Гуфт неи ту гӯши дороҳўоли ман

گفت نی تو گوش داراحوال من

Гар гирифтор омадӣ дар чоҳи тан

گر گرفتار آمدی در چاه تن

Ҳайдари каррор бо ман роз гуфт

حیدر کرّار با من راز گفت

зи аввалин ва охиринам боз гуфт

ز اوّلین و آخرینم باز گفت

Гуфт охир чанд бошӣ дар бадан

گفت آخر چند باشی در بدن

Вораҳон ин рӯҳро чун ҷони зи тан

وارهان این روح را چون جان ز تن

эй бахуди мағрур аз шайхии хеш

ای بخود مغرور از شیخیّ خویش

Дар сарати дастор ва дар брсўФи кеш

در سرت دستار و در برصوف کیش

Ҷаҳд кун то ту такаббур кам кунӣ

جهد کن تا تو تکبّر کم کنی

Варна тавқи лаън дар гардан кунӣ

ورنه طوق لعن در گردن کنی

Рӯи ту тарки ҷома ва дастор кун

رو تو ترک جامه و دستار کن

Аз маорифи ҷони худ дар кор кун

از معارف جان خود در کار کن

Мустафо аз пеш ӯ тавфиқ дошт

مصطفی از پیش او توفیق داشت

Муртазо аз дид ӯ таҳқиқ дошт

مرتضی از دید او تحقیق داشت

Мустафои олӯда дунё набӯд

مصطفی آلودهٔ دنیا نبود

Муртазои осӯда ӣнҷо набӯд

مرتضی آسودهٔ اینجا نبود

Мустафои сади шариъатро бибаст

مصطفی سد شریعت را ببست

Муртазо дар айн инсонӣ нишаст

مرتضی در عین انسانی نشست

Мустафоро Ҷабраил омад зпиш

مصطفی را جبرئیل آمد زپیش

Муртазоро хонд ҳақ дар пеши хеш

مرتضی را خواند حق در پیش خویش

Мустафо дар исми аъёни омада

مصطفی در اسم اعیان آمده

Муртазо дар айни инсони омада

مرتضی در عین انسان آمده

Мустафои дрҷсм чун ҷони омада

مصطفی درجسم چون جان آمدهٔ

Муртазои асрори субҳони омада

مرتضی اسرار سبحان آمده

Мустафои рафтаи бмъроҷи ?ала

مصطفی رفته بمعراج آله

Муртазои дидаи зи моҳии тобмоаҳ

مرتضی دیده ز ماهی تابماه

Мустафо аз ҳақи ҳама асрор дид

مصطفی از حق همه اسرار دید

Муртазои азнўри ҳақ анвор дид

مرتضی ازنور حق انوار دید

Мустафо дар роҳ ирфон зад қадам

مصطفی در راه عرفان زد قدم

Муртазо дидааст ҳақи родмбдм

مرتضی دیده است حق رادمبدم

Мустафо бо ҳақи таъолӣ роз гуфт

مصطفی با حق تعالی راز گفت

Муртазо бо Мустафои он боз гуфт

مرتضی با مصطفی آن باز گفت

Мустафо гуфтааст бо имон бакӯш

مصطفی گفته است با ایمان بکوش

Муртазо гуфтааст ҷом ҳақ бануш

مرتضی گفته است جام حق بنوش

Мустафо гуфтааст роҳи рости рӯ

مصطفی گفته است راه راست رو

Муртазо гуфтааст рози ҳақи шинав

مرتضی گفته است راز حق شنو

Мустафо гуфтааст бо аллоҳ бош

مصطفی گفته است با الله باش

Муртазо гуфтааст зу огоҳ бош

مرتضی گفته است زو آگاه باش

Мустафо гуфтааст дайнам дайн ӯст

مصطفی گفته است دینم دین اوست

Муртазои гФтодъо омин ӯст

مرتضی گفتادعا آمین اوست

Мустафо гуфтааст ки ҳайдари ҷони ман

مصطفی گفته است که حیدر جان من

Муртазои гуфто ки эй имони ман

مرتضی گفتا که ای ایمان من

Мустафои гуфто ки ҳайдари поки зод

مصطفی گفتا که حیدر پاک زاد

Муртазои гуфто ки илм Аҳмад бидод

مرتضی گفتا که علم احمد بداد

Мустафои гуфтои алии бобаҳо

مصطفی گفتا علیّ بابها

Муртазои гуфто ки ё хайри алўро

مرتضی گفتا که یا خیر الورا

