Ҳарки бо оли паямбар соф нест
هرکه با آل پیمبر صاف نیست
Кор ӯ ҷузи гмрҳӣ ва лоф нест
کار او جز گمرهی و لاف نیست
эй бародар чанд ҷўӣии зару мол
ای برادر چند جوئی زرّ و مال
Ҳаст ин Малтаи бадунёи худ вабол
هست این مالت بدنیا خود وبال
Рӯи ту ганҷи охират бо дасти ор
رو تو گنج آخرت با دست آر
То ғанӣ бошӣ ба пеши кирдигор
تا غنی باشی به پیش کردگار
أҳли фазлу أҳли дониш бар саранд
أهل فضل و أهل دانش بر سرند
Аз миёни халқ эшон гавҳаранд
از میان خلق ایشان گوهرند
Худ гирифтаи хоби ғифлати ҷони ту
خود گرفته خواب غفلت جان تو
Баҳри дунё рафтааст имони ту
بهر دنیا رفته است ایمان تو
Рӯз ва шаб бошӣ чу шайтони ҳила гар
روز و شب باشی چو شیطان حیله گر
То ки ваҷҳи ҷомаи оре ба бар
تا که وجه جامهٔ آری به بر
Рӯзҳо гардии паии ваҷҳи ҳаром
روزها گردی پی وجه حرام
То кунӣ пари меъдаи ?утро аз таом
تا کنی پر معدهات را از طعام
Пас кунӣ фахр аз либосат бар фақир
پس کنی فخر از لباست بر فقیر
Хешросозӣ зи неъмат чун амир
خویش را سازی ز نعمت چون امیر
Мекунӣ дар даҳри дасторати бузург
میکنی در دهر دستارت بزرگ
То диҳад дахлии турои он мейри тарк
تا دهد دخلی ترا آن میر ترک
То шӯй бо золимони ҳамбози ту
تا شوی با ظالمان همباز تو
Боҷафои пешаи шӯии дмсози ту
باجفا پیشه شوی دمساز تو
Рӯзу шаб ҳамчун саг дарон шуда
روز و شب همچون سگ درّان شده
Дардманд аз ҷаври ту гирён шуда
دردمند از جور تو گریان شده
Чун ғании гардии шӯии ту пари ғурур
چون غنی گردی شوی تو پر غرور
Ин чунин касро набошад худ ҳузур
این چنین کس را نباشد خود حضور
Мустамандони ҷумла аз ҷаврати кабоб
مستمندان جمله از جورت کباب
Дардмандонро дил аз зулмати хароб
دردمندان را دل از ظلمت خراب
Рӯи гурез аз зулми золими малики малик
رو گریز از ظلم ظالم مُلک ملک
Тоз баҳри зулми оӣии сӯии фалак
تاز بحر ظلم آئی سوی فلک
Рӯи ту золимро бахуди ағёри дон
رو تو ظالم را بخود اغیار دان
Баъд аз он рўмзҳр аттор хон
بعد از آن رومظهر عطّار خوان
Рӯи ту аз золими гурезони шӯ чу ман
رو تو از ظالم گریزان شو چو من
То биёбӣ суҳбати аҳли сухан
تا بیابی صحبت اهل سخن
Ту худ аз золими мадори умеди нек
تو خود از ظالم مدار امید نیک
Рӯй золими худ сияҳ бошад чу дег
روی ظالم خود سیه باشد چو دیگ
То турои ботаври золими ху буд
تا ترا باطور ظالم خو بود
Кӣ турои дунёу дайни никўбўд
کی ترا دنیا و دین نیکوبود
Рӯи ту бо зӯҳҳоди дайн суҳбат бидор
رو تو با زهّاد دین صحبت بدار
Зонкаҳ эшонанд мақсӯди диёр
زآنکه ایشانند مقصود دیار
Рӯи ту пандам бишинав аз баҳри худо
رو تو پندم بشنو از بهر خدا
Чанд чизе кун қабул аз ман биё
چند چیزی کن قبول از من بیا
Худ ҳузурии ёбӣ аз паҳлавӣ ӯ
خود حضوری یابی از پهلوی او
Дайн вднё гардадат бишки накӯ
دین ودنیا گرددت بیشک نکو
Маст маънӣ бош ва маст ме мабош
مست معنی باش و مست می مباش
Шӯи зи золими давр ва ҳамчун вай мабош
شو ز ظالم دور و همچون وی مباش
Май зи маънии ҷӯй ва ҷом ме бануш
می ز معنی جوی و جام می بنوش
Вонгҳӣ мебош дар маънӣ хамӯш
وآنگهی میباش در معنی خموش
Гар шӯии ту маст аз ҷоми ғурур
گر شوی تو مست از جام غرور
Мешӯй аз раҳмати ҳақи даври давр
میشوی از رحمت حق دور دور
Покбозонӣ ки андар жанда анд
پاکبازانی که اندر ژندهاند
Худ басӯрат мурдаи вдл зинда анд
خود بصورت مرده ودل زندهاند
Гарчи гирёнанд доими он ҳама
گرچه گریانند دایم آن همه
Гаштаанд азъҷби тўхндони ҳама
