғайри ҳақро дар ҷаҳон вайрон кунӣ

غیر حق را در جهان ویران کنی

Дигари онкӣ адл кун ту дар ҷаҳон

دیگر آنکه عدل کن تو در جهان

Гӯи ту дорӣ аз улӯми дайни нишон

گو تو داری از علوم دین نشان

Варна умри хеш зойеъ мекунӣ

ورنه عمر خویش ضایع میکنی

Хешро аз хулд монеъ мекунӣ

خویش را از خلد مانع میکنی

Дигари онкии ҷои ҳайдари ҷои тест

دیگر آنکه جای حیدر جای تست

Маснади иззат ба зери пои тест

مسند عزّت به زیر پای تست

Буд илму фазл дар зоти алӣ

بود علم و فضل در ذات علی

Худ ҳаёу ҷӯади зоҳири зи он вале

خود حیا و جود ظاهر ز آن ولی

ӯ дил аз шаръи набии пар нур кард

او دل از شرع نبی پر نور کرد

Вази шуҷоати куфрро мақҳур кард

وز شجاعت کفر را مقهور کرد

Ҳақи таъолии зулфиқораш чун бидод

حق تعالی ذوالفقارش چون بداد

Ваҳм ӯ дар ҷон бедайнон фитод

وهم او در جان بی دینان فتاد

Шаръи Аҳмадро ривоҷ аз теғ дод

شرع احمد را رواج از تیغ داد

Пеши теғ ӯ хавориҷи сари ниҳод

پیش تیغ او خوارج سر نهاد

Ту мухолифро чу он шаҳ манъ кун

تو مخالف را چو آن شه منع کن

Асли эшонро бикун аз бех ва бен

اصل ایشان را بکن از بیخ و بن

Дод мазлӯмони з золим воситон

داد مظلومان ز ظالم واستان

Ғайрро муҳаррам макун дар ин ва он

غیر را محرم مکن در این و آن

Халқи олами шодмон аз адли ту

خلق عالم شادمان از عدل تو

Бар ҷамеъи подшоҳони фазли ту

بر جمیع پادشاهان فضل تو

Варна бошӣ ҳокимии ғофил ба даҳр

ورنه باشی حاکمی غافل به دهر

Оқибат зулмат бигирад шаҳри шаҳр

عاقبت ظلمت بگیرد شهر شهر

Ҳақи таъолии сарнигӯни андоздт

حق تعالی سرنگون اندازدت

Худ чаҳ майдонӣ ки чун андоздт

خود چه میدانی که چون اندازدت

Ту тариқи адлро бунёд кун

تو طریق عدل را بنیاد کن

Олимӣ аз адли худ обод кун

عالمی از عدل خود آباد کن

Рӯи ту бунёдии бимон аз адли хеш

رو تو بنیادی بمان از عدل خویش

Рӯ фирист асбоби ъқбоити зи пеш

رو فرست اسباب عقبایت ز پیش

Рӯи ту роҳии соз ҳамчун роҳи ҳаҷ

رو تو راهی ساز همچون راه حج

Зонкаҳ бунёдӣ надорад хишту каҷ

زآنکه بنیادی ندارد خشت و کج

Рӯи ту роҳии соз аз илми тариқ

رو تو راهی ساز از علم طریق

Гар ту ҳастӣ бо ман мискини рафиқ

گر تو هستی با من مسکین رفیق

Рӯи ту роҳии соз аз шаръи набӣ

رو تو راهی ساز از شرع نبی

То бибинӣ рӯзи равшан дар шабӣ

تا ببینی روز روشن در شبی

Рӯи ту бо арбоби дайн ҳиммат бидор

رو تو با ارباب دین همّت بدار

Зонкаҳи ин дунё набошад пойдор

زآنکه این دنیا نباشد پایدار

Рӯ ба пеши Мӯсои козим ба ҳалам

رو به پیش موسی کاظم به حلم

Зонкаҳ ӯ бошад ба маънии кони илм

زآنکه او باشد به معنی کان علم

Рӯ ба пеши Мӯсои козим ба ҳарф

رو به پیش موسی کاظم به حرف

Ҷони худро дар раҳ ӯ сози сарф