Мустафои гуфто ки эй шери илоҳ

مصطفی گفتا که ای شیر اله

Муртазои гуфто ки эй хуршеду моҳ

مرتضی گفتا که ای خورشید و ماه

Мустафои гуфтои шариъати ҷони мост

مصطفی گفتا شریعت جان ماست

Муртазои гуфтои тариқати зи он мост

مرتضی گفتا طریقت ز آن ماست

Мустафои гуфто ки шаръами дайн шуда

مصطفی گفتا که شرعم دین شده

Муртазои гФтодлми ҳақи байн шуда

مرتضی گفتادلم حق بین شده

Мустафои гуфто ки дръолми манам

مصطفی گفتا که درعالم منم

Муртазои гуфто ки бо одами манам

مرتضی گفتا که با آدم منم

Мустафои гуфто ки дар ман нест айб

مصطفی گفتا که در من نیست عیب

Муртазои гуфто ки ҳастам срғиб

مرتضی گفتا که هستم سرّغیب

Мустафои гуфто ки ҳақ бо ман бигуфт

مصطفی گفتا که حق با من بگفت

Муртазои гуфто ки ҳақ аз ман шнФт

مرتضی گفتا که حق از من شنفت

Мустафои гуфто ки олам дом ӯст

مصطفی گفتا که عالم دام اوست

Муртазои гуфто ки одам ном ӯст

مرتضی گفتا که آدم نام اوست

Мустафои гуфто ки ирфони нури ман

مصطفی گفتا که عرفان نور من

Муртазои гуфто ки инсони таври ман

مرتضی گفتا که انسان طور من

Мустафои гуфто ки нур кул алӣаст

مصطفی گفتا که نور کلّ علیست

Муртазои гуфто ки ном ман валеаст

مرتضی گفتا که نام من ولیست

Мустафои гуфто ки каъба кӯй ӯст

مصطفی گفتا که کعبه کوی اوست

Муртазои гуфто ки қибла рӯй ӯст

مرتضی گفتا که قبله روی اوست

Мустафои гуфто ки илмами аввалин

مصطفی گفتا که علمم اولین

Муртазои гуфто ки ҷФрмро ба байн

مرتضی گفتا که جفرم را به بین

Мустафои гуфто ки ҷФрм рӯй ту

مصطفی گفتا که جفرم روی تو

Муртазои гуфто ки роҳами сӯии ту

مرتضی گفتا که راهم سوی تو

Шайх чун бишунид аз неи ин сухан

شیخ چون بشنید از نی این سخن

Гуфт баркандам зи дунёи бех ва бен

گفت برکندم ز دنیا بیخ و بن

Гуфт то имрӯзи ман ҷони бохатм

گفت تا امروز من جان باختم

КФрўи имонро зиҳам нашнохтам

کفرو ایمان را زهم نشناختم

Бо ҳамаи дӯди чароғу дарси вълм

با همه دود چراغ و درس وعلم

Бо ҳамаи халқ ҷаҳон будам бҳлм

با همه خلق جهان بودم بحلم

Ин ҳамаи зикри вдъо бо вирди нек

این همه ذکر ودعا با ورد نیک

Ин ҳамаи халқу карам бо кард нек

این همه خلق و کرم با کرد نیک

Мадриса бо чанд масҷиди сохтам

مدرسه با چند مسجد ساختم

Хонқаҳи ҳам чанд тарҳи андохтам

خانقه هم چند طرح انداختم

Вақф бисёру ғанимати бишмор

وقف بسیار و غنیمت بیشمار

Хонқаҳи маъмуру ёрони дӯстдор

خانقه معمور و یاران دوستدار

Ин ҳамаи зоҳири бадунё буд ҳеҷ

این همه ظاهر بدنیا بود هیچ

Худ набардами ман зи дунёи суди ҳеҷ

خود نبردم من ز دنیا سود هیچ

Рӯи тўсўди хеш аз имони ситон

رو توسود خویش از ایمان ستان

То биёбӣ дару гавҳари бекарон

تا بیابی درّ و گوهر بیکران

Суду савдо дар дарун чаҳ буд

سود و سودا در درون چه بود

Ин чунинҳо дар даруни шаҳ буд

این چنین ها در درون شه بود

Аз дарун чаҳ чу беруни омадам

از درون چه چو بیرون آمدم

Ҳамчуи неи нолони вмҷнўни омадам

همچو نی نالان ومجنون آمدم

Солҳо андари дарун чаҳ бидам

