Ҳаркасиро худ дар ӯ ҷӯшӣ диҳанд
هرکسی را خود در او جوشی دهند
Ҳамчуи гӯши хар бова гӯшӣ диҳанд
همچو گوش خر باو گوشی دهند
Худ чаҳ пухтанд ва аз он пухтан чаҳ раст
خود چه پختند و از آن پختن چه رست
Сӯхт дар дик ва таба кардов нишаст
سوخت در دیک و تبه کرداو نشست
Баъд аз он зи он пухта ноед ҳичкор
بعد از آن ز آن پخته ناید هیچکار
Ин суханро эй бародари ёддор
این سخن را ای برادر یاددار
Хештанро пеши даравишони бпз
خویشتن را پیش درویشان بپز
Тонгрдии сӯхта чун чӯби газ
تانگردی سوخته چون چوب گز
Хештанро назд аҳли дили расон
خویشتن را نزد اهل دل رسان
Ҳаст ин маънии зи атторати баён
هست این معنی ز عطّارت بیان
Пеш эшон бош доими пойдор
پیش ایشان باش دایم پایدار
Сози зари хешро ту бо айёр
ساز زرّ خویش را تو با عیار
Пеши заргари рӯи Марв бо аҳли ор
پیش زرگر رو مرو با اهل عار
Миси ҷудо аз зар кунад соҳиби айёр
مس جدا از زر کند صاحب عیار
Зар ки ӯ гардид давр аз ҳар ғашӣ
زر که او گردید دور از هر غشی
Поктар гардад чу бинад оташӣ
پاکتر گردد چو بیند آتشی
Деги ман дрҷўш ҳамчун бутаи ист
دیگ من درجوش همچون بوتهایست
Бар муҳаббати турфаи гулгуни бутаи ист
بر محبّت طرفه گلگون بوتهایست
Гарчи бошад доимои андари гудоз
گرچه باشد دایما اندر گداز
Пок бошад дар даруни покбоз
پاک باشد در درون پاکباز
Дик аттораст доими пари зи ҷӯш
دیک عطّار است دایم پر ز جوش
Сар бибин дар дег ӯ ва сар бапуш
سر ببین در دیگ او و سر بپوش
Варна аз худ ҷӯш мансӯрӣ занад
ورنه از خود جوش منصوری زند
Хешро бар малик фағфурӣ занад
خویش را بر ملک فغفوری زند
Наърау фарёди ман олам гирифт
نعره و فریاد من عالم گرفت
Сӯзиши ман дар дил одам гирифт
سوزش من در دل آدم گرفت
Шуд забонами оташин аз завқи ту
شد زبانم آتشین از ذوق تو
Ҷумла аъзоем гирифтаи шавқи ту
جمله اعضایم گرفته شوق تو
Гашта ҳар мӯем забон дар мадҳи ту
گشته هر مویم زبان در مدح تو
Оҷизами ман аз баён дар мадҳи ту
عاجزم من از بیان در مدح تو
эй ту мифтоҳи улқулубу боби хайр
ای تو مفتاح القلوب و باب خیر
Гоҳ бӯда каъба ва гуҳ бӯда дайр
گاه بوده کعبه و گه بوده دیر
Гоҳ бо ҷбрил ҳамроҳ омадӣ
گاه با جبریل همراه آمدی
Гоҳе андари хирқа бо шоҳ омадӣ
گاهی اندر خرقه با شاه آمدی
Гоҳ будӣ дар даруну гуҳи бурун
گاه بودی در درون و گه برون
Гоҳ кардӣ олимиро сарнигӯн
گاه کردی عالمی را سرنگون
Гуҳ шудӣ одами гуҳии тӯфони Нӯҳ
گه شدی آدم گهی طوفان نوح
Гоҳи ое дар даруни гул чу рӯҳ
گاه آیی در درون گل چو روح
Гоҳ бо Мӯсои миёни қавми дун
گاه با موسی میان قوم دون
Гоҳ бо исои шӯии ҳамдам чу навен
گاه با عیسی شوی همدم چو نون
Гоҳи ҳамраҳ бо халили аллоҳи шӯй
گاه همره با خلیل الله شوی
Гоҳи ҳамдил бо забеҳи аллоҳ рӯй