جان خود را در ره او ساز صرف

Рӯ ба пеши Мӯсои козим ки ӯ

رو به پیش موسی کاظم که او

Ҳаст нақди Аҳмаду ҳайдари накӯ

هست نقد احمد و حیدر نکو

Рӯ ба пеши Мӯсо козим бибин

رو به پیش موسی کاظم ببین

Дар ҷамолаши нурӣ аз ҳақи алиқин

در جمالش نوری از حق‌الیقین

Рӯ бар Мӯсои козими узри хоҳ

رو بر موسیّ کاظم عذر خواه

Зонкаҳи ту Мансурро кардӣ табоҳ

زآنکه تو منصور را کردی تباه

Ту ба пеши козим аз Мансур пресс

تو به پیش کاظم از منصور پرس

Ҳолати мисатони ҳақ аз тавр пресс

حالت مستان حق از طور پرس

Рӯи ту аз оли набии ҳиммати талаб

رو تو از آل نبی همّت طلب

Зонкаҳ эшонанд дар дунёи сабаб

زآنکه ایشانند در دنیا سبب

Рӯи ту куфри хеш ар худ давр кун

رو تو کفر خویش ار خود دور کن

Дар муҳаббати ҷони худ пурнур кун

در محبّت جان خود پرنور کن

Рӯ ба фарёди дили дарвеши рас

رو به فریاد دل درویش رس

То шавад розии худованд аз ту бас

تا شود راضی خداوند از تو بس

Рӯи ҳазар аз оҳи мискинони ҳазар

رو حذر از آه مسکینان حذر

Варна уфтии ту ба дунё дар ба дар

ورنه افتی تو به دنیا در به در

Рӯи ҳазар аз оҳи халқони худоӣ

رو حذر از آه خلقان خدای

Варна овезанд дар норти зи пой

ورنه آویزند در نارت ز پای

Рӯи ҳазар аз сӯзи мискини алҳзр

رو حذر از سوز مسکین الحذر

То нёўизндт аз дунё ба сар

تا نیاویزندت از دنیا به سر

Рӯ макун зулму зи худ зулмати марон

رو مکن ظلم و ز خود ظلمت مران

Зонкаҳ золим нест гардад дар ҷаҳон

زآنکه ظالم نیست گردد در جهان

Ту ба даравишони такаббури куфри дон

تو به درویشان تکبّر کفر دان

Зонкаҳ эшонанд шоҳу шаҳи нишон

زآنکه ایشانند شاه و شه نشان

Рӯи ту панди ман ба ҷони худ нишон

رو تو پند من به جان خود نشان

То диҳандат худ ба маънӣҳо нишон

تا دهندت خود به معنیها نشان

Ту канораи гир аз роҳ бидон

تو کناره گیر از راه بدان

Рез дар оташи улӯми ҷоҳилон

ریز در آتش علوم جاهلان

Рӯ канора кун аз ин муштии ҳмор

رو کناره کن از این مشتی حمار

Зонкаҳи фазлу илм эшон шуд фишор

زآنکه فضل و علم ایشان شد فشار

Рӯ бибин шан дар қатори наҳви сарф

رو ببین‌شان در قطار نحو صرف

Худ ндонанд илми маънии ним ҳарф

خود ندانند علم معنی نیم حرف

Рӯи ту пандамро миёни ҷони нишон

رو تو پندم را میان جان نشان

Ин ҳамаи маънии калом ҳақ бидон

این همه معنی کلام حق بدان

Пандҳои ман ба маънӣ гӯш кун

پندهای من به معنی گوش کن

Лаби зи зикри ғайри ҳақ хомӯш кун

لب ز ذکر غیر حق خاموش کن

Чун ки ҳорӯни ин суханҳоро шунид

چون که هارون این سخنها را شنید

Наъра Эй зад гуфт бо худ к-эии рашид

نعره‌ای زد گفت با خود کای رشید

Дар ҷаҳони ин тухмро кӣ коштӣ

در جهان این تخم را کی کاشتی

Ҳайфи авқотӣ ки зойеъ доштӣ

حیف اوقاتی که ضایع داشتی