سالها اندر درون چه بدم

Ҳамчуи пашша бар сар ҳар раҳ бидам

همچو پشّه بر سر هر ره بدم

Солҳо ман илм сӯрӣ хонд ҳ ам

سالها من علم صوری خواند‌ه‌ام

Лек дар роҳи яқин вомонда ам

لیک در راه یقین وامانده‌ام

Мондаам дар чҳо тани ғарқи гуноҳ

مانده‌ام در چها تن غرق گناه

Чун гиёҳии хезу беруни шӯи зчоаҳ

چون گیاهی خیز و بیرون شو زچاه

Гар набошад ҳамдами ту ҳуби шоҳ

گر نباشد همدم تو حبّ شاه

Кӣ буруни оеи ту аз чоҳи гуноҳ

کی برون آیی تو از چاه گناه

эй гирифтори дарун чаҳ шуда

ای گرفتار درون چه شده

Дар паии ғӯлони раҳи гмраҳ шуда

در پی غولان ره گمره شده

Ту бахуди афтодае дар чоҳи тан

تو بخود افتاده‌ای در چاه تن

Истодаи роҳу чоҳ инак расан

ایستاده راه و چاه اینک رسن

Ту расан дар ҳалқ муҳкам карда Эй

تو رسن در حلق محکم کرده‌ای

Дар таҳи чоҳи фано дам карда Эй

در ته چاه فنا دم کرده‌ای

Рӯи расан бар дасти гиру хуши бро

رو رسن بر دست گیر و خوش برآ

Аз дарун чаҳ чу ҳалқаи брдро

از درون چه چو حلقه بردرآ

эй ту шайху даъвии ту нодуруст

ای تو شیخ و دعوی تو نادرست

Силсила майдонӣ охир аз ки аст

سلسله میدانی آخر از که است

Гар ту дайн ӯ надории мурда Эй

گر تو دین او نداری مرده‌ای

Вар яқинат нест пас афсурда Эй

ور یقینت نیست پس افسرده‌ای

Ин яқин аттор дорад азнхст

این یقین عطّار دارد ازنخست

Венаи муҳаббат аз замин ӯ бараст

وین محبّت از زمین او برست

Ин яқин аттор дорад аз азал

این یقین عطّار دارد از ازل

Вари надории ту буд дайнати дағал

ور نداری تو بود دینت دغل

Ин яқин аттор дорад ҳамчуи рӯз

این یقین عطّار دارد همچو روز

Ту бирав аз оташ ҳасрат бисӯз

تو برو از آتش حسرت بسوز

Ҳар ки ӯ пай рӯ набошад шоҳ ро

هر که او پی رو نباشد شاه را

Роҳ гум карда надонад роҳ ро

راه گم کرده نداند راه را

Гар ту мардии роҳ ӯ рӯи ҳамчуи ман

گر تو مردی راه او رو همچو من

То науфтӣ дар даруни чоҳи тан

تا نیفتی در درون چاه تن

Ҳар ки ӯ дар чоҳи тани шаҳро надид

هر که او در چاه تن شه را ندید

Рафт дар дарёии куфр ӯ нопадид

رفت در دریای کفر او ناپدید

Гар ту хоҳии срчоаҳ аз ман шинав

گر تو خواهی سرّچاه از من شنو

Венаи румузи сари шоҳ аз ман шинав

وین رموز سرّ شاه از من شنو

зи онкии ҳайдар аз дарун ёр гуфт

ز آنکه حیدر از درون یار گفت

Аз дами Мансур ва ҳам аз дор гуфт

از دم منصور و هم از دار گفت

Ҳам аз ӯ ёқӯб ва ҳам Мӯсо шунид

هم از او یعقوب و هم موسی شنید

Ҳам азуи аттор ва ҳам кубро шунид

هم ازو عطّار و هم کبری شنید

Ҳам аз ӯ ҷбрил ва ҳам одам шунид

هم از او جبریل و هم آدم شنید

Ҳам аз ӯ исои бен Марям шунид

هم از او عیسی بن مریم شنید

Ҳам аз ӯ он солик адҳам шунид

هم از او آن سالک ادهم شنید

Ҳам аз ӯ ин ҷумла олам шунид

هم از او این جملهٔ عالم شنید

Ин ҳамаи асрори сари шоҳ буд

این همه اسرار سرّ شاه بود

Аз даруни мо ҳамаи огоҳ буд

از درون ما همه آگاه بود

Гар ту роҳ ӯ рӯйу асли шӯй

گر تو راه او روی و اصل شوی

Аз дўӣӣ бигузар ки то як дили шӯй