گاه همدل با ذبیح الله روی
Гоҳи Аҳмади родрўни ғори ёр
گاه احمد رادرون غار یار
Гуҳи занӣ бар пои ёраши захми мор
گه زنی بر پای یارش زخم مار
Гоҳ бо ҳайдари бгўӣии рози хеш
گاه با حیدر بگوئی راز خویش
Гуҳи диҳӣ чун ӯ буруни овози хеш
گه دهی چون او برون آواز خویش
Гоҳ бо шҳзодаҳҳо дар хӯни шӯй
گاه با شهزادهها در خون شوی
Гоҳ бо Аҳмади сӯии гардуни шӯй
گاه با احمد سوی گردون شوی
Ҳарчӣ хоҳӣ он кунӣ султони тўӣӣ
هرچه خواهی آن کنی سلطان توئی
Дар миёни ҷони мо пинҳони тўӣӣ
در میان جان ما پنهان توئی
Гашта атторати ҷаҳони равшанӣ
گشته عطّارت جهان روشنی
Карда бар ганҷи маъонии равзанӣ
کرده بر گنج معانی روزنی
Равзанӣ бошад забони андари таниш
روزنی باشد زبان اندر تنش
Равшанӣ май тобад аз он равзанаш
روشنی میتابد از آن روزنش
Гашта атторати маъонии дони баҳақ
گشته عطّارت معانی دان بحق
з он зада Мансури вор ӯ ин нутқ
ز آن زده منصور وار او این نطق
Ман забон безабон оростам
من زبان بی زبان آراستم
Ҷумла аз ҳастӣ худ бархестам
جمله از هستی خود برخاستم
Ман яке булбули зи бустони туам
من یکی بلبل ز بستان توام
Булбули нолони зоФғони туам
بلبل نالان زافغان توام
Худ серум хоҳад шудани мнсўрўор
خود سرم خواهد شدن منصوروار
Зонкаҳ дар маънии шдстми пойдор
زآنکه در معنی شدستم پایدار
эй бародаргар рисӣ бар қабри ман
ای برادر گر رسی بر قبر من
Оташи шавқам ба бинии мавҷи зан
آتش شوقم به بینی موج زن
Худ кафан дорам зи ишқаши чоки чок
خود کفن دارم ز عشقش چاک چاک
Зонка ин маънии ббрдми зери хок
زانکه این معنی ببردم زیر خاک
Ман чу ганҷӣ бошаму шаҳрами хароб
من چو گنجی باشم و شهرم خراب
Лек бошад худ мазорам чун сароб
لیک باشد خود مزارم چون سراب
эй бародари ман ним бадхоҳи ту
ای برادر من نیم بدخواه تو
Дар маъонӣ мешавам ҳамроҳи ту
در معانی میشوم همراه تو
Ҳарчӣ гуфтам кун қабул аз баҳри ҳақ
هرچه گفتم کن قبول از بهر حق
Зонка хондам нздостоди ин сабақ
زانکه خواندم نزداستاد این سبق
ҲФсд ва даҳ аз кутуб брхўондаҳ ам
هفصد و ده از کتب برخواندهام
Зон бълми маърифат арзанда ам
زان بعلم معرفت ارزندهام
Гарчи донист накӯ бошад накӯ
گرچه دانست نکو باشد نکو
Лек кашфи алғиби ҳам бояд бадв
لیک کشف الغیب هم باید بدو
Кашфи асрорам змъниҳоӣ ӯст
کشف اسرارم زمعنیهای اوست
Дар сари ман аз яқин савдоӣ ӯст
در سر من از یقین سودای اوست
Гар шудӣ ту сӯии шаҳристону боб
گر شدی تو سوی شهرستان و باب
Ёфтӣ раҳ варна ҳастӣ дар азоб
یافتی ره ورنه هستی در عذاب
Рӯи басӯии ҳайдари каррори рӯ
رو بسوی حیدر کرّار رو
Вази биҳишти адани бархӯрдори шӯ
وز بهشت عدن برخوردار شو
Рӯ аз он дар ту бшҳри Мустафо
رو از آن در تو بشهر مصطفی