Ҳайфи авқоти туу ҳолоти ту

حیف اوقات تو و حالات تو

Бар бисот нарад ҳақи шаҳи моти ту

بر بساط نرد حق شه مات تو

Ҳайф рафтӣ аз ҷаҳони нодидаи сайр

حیف رفتی از جهان نادیده سیر

Ҳукмҳо ронадӣ накардӣ ҳеҷ хайр

حکمها راندی نکردی هیچ خیر

Ҳайф кардӣ киштии ин Мансур ро

حیف کردی کُشتی این منصور را

Гӯш кардӣ ҳарфи аҳли зӯр ро

گوش کردی حرف اهل زور را

Зулм кардӣ бар чунон султони дайн

ظلم کردی بر چنان سلطان دین

Гӯш кардӣ гуфт ин муштии лъин

گوش کردی گفت این مشتی لعین

Аз чунин ҳолати басӣ бедил шуд ӯ

از چنین حالت بسی بیدل شد او

Аз сиришки дидаи андар гул шуд ӯ

از سرشک دیده اندر گل شد او

Баъд аз он наздик козим шуд ба шаб

بعد از آن نزدیک کاظم شد به شب

Гуфт аз ман ҳарчӣ май хоҳии талаб

گفت از من هرچه می‌خواهی طلب

Ман дар ин муддати зи ту ғофил бидам

من در این مدّت ز تو غافل بُدم

Балки худ дар илми дайн ҷоҳил бидам

بلکه خود در علم دین جاهل بُدم

Ман туро донам Халифа аз яқин

من ترا دانم خلیفه از یقین

Зонкаҳ ҳастӣ нақди хиролмрслин

زآنکه هستی نقد خیرالمرسلین

Ман туро донам эмом ҳар аном

من ترا دانم امام هر انام

Зонкаҳи дории шарбати кавсар ба ҷом

زآنکه داری شربت کوثر به جام

Ман туро донам вале ҳақи яқин

من ترا دانم ولیّ حق یقین

Зонкаҳ бо ту ҳамраҳи сети асрори дайн

زآنکه با تو همره‌ست اسرار دین

Ман туро донам ба маънии пешво

من ترا دانم به معنی پیشوا

Зонкаҳ ҳастӣ дар ҳидояти муқтадо

زآنکه هستی در هدایت مقتدا

Мардумони ҷумла ба қасд ту баданд

مردمان جمله به قصد تو بُدند

Душмани Мансури баҳр ту шуданд

دشمن منصور بهر تو شدند

Зонкаҳи Мансур аз муҳибони ту буд

زآنکه منصور از محبّان تو بود

Буд ӯро пеши даргоҳати суҷуд

بود او را پیش درگاهت سجود

Панҷ соласт инки ғайбат ме кунанд

پنج سال است اینکه غیبت می‌کنند

Бар сари Мансури худ бидъат зананд

بر سر منصور خود بدعت زنند

Пеш ман гӯйанд ҳар шаб то саҳар

پیش من گویند هر شب تا سحر

Пеши козим май наад ҳаллоҷи сар

پیش کاظم می‌نهد حلاج سر

Дигари онкӣ чун бурун ояд ба пеш

دیگر آنکه چون برون آید به پیش

Сар наад бар остони сад бор беш

سر نهد بر آستان صد بار بیش

Рӯйу мӯӣ худ бимолад бар замин

روی و موی خود بمالد بر زمین

Саҷда бояд кард ҳақро ин чунин

سجده باید کرد حق را این چنین

Ман ба эшон гуфтам ин худ бок нест

من به ایشان گفتم این خود باک نیست

Ин хилофи шаръ ва аз идрок нест

این خلاف شرع و از ادراک نیست

Ман шунидам як сухан аз боби хеш

من شنیدم یک سخن از باب خویش

Гуфтаам сад бор бо асҳоби хеш

گفته‌ام صد بار با اصحاب خویش

Гуфт дар айёми содиқи рӯзи ид

گفت در ایّام صادق روز عید

Шайхи бастомӣ ба пеш ӯ давид

