Ҳуби эшон гир то эмини шӯй
حبّ ایشان گیر تا ایمن شوی
Дайну имон тузон гардад қавӣ
دین و ایمان توزان گردد قوی
Ҳуби эшон гир ва бо покон нишин
حبّ ایشان گیر و با پاکان نشین
Бош қоим дар раҳи шоҳони дайн
باش قایم در ره شاهان دین
Бо муҳибони ту мҷуи озори дил
با محبّان تو مجو آزار دل
То нагардӣ пеши шоҳи ман хаҷал
تا نگردی پیش شاه من خجل
Вонкаҳ ӯ озори дил ҳаргиз накард
وآنکه او آزار دل هرگز نکرد
Дил надорад онкӣ кард озори мард
دل ندارد آنکه کرد آزار مرد
Ҷоҳилонро теғ ронаду кишти зор
جاهلان را تیغ راند و کُشت زار
Дорад он шаҳи дайни Аҳмади барқарор
دارد آن شه دین احمد برقرار
Буд он шаҳи қудрату сунъи алоа
بود آن شه قدرت و صنع الاه
Ин маъонӣ ҳаст равшантар зи моҳ
این معانی هست روشنتر ز ماه
Буд шоҳами шамъи хуршеди ҷалол
بود شاهم شمع خورشید جلال
Гашт аз он хуршеди равшани баси ҳилол
گشت از آن خورشید روشن بس هلال
ӯст инсонро тамомии раҳнамо
اوست انسان را تمامی رهنما
ӯст ҷину инсро худ муқтадо
اوست جنّ و انس را خود مقتدا
ӯст бар кули ҷаҳони ҳодии ҳақ
اوست بر کلّ جهان هادیّ حق
Зу расад ҷони муҳибонро сабақ
زو رسد جان محبّان را سبق
Ҳар касе дорад тавалло бо касе
هر کسی دارد تولّا با کسی
Ман тавалло кардаам бо ӯ басӣ
من تولّا کردهام با او بسی
Ҳаркасӣ дорад бшоҳии илтиҷо
هرکسی دارد بشاهی التجا
намекунам ман илтиҷо бо Мустафо
میکنم من التجا با مصطفی
Ҳаркасӣ дорад умедӣ дар ҷаҳон
هرکسی دارد امیدی در جهان
Ман надорам ғайри ҳайдарро аён
من ندارم غیر حیدر را عیان
Ҳар касеро шуд амӣрии шайху пер
هر کسی را شد امیری شیخ و پیر
Ман надорам ғайри ҳайдарро амир
من ندارم غیر حیدر را امیر
Ҳар кӣ бопари худ ҳамраҳ шуданд
هر کی باپرّ خود همره شدند
Дар тариқи пери худ гмраҳ шуданд
در طریق پیر خود گمره شدند
Ҳар касе бобии гирифта аз карам
هر کسی بابی گرفته از کرم
Боб ӯ дорам надорам ҳеҷ кам
باب او دارم ندارم هیچ کم
Гуфт ҳар каси роз бо ёрӣ наҳуфт
گفت هر کس راز با یاری نهفت
Сар ӯ аттор дар бозор гуфт
سرّ او عطّار در بازار گفت
Ҳар касе домии ниҳодаи дараҷаон
هر کسی دامی نهاده درجهان
ТодроФтди أблҳӣ дар домашон
تادرافتد أبلهی در دامشان
Роҳ бе роҳони тариқ гмрҳӣ аст
راه بیراهان طریق گمرهی است
Рафтан он раҳи нишон аблаҳӣ аст
رفتن آن ره نشان ابلهی است
Ҳар касе кӯи буғзи шоҳ мо гирифт
هر کسی کو بغض شاه ما گرفت
Садҳазорони лаънати ҳақ ӯ шнФт
صدهزاران لعنت حق او شنفت
Ҳар ки дорад буғзи оли Мустафо
هر که دارد بغض آل مصطفی
Бишк ӯ дар қаър дӯзах ёфт ҷо
بیشک او در قعر دوزخ یافت جا
Ҳар ки дорад буғзи мақсӯди ҷаҳон
هر که دارد بغض مقصود جهان
Дар ҳамаи мазҳаби ту ӯро кӯри дон
در همه مذهب تو او را کور دان
Ҳарки дорад буғзи арбоби қабул
هرکه دارد بغض ارباب قبول
Бе шаккии безори гашт аз ваии расӯл
بیشکی بیزار گشت از وی رسول
Ҳаркии буғзи шбр ва шубайр дошт
هرکه بغض شبّر و شبّیر داشت
Бар сараши ҳақи молик дӯзах гумошт
بر سرش حق مالک دوزخ گماشت
Ҳар ки буғзи шоҳ ва авлодаш гирифт
هر که بغض شاه و اولادش گرفت
Молики дӯзахи басӣ шодаш гирифт
مالک دوزخ بسی شادش گرفت
Ҳар ки буғзи авлиёро вирди сохт
هر که بغض اولیا را ورد ساخت
Кӣ кунад дар роҳи маънӣ ӯ шинохт
کی کند در راه معنی او شناخت
Ҳар ки буғз Муртазо дорад бҷон
هر که بغض مرتضی دارد بجان
ӯ шаҳодат кӣ баради худ зинҷҳон
او شهادت کی برد خود زینجهان
Рӯи ту буғзашро бурун кун аз дарун
رو تو بغضش را برون کن از درون
То бкӣ бошӣ ту дар ҳабаши забун
تا بکی باشی تو در حبّش زبون
Рӯи ту тухми нек дар ҳабаши бакор
رو تو تخم نیک در حبّش بکار
То нагардӣ дар ду олами хору зор
تا نگردی در دو عالم خوار و زار
Рӯ чу Носири ҳикмати ҳақро бидон
رو چو ناصر حکمت حق را بدان
То шӯй чун зари холиси бегмон
تا شوی چون زرّ خالص بیگمان
Ту буруни рӯи ҳамчуи Носири мрдўор
تو برون رو همچو ناصر مردوار
Зонкаҳ бошад ӯ марои худ ёри ғор
زآنکه باشد او مرا خود یار غار
Рӯи сӯии ғор ва кун аз мардуми канор
رو سوی غار و کن از مردم کنار
Ҳамчуи Носири шӯи зи ишқаши биқрор
همچو ناصر شو ز عشقش بیقرار
Ҳамчуи ҳайвони бардаи худ ғифлати туро
همچو حیوان برده خود غفلت ترا
Шӯи зи ҳамроҳии ноаҳлони ҷудо
شو ز همراهیّ نااهلان جدا
Бигузар аз хобу хур ва дилшод бош
بگذر از خواب و خور و دلشاد باش
Ҳамчуи срўондри чаман озод бош
همچو سرواندر چمن آزاد باش
Рӯи ту софӣ кун дарунат бо бурун
رو تو صافی کن درونت با برون
Мардуми нософро майдони забун
مردم ناصاف را میدان زبون
эй писар бо оли ҳайдари софи шӯ
ای پسر با آل حیدر صاف شو
Неи паии аҳли хилофи влоФи шӯ
نی پی اهل خلاف ولاف شو