Ин чунин гуфтааст наҷми аддӣни мо

این چنین گفته است نجم الدین ما

Онкӣ буд андари ҷаҳон аз авлиё

آنکه بود اندر جهان از اولیا

Он вале асру султони ҷаҳон

آن ولی عصر و سلطان جهان

Манбаи эҳсону мейри орифон

منبع احسان و میر عارفان

Шайхи наҷми аддӣни куброи ном ӯ

شیخ نجم الدین کبری نام او

Дар ҷаҳони ҷону дили пайғом ӯ

در جهان جان و دل پیغام او

Гуфт рӯзии мазҳари срхдо

گفت روزی مظهر سرّخدا

Буд бинишаста бҷмъии зи авлиё

بود بنشسته بجمعی ز اولیا

Пеш ӯ буданд фарзандон ӯ

پیش او بودند فرزندان او

Ҳамчуи нурӣ дар миёни ҷон ӯ

همچو نوری در میان جان او

Чун Муҳамад рӯй фарзандон бидид

چون محمد روی فرزندان بدید

Меҳри эшон дар дил ва ҷон парваред

مهر ایشان در دل و جان پرورید

Бад нишаста бўзру салмони бурун

بد نشسته بوذر و سلمان برون

Доштандӣ меҳрашон дар ҷони дарун

داشتندی مهرشان در جان درون

Пас забон бикшоду бас асрор гуфт

پس زبان بگشاد و بس اسرار گفت

Вази маорифи нуктаҳо бисёр гуфт

وز معارف نکته‌ها بسیار گفت

Ончӣ бо ҳақ Мустафо гуфта ба роз

آنچه با حق مصطفی گفته به راز

Ҷумлаи майдони сӣ ҳазор эй длнўоз

جمله میدان سی هزار ای دلنواز

Бо алии гуфтоу фарзандон ӯ

با علی گفتا و فرزندان او

Буд ин асрорҳо дар шаън ӯ

بود این اسرارها در شأن او

Пас алӣ рафт всхн дар чоҳ гуфт

پس علی رفت وسخن در چاه گفت

Ҷумлагӣ аз гуфт ало аллоҳ гуфт

جملگی از گفت الّا الله گفت

Баъд аз он аз чоҳ не омад бурун

بعد از آن از چاه نی آمد برون

Венаи маъониро ҳам ӯ гуяд кунун

وین معانی را هم او گوید کنون

Чун шуниданд аз Муҳамади замзама

چون شنیدند از محمد زمزمه

Гӯиё афтод дар ҷони дмдмаҳ

گوئیا افتاد در جان دمدمه

Худ бадишони нуктаҳо аз роз гуфт

خود بدیشان نکته‌ها از راز گفت

Рамзи асрори ҳақиқат боз гуфт

رمز اسرار حقیقت باز گفت

Сари зи асрори ҳақиқат боз кард

سر ز اسرار حقیقت باز کرد

Ва онгаҳе дар ломакон парвоз кард

و آنگهی در لامکان پرواز کرد

Ин чунин гуфтанд раҳи донони мо

این چنین گفتند ره دانان ما

Роҳи ҳақи рафтанд бо шавқи лақо

راه حق رفتند با شوق لقا

Ҳар ки роҳ ҳақ равад ҳақ бинад ӯ

هر که راه حق رود حق بیند او

Дар ҳамаи дилҳо чу ҷон биншинад ӯ

در همه دلها چو جان بنشیند او

Ҳар ки дркўии ҳақиқат роҳ ёфт

هر که درکوی حقیقت راه یافت

Дар даруни орифон аллоҳ ёфт

در درون عارفان الله یافت

Ҳаст орифи нури султони азал

هست عارف نور سلطان ازل

Гар намебинӣ макун боман ҷадал

گر نمی‌بینی مکن بامن جدل

зи онкии ҳрдли воқиф аллоҳ нест

ز آنکه هردل واقف الله نیست

Вази баёни срҳқ огоҳ нест

وز بیان سرّحق آگاه نیست

Чун надонистӣ бърФон кӣ рисӣ

چون ندانستی بعرفان کی رسی

Гар рисии охири бслтон кӣ рисӣ

گر رسی آخر بسلطان کی رسی

Роҳи рӯ бисёр дидам дар ҷаҳон

راه رو بسیار دیدم در جهان

Лек як раҳрав надидам роҳи дон

لیک یک رهرو ندیدم راه دان

Розҳо гӯям чу бошӣ мустамеъ

رازها گویم چو باشی مستمع

Аз ҳақоиқи вази маорифи муҷтамаъ

از حقایق وز معارف مجتمع

Гуфт пайғамбар ки шоҳии зи он тест

گفت پیغمبر که شاهی ز آن تست

Мазҳари сари илоҳии ҷони тест

مظهر سرّ الهی جان تست

Дар ҳама рӯй заминии муқтадо

در همه روی زمینی مقتدا