Варна уфтӣ дар балоҳои худо
ورنه افتی در بلاهای خدا
Дар миёни ҷони худ меҳраши бакор
در میان جان خود مهرش بکار
Баъд аз он рўтўбаҳи пеши кирдигор
بعد از آن روتوبه پیش کردگار
Ту бирав зи он дар бибин дунёу дайн
تو برو ز آن در ببین دنیا و دین
Ғайри он дар нест раҳи майдони яқин
غیر آن در نیست ره میدان یقین
Ғайри ин дар ман надорам ҳеҷ боб
غیر این در من ندارم هیچ باب
Ин муҳаббат ҳаст миросами зи боб
این محبّت هست میراثم ز باب
Ғирозин даргар рӯй гмраҳи шӯй
غیرازین در گر روی گمره شوی
Гуҳи даруни норайу гуҳ чаҳ шӯй
گه درون ناری و گه چه شوی
Ту аз ин дар роҳи Аҳмадро шинос
تو از این در راه احمد را شناس
Муътақид кам шӯи бшихи хуши либос
معتقد کم شو بشیخ خوش لباس
Шайхи ту аз роҳи дигар рафта аст
شیخ تو از راه دیگر رفته است
Дар сқр бепоу бесар рафта аст
در سقر بی پا و بیسر رفته است
Тӯша Эй кард ва бирафт ӯ сӯии ёр
توشهای کرد و برفت او سوی یار
Ту рисӣ дар ӯ бхоки ваии мазор
تو رسی در او بخاک وی مزار
эй бародар бишинав аз ман панди нек
ای برادر بشنو از من پند نیک
Чанд бошӣ зери пои ту ҳамчуи рег
چند باشی زیر پا تو همچو ریگ
Бош равшани ҳамчуи обу брсроӣ
باش روشن همچو آب و برسرآی
Роҳи ҳақи гир аз чаҳ зулмати дарой
راه حق گیر از چَه ظلمت درآی
Роҳ ҳақ бишнос ва аз ман ёдгир
راه حق بشناس و از من یادگیر
Мазҳарамро дар дили огоҳи гир
مظهرم را در دل آگاه گیر
Ҳарчӣ мегӯям ту гуфторами шинав
هرچه میگویم تو گفتارم شنو
Варна бошӣ андари ин дунёи гарав
ورنه باشی اندر این دنیا گرو
То абад дар қайди дунёи хору зор
تا ابد در قید دنیا خوار و زار
Бар сар хокат бирӯяд лолаи зор
بر سر خاکت بروید لاله زار
Чун газандати ҷумлаи Кирмони бқҳр
چون گزندت جملهٔ کرمان بقهر
Рӯҳ гуяд ҳайфи авқотати бдҳр
روح گوید حیف اوقاتت بدهر
Кас намонад бар сарат аз мушфиқон
کس نماند بر سرت از مشفقان
Ғайри роҳи рости ин маънӣ бидон
غیر راه راست این معنی بدان
Худ халосӣ ту ҳаст аз ростӣ
خود خلاصیّ تو هست از راستی
Ҷони худгар ростӣ оростӣ
جان خود گر راستی آراستی
Ростӣ дар дайни Аҳмади зи он дар аст
راستی در دین احمد ز آن در است
Ростаст онкўи мутӣъи ҳидрост
راست است آنکو مطیع حیدراست
Ғайри зи ин дар нест дар олами дарӣ
غیر ز این در نیست در عالم دری
Кӯри он кӯ шуд ба роҳи дайгарӣ
کور آن کو شد به راه دیگری
Ростӣ бошад ризои авлиё
راستی باشد رضای اولیا
Ростӣ бошад раҳи аҳли сафо
راستی باشد ره اهل صفا
Ман сафои худ дар ин дайн ёфтам
من صفای خود در این دین یافتم
зи он сабаб дар марг талқин ёфтам
ز آن سبب در مرگ تلقین یافتم
Ҳаст талқинами зи маҳбӯби ?ала
هست تلقینم ز محبوب آله
Бошад инсонам дар ин маънии гувоҳ
باشد انسانم در این معنی گواه