از دوئی بگذر که تا یک دل شوی

Ҳар ки дайн ӯ надорад лиўаҳ шуд

هر که دین او ندارد لیوه شد

Чун дарахтии дон ки ӯ бемива шуд

چون درختی دان که او بی میوه شد

Ин суханро ту магӯ аттор гуфт

این سخن را تو مگو عطّار گفت

Ҳақи таъолӣ бо алӣ асрор гуфт

حقّ تعالی با علی اسرار گفت

эй шудаи сари худои худ вирди ту

ای شده سر خدا خود ورد تو

Ҷабраил аз камтарини шогирди ту

جبرئیل از کمترین شاگرد تو

Дар маъонӣ аз ҳама огаҳ шудӣ

در معانی از همه آگه شدی

Бо ҷамеъи раҳравон ҳамраҳ шудӣ

با جمیع رهروان همره شدی

Бо Муҳамад гуфт шаҳ дар субҳгоҳ

با محمد گفت شه در صبحگاه

Пас мубораки боди миъроҷи илоҳ

پس مبارک باد معراج اله

Ту бадаст Мустафо додӣ нигин

تو بدست مصطفی دادی نگین

Хотами хатми русул эй шоҳи дайн

خاتم ختم رسل ای شاه دین

Ончии ҳақи ботўбгФт ӯ боту гуфт

آنچه حقّ باتوبگفت او باتو گفت

Ту бова гуфтӣ ва ӯ аз ту шнФт

تو باو گفتی و او از تو شنفت

Пас Муҳамад гуфт эй сари ?ала

پس محمد گفت ای سرّ آله

Мазҳари сари худоу шамъи роҳ

مظهر سرّ خدا و شمع راه

Мазҳари сръҷоиби шоҳи мост

مظهر سرّعجایب شاه ماست

Партави ҳақ дар дили огоҳи мост

پرتو حقّ در دل آگاه ماست

Мазҳари мо шамае аз ном ӯст

مظهر ما شمّه‌ای از نام اوست

?данеу уқбои ҳамаи як ҷом ӯст

دنیی و عقبی همه یک جام اوست

Ин ҳамаи асрор агар аттор гуфт

این همه اسرار اگر عطّار گفت

Аз ту асрори маъонӣ ӯ шнФт

از تو اسرار معانی او شنفت

Ҳар ки ӯ асрори шаҳ аз шаҳ шунид

هر که او اسرار شه از شه شنید

ӯ яқин аз моҳ то моҳӣ бидид

او یقین از ماه تا ماهی بدید

Ҳар ки асрори алиро гӯш кард

هر که اسرار علی را گوش کرد

Ҷоми ваҳдатро лаболаб нӯш кард

جام وحدت را لبالب نوش کرد

Ҳар ки гуфт шоҳро фармони набард

هر که گفت شاه را فرمان نبرد

Дар миёнаматон имони набард

در میان امّتان ایمان نبرد

Ҳар ки ӯ бо шоҳи мо байъат бибаст

هر که او با شاه ما بیعت ببست

Ту яқини майдон ки аз бидъат бараст

تو یقین میدان که از بدعت برست

Ҳар ки гуфт шоҳи модари ҷони ниҳод

هر که گفت شاه مادر جان نهاد

Мустафо бар дард ӯ дармони ниҳод

مصطفی بر درد او درمان نهاد

Ҳар ки ӯ бо шоҳи мардони бади муқӣм

هر که او با شاه مردان بد مقیم

Ҷой ӯ карданд ҷиноти алнъим

جای او کردند جنّات النعیم

Ҳар ки ӯ бо шер яздон кард аҳд

هر که او با شیر یزدان کرد عهد

Аҳд ӯ бошад бърФони ҳамчуи шаҳд

عهد او باشد بعرفان همچو شهد

Ҳар ки ӯ бо шоҳ мо бошад дуруст

هر که او با شاه ما باشد درست

Дар миёни боғ ӯ тӯбо бараст

در میان باغ او طوبی برست

Ҳар ки ӯ бо шоҳ имон оварад

هر که او با شاه ایمان آورد

Дар миёни соликон ҷон оварад

در میان سالکان جان آورد

Ҳар ки ӯ дар дайни ҳақ огоҳ шуд

هر که او در دین حقّ آگاه شد

Бо муҳибони алӣ ҳамроҳ шуд

با محبّان علی همراه شد

Ҳар ки аўдри роҳ ирфон зад қадам

هر که اودر راه عرفان زد قدم

Ҳаст аўдри зоти эшон муҳтарам

هست اودر ذات ایشان محترم

Ҳар ки ӯ дар шаръи муҳками истод

هر که او در شرع محکم ایستاد