Гуфт ин дар ҳақи шоҳи авлиё

گفت این در حقّ شاه اولیا

Шоҳи сарвари шоҳи Акбари шоҳи нур

شاه سرور شاه اکبر شاه نور

Шоҳи ишқу шоҳи Мӯсои шоҳи тавр

شاه عشق و شاه موسی شاه طور

Шоҳи одами шоҳи дайни шоҳи карам

شاه آدم شاه دین شاه کرم

Шоҳи Нӯҳу шоҳи тӯфони шоҳи ҷам

شاه نوح و شاه طوفان شاه جم

Шоҳи иброҳӣму ёқӯбу писар

شاه ابراهیم و یعقوب و پسر

Шоҳ Илёсаст андари бҳрў бар

شاه الیاس است اندر بحرو بر

Шоҳ Љорҷисасту Юшаъи зи эҳтиром

شاه جرجیس است و یوشع ز احترام

Ва он буд пайдои миёни хоси въом

و آن بود پیدا میان خاص وعام

Шоҳ закариёсту Довӯди замон

شاه زکریاست و داود زمان

Бо сулаймонаст дар малики ҷаҳон

با سلیمان است در ملک جهان

Шоҳ Идрӣсаст бешак бо Шуайб

شاه ادریس است بی شک با شعیب

Бо чу Мӯсои воқифи асрори ғайб

با چو موسی واقف اسرار غیب

Шоҳ исо ӯст бо сари ?ала

شاه عیسی اوست با سرّ آله

Рафта ӯ бар арши алӣин чу моҳ

رفته او بر عرش علیّین چو ماه

Шоҳ асҳқасту асмъил ӯ

شاه اسحق است و اسمعیل او

ё чу Мӯсо дар гузашт аз нил ӯ

یا چو موسی در گذشت از نیل او

Шоҳ Юнус бӯда андари батни ҳут

شاه یونس بوده اندر بطن حوت

Муштақаст аззоти ҳии лоямут

مشتق است ازذات حیّ لایموت

Шоҳ бӯда бо ҷамеъи авлиё

شاه بوده با جمیع اولیا

Ҷумларо бӯда бмънии раҳнамо

جمله را بوده بمعنی رهنما

Шоҳ бӯда бо Муҳамад дар аён

شاه بوده با محمد در عیان

Вази ниҳони дидаи ҳамаи сари ниҳон

وز نهان دیده همه سرّ نهان

Шоҳи дони сари Муҳамади бишкӣ

شاه دان سرّ محمد بیشکی

Лҳмки лаҳмии бадонеи худ яке

لحمک لحمی بدانی خود یکی

Шоҳи бад бо ҷумлаи Каррӯбӣон

شاه بد با جملهٔ کروّبیان

Шоҳи бад бо ҷумлаи рӯҳонӣон

شاه بد با جملهٔ روحانیان

Шоҳ бо ҷбрилу Микоили ҳам

شاه با جبریل و میکائیل هم

Шоҳи ъзроӣилу исрофили ҳам

شاه عزرائیل و اسرافیل هم

Шоҳи бад бо анбиё дар кули ҳол

شاه بد با انبیا در کلّ حال

Шоҳи бад бо авлиё дар сари вқол

شاه بد با اولیا در سرّ وقال

Шоҳи бади онкас ки сар бо чоҳ гуфт

شاه بد آنکس که سرّ با چاه گفت

Вази дарунаши неи баромад оҳ гуфт

وز درونش نی برآمد آه گفت

Не ҳаме гуяд ки шоҳами шоҳ буд

نی همی گوید که شاهم شاه بود

Вази даруни ошиқони огоҳ буд

وز درون عاشقان آگاه بود

Не ҳаме гуяд ки асрори аён

نی همی گوید که اسرار عیان

Шоҳ гуфта дар баёни ҷони ҷон

شاه گفته در بیان جان جان

Не ҳаме гуяд ки эй ғофили зи шоҳ

نی همی گوید که ای غافل ز شاه

Анмо мехон ту аз гуфт илоҳ

انما میخوان تو از گفت اله

Не ҳаме гуяд ки азмн ҳеҷ нест

نی همی گوید که ازمن هیچ نیست

Вази буруни ман ба ҷузи як печ нест

وز برون من به جز یک پیچ نیست

Не ҳаме гуяд ки ман дам май занам

نی همی گوید که من دم می‌زنم

Венаи мунодиро бъолми мизнм

وین منادی را بعالم میزنم

Не ҳаме гуяд ки ман ошиқ шудам

نی همی گوید که من عاشق شدم

Дар тариқи шоҳи худ содиқ шудам

در طریق شاه خود صادق شدم

Не ҳаме гуяд ки ман бар ҷони хеш

نی همی گوید که من بر جان خویش

Доғ дорам аз кафи султони хеш

داغ دارم از کف سلطان خویش

Не ҳаме гуяд ки доғам дошт суд

نی همی گوید که داغم داشت سود

Он зи дасти дӯст марҳам менамӯд

آن ز دست دوست مرهم مینمود

Не ҳаме гуяд ки фарёдам аз ӯст