Ҳаст инсони соҳиби файзи ҳузур
هست انسان صاحب فیض حضور
Ҳол ҳар кас донад аз наздику давр
حال هر کس داند از نزدیک و دور
Ман маъонӣ калом оварда ам
من معانی کلام آوردهام
Ва аз Муҳамади сад паём оварда ам
و از محمّد صد پیام آوردهام
Ғайр аз роҳи хдоўи Мустафо
غیر از راه خداو مصطفی
Нест дар ҷонами раҳи дигари биё
نیست در جانم ره دیگر بیا
Аз ҳаё набӯд ки нопок омадӣ
از حیا نبود که ناپاک آمدی
Дар раҳи ноҳақи ту чолок омадӣ
در ره ناحق تو چالاک آمدی
Рӯ назар кун ту баҳоли золимон
رو نظر کن تو بحال ظالمان
То чаҳ сон карданд ноҳақи дараҷаон
تا چه سان کردند ناحق درجهان
Мунҳариф гашта зи рои Мустафо
منحرف گشته ز رای مصطفی
Ҷой худ карданд ҷои Мустафо
جای خود کردند جای مصطفی
Ҷумла рӯ карданд дар роҳи бадӣ
جمله رو کردند در راه بدی
Ҷумларо шуд пешаи кеши мулҳидӣ
جمله را شد پیشه کیش ملحدی
Ту змлҳд лафз хондӣ дар ҷаҳон
تو زملحد لفظ خواندی در جهان
Асл ӯро худ намайдонӣ аён
اصل او را خود نمیدانی عیان
Мулҳиди онкаси дон ки роҳи бдгрФт
ملحد آنکس دان که راه بدگرفت
Роҳи ҳақи бгзошти роҳ худ гирифт
راه حق بگذاشت راه خود گرفت
Ростии дони пайравии амри ҳақ
راستی دان پیروی امر حق
Каҷ равад онкў нахонд ин сабақ
کج رود آنکو نخواند این سبق
Дар каҷӣ ҳар кас ки монад барқарор
در کجی هر کس که ماند برقرار
Ҷониб дӯзах равад он нобакор
جانب دوزخ رود آن نابکار
Хориҷии рад мулҳид омад бе сафо
خارجی ردّ ملحد آمد بی صفا
Носибии ҳам мисли эшон дар лақо
ناصبی هم مثل ایشان در لقا
Ин се қавми андари ҷаҳон мълўн шуданд
این سه قوم اندر جهان معلون شدند
Худ чгўими ман ки эшон чун шуданд
خود چگویم من که ایشان چون شدند
Хориҷии он кӯи зи ҳайдари даври гашт
خارجی آن کو ز حیدر دور گشت
Мулҳиди он каз роҳи Аҳмади бргзшт
ملحد آن کز راه احمد برگذشت
Мард раҳ онаст ки дайн ӯ аёнаст
مرد ره آنست که دین او عیانست
Мазҳарам Мансур гашта з он баёнаст
مظهرم منصور گشته ز آن بیانست
Мазҳарам аз ҳоли маънӣ обид аст
مظهرم از حال معنی عابد است
Ҷавҳарами зоти худоро соҷд аст
جوهرم ذات خدا را ساجد است
Ҷавҳару мазҳар з гуфт авлиё аст
جوهر و مظهر ز گفت اولیا است
Андари он аттори мискин роҳнамо аст
اندر آن عطار مسکین راهنما است
Ҷавҳару мазҳари тариқ Муртазо аст
جوهر و مظهر طریق مرتضی است
Зонка ӯ андар маъонӣ муқтадост
زانکه او اندر معانی مقتداست
Ҷавҳару мазҳар басӯрат дони кутуб
جوهر و مظهر بصورت دان کتب
Дар мъониш бибин ту лаби лаб
در معانیش ببین تو لبّ لب
Ҷавҳару мазҳари ҳама нур худост
جوهر و مظهر همه نور خداست
Зонкаҳи асрори худо аз вай баҷост
زآنکه اسرار خدا از وی بجاست
Ҷавҳару мазҳари набӣ бо мртзост
جوهر و مظهر نبی با مرتضاست
Рӯи бадасташи ори кӯ нур худост