گشتهاند ازعجب توخندان همه
Қибла кардӣ моли дунёро чунин
قبله کردی مال دنیا را چنین
Лек ғофил гашта аз роҳи дайн
لیک غافل گشتهٔ از راه دین
Гар ҳамеи хоҳӣ ки ту инсони шӯй
گر همی خواهی که تو انسان شوی
Дар маъонӣ худо раҳадон шӯй
در معانیّ خدا رهدان شوی
Рӯ маёзор ва макун дилҳо кабоб
رو میازار و مکن دلها کباب
Рӯ бабанд аз хештани ту роҳи хоб
رو ببند از خویشتن تو راه خواب
Ту карамро вирди ҷон хеш кун
تو کرم را ورد جان خویش کن
Баъд аз он шаръи набиро пеш кун
بعد از آن شرع نبی را پیش کن
Ту карам бар хеши воҷиби дон чу шоҳ
تو کرم بر خویش واجب دان چو شاه
Варна он ҳолати баради шайтони зи роҳ
ورنه آن حالت برد شیطان ز راه
Ҳаст шайтон бо ту ҳамроҳ эй писар
هست شیطان با تو همراه ای پسر
Ман трокрдм аз ин маънии хабар
من تراکردم از این معنی خبر
Ҳаст бо ту феъли бади ту бдмкн
هست با تو فعل بد تو بدمکن
Зонка бдбошди бдўзх бе сухан
زانکه بدباشد بدوزخ بیسخن
Роҳ ҳақ мерӯ ту ҳамчун боязид
راه حق میرو تو همچون بایزید
Зонка ӯ бо ҷаъфар содиқ расед
زانکه او با جعفر صادق رسید
ӯ мурӣди ҷаъфар содиқ бидиҳ аст
او مرید جعفر صادق بُده است
Бар тамоми илми дайн ҳозиқ бидиҳ аст
بر تمام علم دین حاذق بُده است
Ҳар ки ӯ ганҷи маъониро бидид
هر که او گنج معانی را بدید
Ҷоми ирфони Иваэи даст шаҳ кашид
جام عرفان اوز دست شه کشید
эй бародар рост гӯям ман бтў
ای برادر راست گویم من بتو
Ғайри роҳ Муртазо набӯд накӯ
غیر راه مرتضی نبود نکو
Рӯи ту роҳи Мустафоро ҳамчуи ман
رو تو راه مصطفی را همچو من
Дони зи роҳ ӯ худоро ҳамчуи ман
دان ز راه او خدا را همچو من
Дайни ол ӯ зи ҳақ мутлақ аст
دین آل او ز حقّ مطلق است
Лек ҳафтод ва ду мазҳаб ноҳақ аст
لیک هفتاد و دو مذهب ناحق است
Ҳақи яке дони мазҳаби ҳақи ҳам яке
حق یکی دان مذهب حق هم یکی
Зини калом ман науфтӣ дар шаккӣ
زین کلام من نیفتی در شکی
Ҳаркии шаки оради худо безор ӯст
هرکه شک آرد خدا بیزار اوست
Вонкаҳ ёрам шуд худо ғмхўор ӯст
وآنکه یارم شد خدا غمخوار اوست
Муртазои асрори Аҳмадро шунид
مرتضی اسرار احمد را شنید
Ғайр ӯ асрор ҳақ баргӯ ки дид
غیر او اسرار حق برگو که دید
Дид ӯ аз дид ҳар кас бартар аст
دید او از دید هر کس برتر است
зи онкии Аҳмадро чу ҷон ӯ дар барост
ز آنکه احمد را چو جان او در براست
Буд аўдомод ва бен ъам расӯл
بود اوداماد و بن عمّ رسول
Хориҷиро набӯд ин маънии қабул
خارجی را نبود این معنی قبول
Хориҷии чашми хирад бар дӯхта
خارجی چشم خرد بر دوخته
ӯ миёни нори яздони сӯхта
او میان نار یزدان سوخته
Хориҷӣ шуд дар ду олами рӯи сиёҳ
خارجی شد در دو عالم رو سیاه
Зонкаҳ дар ботин надорад ҳуби шоҳ
زآنکه در باطن ندارد حبّ شاه
Хориҷӣ гашта басии хору ҳақир
خارجی گشته بسی خوار و حقیر
Зонкаҳ ӯ шуд хориҷ аз роҳи амир
زآنکه او شد خارج از راه امیر
Хориҷии андари ҷаҳон берӯ шуда
خارجی اندر جهان بی رو شده
ӯ надидаи ёр аз он ҳар сӯ шуда
او ندیده یار از آن هر سو شده
Ҳар ки ӯ баргашт аз роҳи амир
هر که او برگشت از راه امیر
Хориҷӣ бошад бидон ту эй фақир
خارجی باشد بدان تو ای فقیر
Хориҷину носбину қоситин
خارجین و ناصبین و قاسطین
Ҷумлагӣ бошанд мардӯду лъин
جملگی باشند مردود و لعین
Ин суханро ёди гиру ёддор
این سخن را یاد گیر و یاددار
То бимонад номи ту худ ёдгор
تا بماند نام تو خود یادگار
эй бародари ҳоли олам нек нест
ای برادر حال عالم نیک نیست
Дар дарун ӯ ба ҷузи як дик нест
در درون او به جز یک دیک نیست