شیخ بسطامی به پیش او دوید

Чанд ҷои бростонши сари ниҳод

چند جا برآستانش سر نهاد

Ин ҳикоят аз падар дорам ба ёд

این حکایت از پدر دارم به یاد

Ман чаҳ гӯям худ ба ҳаллоҷи ин замон

من چه گویم خود به حلاّج این زمان

Зонкаҳ ин карданд мардон дар ҷаҳон

زآنکه این کردند مردان در جهان

Сидқ ӯ аз остон ӯ биҷӯ

صدق او از آستان او بجو

Зонкаҳ бӯда остонаши обрӯ

زآنکه بوده آستانش آبرو

Ман надорам кор бо ҳаллоҷи ҳеҷ

من ندارم کار با حلاج هیچ

Гар тӯдории мардакии пучӣу гӣҷ

گر توداری مردکی پوچی و گیج

Буд ин маънии миёни моу халқ

بود این معنی میان ما و خلق

Баъд аз он мезад аноолҳқи зери далқ

بعد از آن می‌زد اناالحق زیر دلق

Аз фақиҳони маҷмаъӣ ҳозир баданд

از فقیهان مجمعی حاضر بُدند

Бар ҳадису қавл ӯ нозир баданд

بر حدیث و قول او ناظر بُدند

Ҷумлаи фатвоҳо ба хунаш доштанд

جمله فتواها به خونش داشتند

Худ зи хӯн ӯ гулистон коштанд

خود ز خون او گلستان کاشتند

Андари ин маънии гуноҳ ман набӯд

اندر این معنی گناه من نبود

Аз чунин куштан наомад ҳеҷ суд

از چنین کشتن نیامد هیچ سود

Ман ба узр устодаам дар пеши ту

من به عذر استاده‌ام در پیش تو

Худ накардам ман ба маънии ин накӯ

خود نکردم من به معنی این نکو

Аз сари ин ҷурми шоҳои дргзор

از سر این جرم شاها درگذار

Афв фармо бар ман мискини зор

عفو فرما بر من مسکین زار

Пас забон бикшод он султони дайн

پس زبان بگشاد آن سلطان دین

Гуфт дар ботини тўӣӣ бо ман ба кин

گفت در باطن توئی با من به کین

Лек ин дам афв кардам ҷурми ту

لیک این دم عفو کردم جرم تو

зи онкии ин иқрор мебошад накӯ

ز آنکه این اقرار می‌باشد نکو

Баъд аз ин бо аҳли дайн дмсоз бош

بعد از این با اهل دین دمساز باش

Аҳли дилро ҳамчуи ман ҳамроз бош

اهل دل را همچو من همراز باش

Гуфт бо ҳорӯн ки байни Мансур ро

گفت با هارون که بین منصور را

Гашта ӯ дар пеши ҳақи маҳви лақо

گشته او در پیش حقّ محو لقا

Дид ҳорӯнаш ба кунҷӣ дам зада

دید هارونش به کنجی دم زده

ӯ ба пеши шоҳи худ муҳаррам шуда

او به پیش شاه خود محرم شده

Наъра зад ҳорӯн ва рафт аз хештан

نعره زد هارون و رفت از خویشتن

Гуфт мўсоош биё бингар ба ман

گفت موسااش بیا بنگر به من

Пеши мо дарвеш бошад подшоҳ

پیش ما درویش باشد پادشاه

Пеши мо длриш бошад дар паноҳ

پیش ما دلریش باشد در پناه

Пеши мо марҳам буд длриш ро

پیش ما مرهم بود دلریش را

Пеши мо худ кас буд бихўиш ро

پیش ما خود کس بود بیخویش را

Пеш мо набӯд азобу кӣна Эй

پیش ما نبود عذاب و کینه‌ای

Пеши мо кӣнаи мадон дар сина Эй

پیش ما کینه مدان در سینه‌ای

Пеш мо бошад маъонӣ дар баён

پیش ما باشد معانی در بیان

Пеш мо бошад наоне дар аён

پیش ما باشد نهانی در عیان