Дар миёни халқи муҳаррами истод

در میان خلق محرم ایستاد

Ҳар ки ӯ дар роҳи ҳайдар роҳ рафт

هر که او در راه حیدر راه رفت

Аз сулӯки соликон огоҳ рафт

از سلوک سالکان آگاه رفت

Ҳар ки ӯ дар роҳ ҳайдар дид ёфт

هر که او در راه حیدر دید یافت

Аз амӣралмуъминӣн тФрид ёфт

از امیرالمؤمنین تفرید یافت

Ҳар ки ӯ дар роҳ ҳайдар шуд нахуст

هر که او در راه حیدر شد نخست

Бишкӣ гардад ҳамаи дайнаши дуруст

بیشکی گردد همه دینش درست

Ҳар ки ӯро Муртазои имони набард

هر که او را مرتضی ایمان نبرد

Дар миёни куфр саргардон бамурд

در میان کفر سرگردان بمرد

Ҳар ки ӯ аз шоҳи мардон рӯй тофт

هر که او از شاه مردان روی تافت

Дар дами охир шаҳодат ме наёфт

در دم آخر شهادت می نیافت

Гар ту май хоҳӣ ки бошӣ растгор

گر تو می‌خواهی که باشی رستگار

Даст аз домони ҳайдари вомдор

دست از دامان حیدر وامدار

Рӯи ту фармони худо рогўш кун

رو تو فرمان خدا راگوش کن

Май зи ҷоми ҳилли ?утии худ нӯш кун

می ز جام هل اتی خود نوش کن

Рӯи ту бо ҳақи рози худро бозгу

رو تو با حقّ راز خود را بازگو

Дар ҳақиқати нуктаҳои розгў

در حقیقت نکته‌های رازگو

То ту аз худ кам нае инсон на Эй

تا تو از خود کم نه‌ای انسان نه‌ای

Воқифи асрори он ҷонон на Эй

واقف اسرار آن جانان نه‌ای

Ишқ бошад гавҳари дарёии илм

عشق باشد گوهر دریای علم

Ишқ бошад мазҳари ғавғои илм

عشق باشد مظهر غوغای علم

Мазҳари кули аҷоиб ҳайдар аст

مظهر کلّ عجایب حیدر است

Онкӣ ӯ дар ҳафт моҳа ҳайдар аст

آنکه او در هفت ماهه حیدر است

Хатми бодои ин кутуб бар ном ӯ

ختم بادا این کتب بر نام او

Ҷумлаи зарроти нақши ном ӯ

جملهٔ ذرّات نقش نام او

Дар дарёии набувват Мустафо аст

درّ دریای نبوت مصطفی است

Ахтари бурҷи вилоят Муртазо аст

اختر برج ولایت مرتضی است

Муртазо бошад ядуллоҳ эй писар

مرتضی باشد یدالله ای پسر

Венаи ядуллоҳ аз каломи ҳақи шимур

وین یدالله از کلام حقّ شمر

Муртазои майдон вале ҳақи яқин

مرتضی میدان ولیّ حق یقین

Анмо дар шаън ӯ омад бибин

انّما در شأن او آمد ببین

Муртазо дода хабар аз буд буд

مرتضی داده خبر از بود بود

Як замон аз роҳи ҳақ ғофил набӯд

یک زمان از راه حق غافل نبود

Муртазои майдони эмоми ростӣ

مرتضی میدان امام راستی

Ин сухан аз ман шинавгар ростӣ

این سخن از من شنو گر راستی

Рост дид ва рост гуфт варост рафт

راست دید و راست گفت وراست رفت

Гмрҳонро аўФкнд дар нори тафт

گمرهان را اوفکند در نار تفت

Ту чу қатраи сӯии баҳри ишқи рӯ

تو چو قطره سوی بحر عشق رو

На чу осии сӯии кони фисқи рӯ

نه چو عاصی سوی کان فسق رو

Ту чу қатра фард бош внўри шӯ

تو چو قطره فرد باش ونور شو

Вонгаҳеи сӯии биҳишту ҳури шӯ

وانگهی سوی بهشت و حور شو

Ҷӯии хулду ҳур дар ин дори ту

جوی خلد و حور در این دار تو

Гар надонистӣ шӯии мурдори ту

گر ندانستی شوی مردار تو

Ту зи ақли худ ба якбораи гурез

تو ز عقل خود به یکباره گریز

То براردи номи некати ишқ низ

تا برآرد نام نیکت عشق نیز

Рӯи ту худро аз миён бурдор ту