نی همی گوید که فریادم از اوست

Венаи фиғону нола ва додам аз ӯст

وین فغان و ناله و دادم از اوست

Не ҳаме гуяд ки ӯ бади сари ҳақ

نی همی گوید که او بد سرّ حق

Ту ҳамеи доне агар барадии сабақ

تو همی دانی اگر بردی سبق

Не ҳаме гуяд ки гӯям ҳоли худ

نی همی گوید که گویم حال خود

Аз бурун ва аз даруни аҳволи худ

از برون و از درون احوال خود

Не ҳаме гуяд ки ман не нестам

نی همی گوید که من نی نیستم

ё худ аз мисатон ин ме нестам

یا خود از مستان این می نیستم

Не ҳаме гуяд ки баргӯем чаҳ буд

نی همی گوید که برگویم چه بود

Бо ман андари чоҳи тани охир ки буд

با من اندر چاه تن آخر که بود

Не ҳаме гуяд ки ӯ худ ҳақ бигуфт

نی همی گوید که او خود حق بگفت

Дар миёни чоҳи тан аз ҳақи шнФт

در میان چاه تن از حق شنفت

Не ҳаме гуяд ки ӯ з аллоҳ гуфт

نی همی گوید که او ز الله گفت

Пас бирафту срҳқ бо чоҳ гуфт

پس برفت و سرّحق با چاه گفت

Не ҳаме гуяд ки эй мардӯди ҳақ

نی همی گوید که ای مردود حق

наменадонистӣ ки ӯ бад буд ҳақ

می ندانستی که او بد بود حق

Не ҳаме гуяд ки роҳи ҳақ ҳам ӯст

نی همی گوید که راه حق هم اوست

Раҳи рӯи дунёу дайни ҳақ ҳам ӯст

ره رو دنیا و دین حق هم اوست

Не ҳаме гуяд ки эй гум карда роҳ

نی همی گوید که ای گم کرده راه

Охроломр аз ки май ҷўӣии паноҳ

آخرالامر از که می‌جوئی پناه

Не ҳаме гуяд ки эй нури азал

نی همی گوید که ای نور ازل

Чндгрдии гирд ҳар дар чун ҷаъл

چندگردی گرد هر در چون جعل

Не ҳаме гуяд ки ирфон аз ки хост

نی همی گوید که عرفان از که خواست

Аз амири дайн ки шоҳ авлиёст

از امیر دین که شاه اولیاست

Не ҳаме гуяд ки эй мақсӯди ман

نی همی گوید که ای مقصود من

Дармиёни ҷони тўӣии маъбуди ман

درمیان جان توئی معبود من

Не ҳаме гуяд ки шаръ ашъор ӯст

نی همی گوید که شرع اشعار اوست

Венаи тариқат низ аз атвор ӯст

وین طریقت نیز از اطوار اوست

Не ҳаме гуяд ки роҳ ӯ бигир

نی همی گوید که راه او بگیر

зи онкӣ дар олам надорад ӯ назир

ز آنکه در عالم ندارد او نظیر

Не ҳаме гуяд ки доими дами занам

نی همی گوید که دایم دم زنم

Венаи Нидои ишқ дар олами занам

وین ندای عشق در عالم زنم

Не ҳаме гуяд ки ӯ Мансур буд

نی همی گوید که او منصور بود

Доимо бо нури ҳақ дар нур буд

دایماً با نور حق در نور بود

Не ҳаме гуяд ки ӯ аттор буд

نی همی گوید که او عطّار بود

Ошиқонро соҳиби асрор буд

عاشقان را صاحب اسرار بود

Не ҳаме гуяд ки ин аттор гуфт

نی همی گوید که این عطّار گفت

Сари асрори худо бо ёр гуфт

سرّ اسرار خدا با یار گفت

Не ҳаме гуяд ки бо ман ёр бош

نی همی گوید که با من یار باش

Дар миёни ҷону тан дилдор бош

در میان جان و تن دلدار باش

Не ҳаме гуяд ки ҳақ гуфто бигӯ

نی همی گوید که حق گفتا بگو

Ман бигӯям сари асрорати накӯ

من بگویم سرّ اسرارت نکو

Не ҳаме гуяд алии азҳқи шнФт

نی همی گوید علی ازحق شنفت

Ҳарчӣ ҳақ мегуфт ҳайдар низ гуфт

هرچه حق می‌گفت حیدر نیز گفت

Гуфт не дар пеши наҷми аддӣни сабаб

گفت نی در پیش نجم الدین سبب

Каз дарунами хӯни баромад то блб

کز درونم خون برآمد تا بلب

Гуфт куброи ҳоли худ бо ман бигӯ

گفت کبری حال خود با من بگو

То чаҳ гуфтааст он эмоми ростгӯ

تا چه گفته است آن امام راستگو