Пеши мо анъом бошад сад ҳазор

پیش ما انعام باشد صد هزار

Пеши мо икром бошад бишмор

پیش ما اکرام باشد بیشمار

Пеш мо бошад млоики субҳу шом

پیش ما باشد ملایک صبح و شام

Пеш мо бошад маъонии калом

پیش ما باشد معانی کلام

Пеш мо бошад ҳамаи асрори ғайб

پیش ما باشد همه اسرار غیب

Пеш мо бошад ҳамаи анвори ғайб

پیش ما باشد همه انوار غیب

Пеш мо бошад китоби анбиё

پیش ما باشد کتاب انبیا

Пеш мо бошад мақоми авлиё

پیش ما باشد مقام اولیا

Пеш мо шуд тоҷи шоҳони сарнигӯн

پیش ما شد تاج شاهان سرنگون

Пеш мо бошад ҳамаи шерони забун

پیش ما باشد همه شیران زبون

Пеш мо бошад ҳамаи асрори ҳақ

پیش ما باشد همه اسرار حقّ

Пеш мо бошад ҳамаи дидори ҳақ

پیش ما باشد همه دیدار حقّ

Пеш мо бошад замину осмон

پیش ما باشد زمین و آسمان

Пеш мо бошад ҳамаи рафтори ҷон

پیش ما باشد همه رفتار جان

Пеш мо бошад дилии пари хӯни басӣ

پیش ما باشد دلی پر خون بسی

Пеш мо бошад зи коф ва навен басӣ

پیش ما باشد ز کاف و نون بسی

Пеш мо бошад ҳамаи асрори ишқ

پیش ما باشد همه اسرار عشق

Пеш мо бошад ҳамаи гуфтори ишқ

پیش ما باشد همه گفتار عشق

Пеш мо бошад ба маънии шайху шоб

پیش ما باشد به معنی شیخ و شاب

Пеш мо бошад азоб ва ҳам уқоб

پیش ما باشد عذاب و هم عقاب

Пеш мо бошад салоҳи порсо

پیش ما باشد صلاح پارسا

Пеш мо бошад мақоми илтиҷо

پیش ما باشد مقامِ التجا

Пеш мо бошад ҷҳиму хулди ҳам

پیش ما باشد جحیم و خلد هم

Пеш мо бошад маъонии ҷому ҷам

پیش ما باشد معانی جام و جم

Пеши мо ҷавҳар чаҳ бошад дар ҷаҳон

پیش ما جوهر چه باشد در جهان

Пеши мо он ошкор ӯ ниҳон

پیش ما آن آشکار او نهان

Пеш мо бошад шароби кавсарӣ

پیش ما باشد شراب کوثری

Пеш мо бошад тариқи раҳбарӣ

پیش ما باشد طریق رهبری

Пеш мо бошад мақомот вале

پیش ما باشد مقامات ولی

Пеш мо бошад каромот вале

پیش ما باشد کرامات ولی

Пеш мо бошад риёзатҳои ишқ

پیش ما باشد ریاضتهای عشق

Пеш мо бошад фароғатҳои ишқ

پیش ما باشد فراغتهای عشق

Пеш мо бошад млоик саф зада

پیش ما باشد ملایک صف زده

Пеш мо бошанд ҳурон каф зада

پیش ما باشند حوران کف زده

Пеш мо бошад кироми алкотбин

پیش ما باشد کرام‌الکاتبین

Пеши мо ҷо карда ҷбрили амин

پیش ما جا کرده جبریل امین

Чунки ҳорӯни ин маъониро шунид

چونکه هارون این معانی را شنید

Пеши он шаҳи хешро бехеш дид

پیش آن شه خویش را بی‌خویش دید

Чашми худро бар замин ӯ дӯхта

چشم خود را بر زمین او دوخته

Ҳастӣ худро ба пешаши сӯхта

هستی خود را به پیشش سوخته

Худ зи чашм ӯ ҳама хӯн ме чакид

خود ز چشم او همه خون می‌چکید

Зонкаҳ ӯ Мансурро карда шаҳид

زآنکه او منصور را کرده شهید

ӯ ба пеши шоҳ аз худ рафта буд

او به پیش شاه از خود رفته بود