رو بدستش آر کو نور خداست
Ҷавҳару мазҳари имомони ҳдост
جوهر و مظهر امامان هداست
Зонкаҳ дар дайни раҳнамои роҳи мост
زآنکه در دین رهنمای راه ماست
Ҷавҳару мазҳар буд имону дайн
جوهر و مظهر بود ایمان و دین
Ҳаркиро дайн бошад ва имон бибин
هرکه را دین باشد و ایمان ببین
Носибии онкас ки дайнро ғасб кард
ناصبی آنکس که دین را غصب کرد
ӯ барои худ касе ронсб кард
او برای خود کسی رانصب کرد
Тарки рои Аҳмаду амри худо
ترک رای احمد و امر خدا
Кард ва пайдо кард аз худ раҳнамо
کرد و پیدا کرد از خود رهنما
Дорад ӯро ҷои биҷои Мустафо
دارد او را جا بجای مصطفی
То ақилўнӣ шунид ӯ бармало
تا اقیلونی شنید او برملا
Ин се қавми андари ҷаҳон малъун шуданд
این سه قوم اندر جهان ملعون شدند
Худ чгўими ман ки эшон чун шуданд
خود چگویم من که ایشان چون شدند
Ҳаркии роҳи зишт кишон меравад
هرکه راه زشت کیشان میرود
Рофизии ҳам мисли эшон ме равад
رافضی هم مثل ایشان میرود
Рофизии онкўи зи дайн бегона аст
رافضی آنکو ز دین بیگانه است
Гашта аз дайн бо бадӣ ҳамхона аст
گشته از دین با بدی همخانه است
Ҳар ки дар дайни набии нокас буд
هر که در دین نبی ناکس بود
Рофизии дониши яқин ҳар кас буд
رافضی دانش یقین هر کس بود
Мрдони дони кӯи бад-ӣн он ниҳонаст
مردآن دان کو بدین آن نهانست
Нури ислом аз ҷабин ӯ аёнаст
نور اسلام از جبین او عیانست
Марди он родон ки аз дайн барнагашт
مرد آن رادان که از دین برنگشت
Роҳ ҳайдар рафт ва аз срдргзшт
راه حیدر رفت و از سردرگذشت
Сари фидои роҳ ҳайдар кард ӯ
سر فدای راه حیدر کرد او
Дар паии салмон ва қанбар кард ӯ
در پی سلمان و قنبر کرد او
Ҳарки бо салмон равад салмон буд
هرکه با سلمان رود سلمان بود
Манзилаш дар хулди ҷовидон буд
منزلش در خلد جاویدان بود
Ҳарки бо нодон равад аз аҳмақӣ аст
هرکه با نادان رود از احمقی است
Пайрав ӯ низ чун нодон шқӣ аст
پیرو او نیز چون نادان شقی است
Ҳаркии андари куфр рӯ дорад мудом
هرکه اندر کفر رو دارد مدام
намекунад дар дӯзахи сӯзони мақом
میکند در دوزخ سوزان مقام
Ҳар ки ӯ родину дунё бо сафост
هر که او رادین و دنیا با صفاست
Ин кутубҳои ман ӯро пешвост
این کتبهای من او را پیشواست
Ҳар ки аз ҳақи давр аз ман давр шуд
هر که از حق دور از من دور شد
Аз тариқи роҳи ҳақ маҳҷӯр шуд
از طریق راه حق مهجور شد
Онкӣ бо ман як ҷиҳат набӯд куҷост
آنکه با من یک جهت نبود کجاست
ӯ магари беруни задин Мустафо аст
او مگر بیرون زدین مصطفی است
Дайни Аҳмади худ на дайни ту буд
دین احمد خود نه دین تو بود
Зонкаҳи зарқу ҳилаи ?ути худ хўбўд
زآنکه زرق و حیلهات خود خوبود
Дайни Аҳмади дайн покон худост
دین احمد دین پاکان خداست
Пери ҳоҷотам дар ин маънии гўост