رو تو خود را از میان بردار تو

То турои султон дайн донад накӯ

تا ترا سلطان دین داند نکو

Рӯи ту худро бозгардон аз вуҷӯд

رو تو خود را بازگردان از وجود

То биёбӣ дар аз он дарёии ҷӯад

تا بیابی دُر از آن دریای جود

Рӯи ту худро дар миёна нест кун

رو تو خود را در میانه نیست کن

То биёбӣ срмънӣ дар сухан

تا بیابی سرّمعنی در سخن

Рӯи зи дунёи даври шӯ чун Муртазо

رو ز دنیا دور شو چون مرتضی

То биёбӣ ту аёни срхдо

تا بیابی تو عیان سرّخدا

Ҳар ки ӯ ӣнҷои бақоӣ ҳақ надид

هر که او اینجا بقای حقّ ندید

Ҳамчуи ҳайвон дар замин ҳақ чаред

همچو حیوان در زمین حق چرید

Рӯи ту инсон бошу азонсони шинав

رو تو انسان باش و ازانسان شنو

Гар ту ҳастӣ роҳи байн дар роҳи рӯ

گر تو هستی راه بین در راه رو

Роҳи байнони Мустафоу Муртазо

راه بینان مصطفی و مرتضی

Ғайр эшон нест ӣнҷои муқтадо

غیر ایشان نیست اینجا مقتدا

Гар ту мехоҳӣ ки аз эшон шӯй

گر تو میخواهی که از ایشان شوی

Ҳарчӣ ин бечора гуяд бишинавӣ

هرچه این بیچاره گوید بشنوی

Рӯи ту ин сари маъонӣ гӯш кун

رو تو این سرّ معانی گوش کن

Ончӣ гуфтам бишинав ва хомӯш кун

آنچه گفتم بشنو و خاموش کن

Роҳи эшон гиру фарди фарди шӯ

راه ایشان گیر و فرد فرد شو

Дар тариқи аҳли ирфони марди шӯ

در طریق اهل عرفان مرد شو

Кам хур ва кам гӯй ва кам озор бош

کم خور و کم گوی و کم آزار باش

Ҳозири сари ришта асрор бош

حاضر سر رشته اسرار باش

наменишин бо орифони никхў

می‌نشین با عارفان نیکخو

Суҳбати арбоби дунёро мҷу

صحبت ارباب دنیا را مجو

Бо муҳибони алии ҳамрози шӯ

با محبّان علی همراز شو

Дар мақоми бихўдии мумтози шӯ

در مقام بیخودی ممتاز شو

Ҳарчӣ бинии неки дону неки байн

هرچه بینی نیک دان و نیک بین

Тотўро гардад маъонӣ ҳамнишин

تاتو را گردد معانی همنشین

Ҳарчӣ гўӣии неки гӯ эй неки ху

هرچه گوئی نیک گو ای نیک خو

Тобмонд дар ҷаҳонати гуфтугӯ

تابماند در جهانت گفتگو

Байъати некӯи ту бо мазҳар бабанд

بیعت نیکو تو با مظهر ببند

То шӯй дар малики маънии сари баланд

تا شوی در ملک معنی سر بلند

Ҷаҳд кун то нек бошӣ дар ҷаҳон

جهد کن تا نیک باشی در جهان

Дар миёни соликони въорФон

در میان سالکان وعارفان

Рӯи ту ишқ омӯз ва сӯрат кун хароб

رو تو عشق آموز و صورت کن خراب

Варна дрднёӣ дун бошӣ бихоб

ورنه دردنیای دون باشی بخواب

Илми ҳақро дон ва худ боҳуши шӯ

علم حق را دان و خود باهوش شو

Баъд аз он дар илми маънии гӯши шӯ

بعد از آن در علم معنی گوش شو

Ин улӯми зоҳириро тарк кун

این علوم ظاهری را ترک کن

Беш аттори оълоҷ марг кун

بیش عطّار آعلاج مرگ کن

Каз улӯми зоҳирии ҷуз қол нест

کز علوم ظاهری جز قال نیست

Дар улӯми ботинии ҷуз ҳол нест

در علوم باطنی جز حال نیست

Аз улӯми зоҳирии биҷони шӯй

از علوم ظاهری بیجان شوی

Вази улӯми ботинии дармони шӯй

وز علوم باطنی درمان شوی

Аз улӯми зоҳирии гардии хароб

از علوم ظاهری گردی خراب

Вази улӯми ботинии ёбии савоб

وز علوم باطنی یابی صواب

Аз улӯми зоҳирӣ бе ӯ шӯй