Зонкаҳ бо Мансур ӯ бад карда буд

زآنکه با منصور او بد کرده بود

Баъд аз он гуфто ки ё хироломм

بعد از آن گفتا که یا خیرالامم

Дар ду олам бӯдае ту муҳтарам

در دو عالم بوده‌ای تو محترم

Як таваққуъ дорам аз ту ё эмом

یک توقّع دارم از تو یا امام

Онкӣ аз ин бандаи мисатони интиқом

آنکه از این بنده مستان انتقام

Дайгарӣ онкӣ бигӯ Мансур ро

دیگری آنکه بگو منصور را

То кунад рӯҳаш дигар бо ман сафо

تا کند روحش دگر با من صفا

Ман ҳамеи тарсам ки вайронам кунад

من همی ترسم که ویرانم کند

Бенҷоҳу насл ва биҷонм кунад

بی نجاح و نسل و بیجانم کند

Ман ҳамеи тарсам ки аз тахтами кашанд

من همی ترسم که از تختم کشند

Бар сари дори балои сахтами кашанд

بر سر دار بلا سختم کشند

ё эмом дайн бидиҳ умеди ман

یا امام دین بده امّید من

Раҳм кун бар меҳнати ҷовиди ман

رحم کن بر محنت جاوید من

Пас эмом онгаҳ назар бар вай фиканд

پس امام آنگه نظر بر وی فکند

Гуфт ӯ афканда будат дар каманд

گفت او افکنده بودت در کمند

Ин замони гаштии халос аз банд ӯ

این زمان گشتی خلاص از بند او

Оқибати хоҳӣ шудан хурсанд ӯ

عاقبت خواهی شدن خرسند او

Гар ба ихлосоварӣ рӯе ба мо

گر به اخلاص آوری رویی به ما

Дар азоб охир нагардӣ мубтало

در عذاب آخر نگردی مبتلا

Вар ҳамеша ту ба кин бошӣ чунин

ور همیشه تو به کین باشی چنین

Муртад рӯй заминӣ дар яқин

مرتد روی زمینی در یقین

Гар шӯии пайванди мо дар ришта Эй

گر شوی پیوند ما در رشته‌ای

Баъд аз ин пайдо кунӣ сарришта Эй

بعد از این پیدا کنی سررشته‌ای

Риштаи мо аз маъонӣ тофта аст

رشتهٔ ما از معانی تافته است

Зонҷҳти сар ладуннӣ ёфта аст

زانجهت سرّ لدنّی یافته است

Риштаи мо коргоҳи инсу ҷон

رشتهٔ ما کارگاه انس و جان

Бофтаи дони пеши бозори ҷаҳон

بافته دان پیش بازار جهان

Риштаи мо силсила дар силсила аст

رشتهٔ ما سلسله در سلسله است

Риштаи мо қофила дар қофила аст

رشتهٔ ما قافله در قافله است

Риштаи мо ин ҷаҳон ва он ҷаҳон

رشتهٔ ما این جهان و آن جهان

Риштаи мо коргоҳи ломакон

رشتهٔ ما کارگاه لامکان

Риштаи мо одам ва Нӯҳасту ҳуд

رشتهٔ ما آدم و نوح است و هود

Риштаи мо насли иброҳӣм буд

رشتهٔ ما نسل ابراهیم بود

Риштаи мо риштаи ҷонҳо шуда

رشتهٔ ما رشتهٔ جانها شده

Баъд аз он дар қурб ӯ адно шуда

بعد از آن در قرب او ادنا شده

Риштаи мо боргоҳ авлиёст

رشتهٔ ما بارگاه اولیاست

Риштаи мо дар мақоми қул кафӣ аст

رشتهٔ ما در مقام قل کفی است

Риштаи мо аз набии аллоҳ буд

رشتهٔ ما از نبیّ‌الله بود

Аз влоиши ҷону дили огоҳ буд

از ولایش جان و دل آگاه بود

Риштаи мо риштае зи аллоҳ буд

رشتهٔ ما رشته‌ای ز الله بود

Зони даруни мо зи ҳақи огоҳ буд

زآن درون ما ز حق آگاه بود