پیر حاجاتم در این معنی گواست
Рӯи ду чиз аз ман бҷон кун ту қабул
رو دو چیز از من بجان کن تو قبول
То ки гардад шодмон аз ту расӯл
تا که گردد شادمان از تو رسول
Ҳақи туро зини ду расонад то бшоаҳ
حق تو را زین دو رساند تا بشاه
Ғайри ин ҳар ду буд шайтони роҳ
غیر این هر دو بود شیطان راه
Авло аз ҳастӣ худ даргузар
اوّلا از هستی خود درگذر
Вонгҳӣ аз гуфт мардони чини самар
وآنگهی از گفت مردان چین ثمر
То шавад зи он поку холиси рӯҳи ту
تا شود ز آن پاک و خالص روح تو
Пас бикуштӣ андар ояд Нӯҳи ту
پس بکشتی اندر آید نوح تو
Чун кунӣ ту тарки нафасу рои худ
چون کنی تو ترک نفس و رای خود
Дар даруни хулди бинии ҷои худ
در درون خلد بینی جای خود
Чун ту гуфт марди раҳро бишинавӣ
چون تو گفت مرد ره را بشنوی
Зони суханҳо дайн ту гардад қавӣ
زآن سخنها دین تو گردد قوی
Лек ҳар каси андроини раҳ мард нест
لیک هر کس اندراین ره مرد نیست
Балки аз номард дар раҳ гирд нест
بلکه از نامرد در ره گرد نیست
Марди дони он кӯи бад-ӣн ҳайдар аст
مرد دان آن کو بدین حیدر است
Софӣу покиза ҳамчун гавҳар аст
صافی و پاکیزه همچون گوهر است
Ҳаст номарди онкии ғайр ӯ кунад
هست نامرد آنکه غیر او کند
Дар тариқи дигарон ӯ рӯ кунад
در طریق دیگران او رو کند
Ғайри ин ду ғайр донам дар ҷаҳон
غیر این دو غیر دانم در جهان
То бкии тўғири оре бар забон
تا بکی توغیر آری بر زبان
Зини ду як чизати яқин ҳосил шавад
زین دو یک چیزت یقین حاصل شود
Аз ҳазорон каси яке қобил шавад
از هزاران کس یکی قابل شود
эй бародари сад ҳазор афсӯсу ҳайф
ای برادر صد هزار افسوس و حیف
Ки тўдри олами зании худ лофу сайф
که تودر عالم زنی خود لاف و سیف
Сайфи гўӣӣ ва ндонӣ сайф ро
سیف گوئی و ندانی سیف را
Бо ту гӯям садҳазорони ҳайф ро
با تو گویم صدهزاران حیف را
Сайфро майдони ту шоҳи зулфиқор
سیف را میدان تو شاه ذوالفقار
Хориҷиро зон барор аз ҷони дамор
خارجی را زآن برآر از جان دمار
Гар ту мардӣ бар миён бар банди сайф
گر تو مردی بر میان بر بند سیف
Хориҷиро каш ки набӯд ҳеҷ ҳайф
خارجی را کش که نبود هیچ حیف
Хориҷии хориҷ шуда аз аҳли дайн
خارجی خارج شده از اهل دین
Бо муҳибони шаҳ ӯ омад бкин
با محبّان شه او آمد بکین
Феъл кас дорад бкс чун бозгашт
فعل کس دارد بکس چون بازگشت
Кин ӯ охири бсўиши бозгашт
کین او آخر بسویش بازگشت
Муртазо дидӣ чаҳ кард андари ҷаҳон
مرتضی دیدی چه کرد اندر جهان
Кард ӯ халқи худоро роздон
کرد او خلق خدا را رازدان
Садҳазорони халқро шамшер ронад
صدهزاران خلق را شمشیر راند
Садҳазорон дигарро пеш хонд
صدهزاران دگر را پیش خواند
Ҳар ки ронад ӯ ҳолк омад пеши мо
هر که راند او هالک آمد پیش ما
Ҳар ки хонд ӯ солик омад пеши мо
هر که خواند او سالک آمد پیش ما