از علوم ظاهری بی او شوی

Вази улӯми ботинӣ бо ӯ шӯй

وز علوم باطنی با او شوی

Аз улӯми зоҳирии тарсони шӯй

از علوم ظاهری ترسان شوی

Вази улӯми ботинии инсони шӯй

وز علوم باطنی انسان شوی

Дар улӯми зоҳирии ҷуз заҳр нест

در علوم ظاهری جز زهر نیست

Ҳамчуи ту асрори дон дар даҳр нест

همچو تو اسرار دان در دهر نیست

Дид илми зоҳирӣ кӯрат кунад

دید علم ظاهری کورت کند

Аз либоси маърифат урат кунад

از لباس معرفت عورت کند

эй ту асрори даруни ҷони мо

ای تو اسرار درون جان ما

Ҳамчуи хуршеди ҷаҳони тобони мо

همچو خورشید جهان تابان ما

Аз дарун ва аз буруни тобон шуда

از درون و از برون تابان شده

Соликонро раҳнамои ҷон шуда

سالکان را رهنمای جان شده

Аршу курсии заррае аз пардаи ?ут

عرش و کرسی ذرّه‌ای از پرده‌ات

Моҳу хуршеди ҷаҳони парвардаи ?ут

ماه و خورشید جهان پرورده‌ات

Ин ҷаҳон ва он ҷаҳони як нақши ту

این جهان و آن جهان یک نقش تو

Дармиён ҷон нишаста бахши ту

درمیان جان نشسته بخش تو

Ман киам тоўсФти орм бар забон

من که‌ام تاوصفت آرم بر زبان

з онкӣ ҳастӣ дар ҳамаи ҷонҳо ниҳон

ز آنکه هستی در همه جانها نهان

ё амӣралмуъминӣни аттор ро

یا امیرالمؤمنین عطّار را

Хуш фурӯзон кун дар ӯ анвор ро

خوش فروزان کن در او انوار را

ё амӣралмуъминӣн ҷон гуфта ам

یا امیرالمؤمنین جان گفته‌ام

Дар маънӣ дар маъонӣ суфта ам

درّ معنی در معانی سفته‌ام

ё амӣралмуъминӣн бо ман бигӯ

یا امیرالمؤمنین با من بگو

Сари асрори худоро рӯбарӯ

سرّ اسرار خدا را روبرو

То шавад равшани дили вҷонми тамом

تا شود روشن دل وجانم تمام

То ки авсофи ту бар хонам тамом

تا که اوصاف تو بر خوانم تمام

эй зи авсофи ту равшани ҷони ман

ای ز اوصاف تو روشن جان من

Партави нур ту шуд имони ман

پرتو نور تو شد ایمان من

ё амӣралмуъминӣн худ гуфта Эй

یا امیرالمؤمنین خود گفته‌ای

Венаи маъонӣ чу дарро суфта Эй

وین معانی چو درّ را سفته‌ای

Ҷаҳд кун аттори худро гӯши дор

جهد کن عطّار خود را گوش دار

Ин маъонии ниҳонро ҳуши дор

این معانی نهان را هوش دار

Ту магӯ пеши харони асрор ро

تو مگو پیش خران اسرار را

зи онкии ҷуз ваҳмӣ надонад кор ро

ز آنکه جز وهمی نداند کار را

Кори ҳоли мости дръолми мудом

کار حال ماست درعالم مدام

Силсила дар силсилаи майдони тамом

سلسله در سلسله میدان تمام

Силсила дар силсила май рӯи баҳақ

سلسله در سلسله می‌رو بحق

Чун нхўондстӣ чаҳ донеи ин сабақ

چون نخواندستی چه دانی این سبق

Ман сабақро аз алии омухтам

من سبق را از علی آموختم

Неи зи ҷҳоли хулии омухтам

نی ز جهّال خلی آموختم

Ман сабақ аз кули кули омухтам

من سبق از کلّ کل آموختم

Хирқаи имон аз ӯ брдўхтм

خرقهٔ ایمان از او بردوختم

Ман зднёи рахт худ барбаста ам

من زدنیا رخت خود بربسته‌ام

Вази ҷаҳони дуни бакулӣ руста ам

وز جهان دون بکلی رسته‌ام

Ман сабақро аз алоа оварда ам

من سبق را از الاه آورده‌ام

Мустафоро узр хоҳ оварда ам

مصطفی را عذر خواه آورده‌ام

Ман сабақро аз яқинам гуфта ам