Риштаи мо гир ва онгаҳ хуш бирав

رشتهٔ ما گیر و آنگه خوش برو

То биёбӣ худ ҳаёти хеши нав

تا بیابی خود حیات خویش نو

Риштаи моро муҳибон доштанд

رشتهٔ ما را محبّان داشتند

Дар миёни ҷон ҷонон коштанд

در میان جان جانان کاشتند

Риштаи мо дони сироти мустақӣм

رشتهٔ ما دان صراط مستقیم

Пеши мо он ришта мебошад муқӣм

پیش ما آن رشته می‌باشد مقیم

Риштаи мо дони радои солеҳон

رشتهٔ ما دان ردای صالحان

Риштаи мо хирқаи Каррӯбӣон

رشتهٔ ما خرقهٔ کروّبیان

Риштаи мо ҷомаи одам шуда

رشتهٔ ما جامهٔ آدم شده

Риштаи мо тору пуди дам шуда

رشتهٔ ما تار و پود دم شده

Риштаи мо бо алӣ пайванд шуд

رشتهٔ ما با علی پیوند شد

Риштаи мо бо вале дар банд шуд

رشتهٔ ما با ولی در بند شد

Риштаи мо дони ҳасан онгаҳ ҳусайн

رشتهٔ ما دان حسن آنگه حسین

Риштаи мо дони алии он нури айн

رشتهٔ ما دان علی آن نور عین

Риштаи мо боқиру содиқ буд

رشتهٔ ما باقر و صادق بود

Онкӣ ӯ дар малики дайни ҳозиқ буд

آنکه او در ملک دین حاذق بود

Ришта мо дода оламро низом

رشتهٔ ما داده عالم را نظام

Хатми ин ришта ба Меҳдӣ шуд тамом

ختم این رشته به مهدی شد تمام

Гар ту мехоҳӣ ки гардии растгор

گر تو میخواهی که گردی رستگار

Дар вилоятҳои мо ту шак меар

در ولایتهای ما تو شک میار

Зонкаҳ мо ҳастем бе рӯйу риё

زآنکه ما هستیم بی روی و ریا

Нахли боғи Мустафоу Муртазо

نخل باغ مصطفی و مرتضی

Ҳарки бо мо нек шуд некӯ шавад

هرکه با ما نیک شد نیکو شود

Дар миёни ҳури айн дилҷӯ шавад

در میان حور عین دلجو شود

Вонкаҳ бо мо аз ҳасад гардид бад

وآنکه با ما از حسد گردید بد

Молики дӯзахи сӯй хешаш кашад

مالک دوزخ سوی خویشش کشد

Гуфт ҳорӯн ё эмом аламтқин

گفت هارون یا امام‌المتّقین

Чанд ҷонамро бисӯзӣ ин чунин

چند جانم را بسوزی این چنین

Бастами охир бо шумо зонгўнаҳи аҳд

بستم آخر با شما زآنگونه عهد

Ки кунам дар дӯстӣ бисёр ҷаҳд

که کنم در دوستی بسیار جهد

Дар ҳақи ту қавл душман нашнавам

در حق تو قول دشمن نشنوم

Хасмро аз бех ва аз бен бркнм

خصم را از بیخ و از بن برکنم

Гуфт эмомашгар чунин бошӣ муқӣм

گفت امامش گر چنین باشی مقیم

Эминӣ аз меҳнати қаъри ҷҳим

ایمنی از محنت قعر جحیم

Вар ба қавли хасм хоҳӣ кард бим

ور به قول خصم خواهی کرد بیم

Кӣ диҳандат ҷо ба ҷиноти алнъим

کی دهندت جا به جنات‌النعیم

Ман гирифтам бар ту ҳуҷҷати ин замон

من گرفتم بر تو حجت این زمان

Гар шунӯдӣ ҳастӣ охир дар амон

گر شنودی هستی آخر در امان

Вар ба қавл дигарон кардӣ ту кор

ور به قول دیگران کردی تو کار

Дар сқр бошад мақомати пойдор

در سقر باشد مقامت پایدار

Аз медунё нагардӣ масти ту

از می دنیا نگردی مست تو

Дайну дунёро мада аз дасти ту

دین و دنیا را مده از دست تو