Ҳукми ҳукм ӯу фармон он ӯст
حکم حکم او و فرمان آن اوست
Ҳилли ?утӣу анмо дар шан ӯст
هل اتی و انّما در شان اوست
Мустафои гуфто ки роҳаши роҳи ман
مصطفی گفتا که راهش راه من
Муртазо шуд дар маъонии шоҳи ман
مرتضی شد در معانی شاه من
Ҳаст фарзандон ӯ фарзанди ман
هست فرزندان او فرزند من
Ҷумларо бо ҷон буд пайванди ман
جمله را با جان بود پیوند من
Гар набошад дар дили пакети шаккӣ
گر نباشد در دل پاکت شکی
Оли Аҳмади оли ҳидрдони яке
آل احمد آل حیدردان یکی
Ҳар ки дар маънии ин мазҳар равад
هر که در معنی این مظهر رود
Бар тамоми сарварон сарвар шавад
بر تمام سروران سرور شود
Ҳар ки дар маънии бмо ҳамхона шуд
هر که در معنیّ بما همخانه شد
Дар миёни мардумон девона шуд
در میان مردمان دیوانه شد
Ҳаст ин девонагӣ дар пеши мо
هست این دیوانگی در پیش ما
Май наад ӯ марҳамӣ бар риши мо
مینهد او مرهمی بر ریش ما
Солҳо бар хоки судам рӯй хеш
سالها بر خاک سودم روی خویش
То шабии хуонеи марои ту сӯии хеш
تا شبی خوانی مرا تو سوی خویش
Солҳо дар интизорам эй ҳабиб
سالها در انتظارم ای حبیب
То диҳад як шарбати обами табиб
تا دهد یک شربت آبم طبیب
Худ табиби ман алӣ Муртазо аст
خود طبیب من علیّ مرتضی است
Зонкаҳ ӯро шарбат кавсар атост
زآنکه او را شربت کوثر عطاست
Хатм кун аттор ва гуфт нав биор
ختم کن عطّار و گفت نو بیار
Неи улӯми фақри гӯ бо шайхи хор
نی علوم فقر گو با شیخ خوار
То туро мункир нагардад дар ҷаҳон
تا ترا منکر نگردد در جهان
Ин маъониро бар ӯ брмхўон
این معانی را بر او برمخوان
То нагардад воқиф аз асрори ту
تا نگردد واقف از اسرار تو
Худ набошад дигараш дар кори ту
خود نباشد دیگرش در کار تو
Як сар мӯ нест ношръм ба пеш
یک سر مو نیست ناشرعم به پیش
Кӯри бодои чашми ағёрам ба неш
کور بادا چشم اغیارم به نیش
Неши ман мадҳи амири муъминон
نیش من مدح امیر مومنان
Кони дамодам бар дилу ҷонаши давон
کان دمادم بر دل و جانش دوان
Мадҳ ӯ бошад чу теғ бе ғилоф
مدح او باشد چو تیغ بیغلاف
Мизнм бар синаи аҳли хилоф
میزنم بر سینهٔ اهل خلاف
Боролҳои худ ҳамеи доне ки ман
بارالها خود همی دانی که من
Ғайри роҳ ту нарафтам дар ълн
غیر راه تو نرفتم در علن
Гӯшае гирами зи халқони ҷаҳон
گوشهای گیرم ز خلقان جهان
То шавад ҳосили марои мақсӯди ҷон
تا شود حاصل مرا مقصود جان
ё илоҳии даври гардонами зи халқ
یا الهی دور گردانم ز خلق
То рӯм бо авлиё дар зери далқ
تا روم با اولیا در زیر دلق
Ту ба наҳви всрФ машғӯл омадӣ
تو به نحو وصرف مشغول آمدی
Зон сабаб аз айн маъзул омадӣ
زان سبب از عین معزول آمدی
Ман зи маънӣ ганҷ дорам сад ҳазор
من ز معنی گنج دارم صد هزار
намекунам дар рӯҳи даравишони нисор
میکنم در روح درویشان نثار