من سبق را از یقینم گفته‌ام

Ин яқини худ зхўд бнҳФтаҳ ам

این یقین خود زخود بنهفته‌ام

Ман сабақ аз зот ӯ гӯям мудом

من سبق از ذات او گویم مدام

Чун наме доне чаҳ гӯям бо ту хом

چون نمی‌دانی چه گویم با تو خام

Ман сабақ гӯям зи анфоси калом

من سبق گویم ز انفاس کلام

Бо ту ва бо кули олами хосу ом

با تو و با کل عالم خاص و عام

Ман сабақ аз мем гӯям ё злом

من سبق از میم گویم یا زلام

ё золҳоми ътоӣӣ ё зиноам

یا زالهام عطائی یا زنام

Ман сабақ гӯям вале ту ҳуши дор

من سبق گویم ولی تو هوش دار

Дар маънии маро дар гӯши дор

درّ معنی مرا در گوش دار

Ман ки бо аттор хоҳам гуфт роз

من که با عطّار خواهم گفت راز

Вонкаҳ бо ҳақ ӯст доим дар намоз

وآنکه با حق اوست دایم در نماز

Чунки аттори ин румуз аз шаҳ шунид

چونکه عطّار این رموز از شه شنید

Гуфт омад нури ҳақ аз ман падед

گفت آمد نور حق از من پدید

эй зи ту равшани ҳама рӯй замин

ای ز تو روشن همه روی زمین

Ҳаст атторати зи хирмани хӯшаи чин

هست عطّارت ز خرمن خوشه چین

Ман киам тодми занам аз гуфт худ

من که ام تادم زنم از گفت خود

Ман гирифтам дар каломами муфти худ

من گرفتم در کلامم مفت خود

Ман киам як бандаи бечора Эй

من که‌ام یک بندهٔ بیچاره‌ای

Аз мақоми ҷону тани овора Эй

از مقام جان و تن آواره‌ای

Ман кӣми худ гардӣ аз наълин ту

من کیم خود گردی از نعلین تو

Зарраи афтодаи пеши айни ту

ذرّهٔ افتاده پیش عین تو

ё алӣ восил кун ин бебаҳр ро

یا علی واصل کن این بی بهر را

То шавам хуршеду гирами даҳр ро

تا شوم خورشید و گیرم دهر را

Пас забон бикшод к-эии аттори дайн

پس زبان بگشاد کای عطّار دین

Додмти асрори вдрҳои яқин

دادمت اسرار ودرهای یقین

Чунки аттор ин шунид аз сари ғайб

چونکه عطّار این شنید از سرّ غیب

Гуфт атторат надорад ҳеҷ айб

گفت عطّارت ندارد هیچ عیب

Гар ҳамеи хоҳӣ ки ёбии ёр ро

گر همی خواهی که یابی یار را

Дар дил худ металаб асрор ро

در دل خود میطلب اسرار را

Роҳи дайни роҳи алии дон дар яқин

راه دین راه علی دان در یقین

То шавад нури илоҳати роҳи байн

تا شود نور الهت راه بین

Дар аҷоиб сарҳо дорам ниҳон

در عجایب سرّها دارم نهان

Лек ҷавҳарро биовар дар баён

لیک جوهر را بیاور در بیان

То бигӯед ҳолу аҳволати тамом

تا بگوید حال و احوالت تمام

Вонгҳӣ дар водии маънии хиром

وآنگهی در وادی معنی خرام

Гарчи сарҳо ман бмзҳр гуфта ам

گرچه سرّها من بمظهر گفته‌ام

Ин китоб аз гуфт ҳайдар гуфта ам

این کتاب از گفت حیدر گفته‌ام

Баъд аз ин хоҳам сухан бисёр гуфт

بعد از این خواهم سخن بسیار گفت

Венаи кутубро гуфта каррор гуфт

وین کتب را گفتهٔ کرّار گفت

Ин кутубро мазҳари ҳақ ном кард

این کتب را مظهر حق نام کرد

Дар миёни халқи олам ом кард

در میان خلق عالم عام کرد

Баъд аз ин илҳом бо аттор гуфт

بعد از این الهام با عطّار گفت

Май туоне як кутуби з асрор гуфт

می‌توانی یک کتب ز اسرار گفت

Гуфтамаш гӯям бҳкми зулҷалол

گفتمش گویم بحکم ذوالجلال

Ҳам бФрмони худои лоязол

هم بفرمان خدای لایزال