Ман ҳамаи илми ҷаҳонро хонда ам
من همه علم جهان را خواندهام
Дар маорифи баси суханҳо ронда ам
در معارف بس سخنها راندهام
Ман дигар аз гуфтугӯ вомонда ам
من دگر از گفتگو واماندهام
Даст аз гуфт ва шунид афшонда ам
دست از گفت و شنید افشاندهام
Чун дигар май боядам рафтан бихоб
چون دگر میبایدم رفتن بخواب
Май даҳуми ҳарфии бурун аз изтироб
میدهم حرفی برون از اضطراب
Хоки ман рӯзӣ ки мегардад хароб
خاک من روزی که میگردد خراب
Бар сар хокам бихонанд ин китоб
بر سر خاکم بخوانند این کتاب
Зоҳиду муфтӣ ки роҳ мо наҷуст
زاهد و مفتی که راه ما نجست
Дар дарунашони нури имони бўдсст
در درونشان نور ایمان بودسست
Ҳоли мо бо ҳоли эшон ҷамъ нест
حال ما با حال ایشان جمع نیست
Зоҳиди моро бмънӣ самъ нест
زاهد ما را بمعنی سمع نیست
Зоҳиду шайхи замон девона анд
زاهد و شیخ زمان دیوانهاند
Зонкаҳи худ бо хориҷӣ ҳамхона анд
زآنکه خود با خارجی همخانهاند
Ҳарки шуд ҳамхона бо ӯ хўгрФт
هرکه شد همخانه با او خوگرفت
Ҳамнишин гардиду буи ӯ гирифт
همنشین گردید و بوی او گرفت
Гул агар бо гул буд гул бӯ шавад
گل اگر با گل بود گلبو شود
Вар ба сар гин бошад ӯ бдхў шавад
ور به سر گین باشد او بدخو شود
Рўтў аз олӯдагӣҳо дасти шӯ
روتو از آلودگیها دست شو
То шӯии софӣ чу бода дар сабу
تا شوی صافی چو باده در سبو
Микшми ман бодаи софӣ дар ҷаҳон
میکشم من باده صافی در جهان
То шавам мнсўрўор аз худ ниҳон
تا شوم منصوروار از خود نهان
намехӯрам бода вале аз дасти дӯст
میخورم باده ولی از دست دوست
Зонка завқ мастем аз даст ӯст
زانکه ذوق مستیم از دست اوست
Мехӯрам бодаи зҷоми босафо
میخورم باده زجام باصفا
Ваон сафо бошад зи шоҳи авлиёъ
وان صفا باشد ز شاه اولیاء
Мехӯрам бодаи зи дасти пери худ
میخورم باده ز دست پیر خود
Ту хурии зақуми дасти мейри худ
تو خوری زقّوم دست میر خود
Ҳарки роҳӣ меравад бе роҳбар
هرکه راهی میرود بی راهبر
Дорад он роҳаши дарии андари сқр
دارد آن راهش دری اندر سقر
Рӯи бмънии роҳи покони алоа
رو بمعنی راه پاکان الاه
То диҳандат ҷоми шоҳиро ба гоҳ
تا دهندت جام شاهی را به گاه
Рӯи ту роҳи шаҳсавори луи кашф
رو تو راه شهسوار لو کشف
То шӯии воқифи зи кори луи кашф
تا شوی واقف ز کار لو کشف
Ман шудам зон шаҳи яқин аз аҳл дид
من شدم زان شه یقین از اهل دید
Зонка дар гӯшами Нидоӣ ӯ расед
زانکه در گوشم ندای او رسید
Худ Нидоӣ ӯ ҳама олам гирифт
خود ندای او همه عالم گرفت
Ҳар ки нишнид ин ндомотм гирифт
هر که نشنید این نداماتم گرفت
Рӯ хирад бигзору ишқ ӯ баварз
رو خرد بگذار و عشق او بورز
Масти гирду ишқ ӯ некӯ баварз
مست گرد و عشق او نیکو بورز
Чӯби руз май аз касе оварда аст
چوب رز می از کسی آورده است
Кӯи бахуди печида мастӣ карда аст
کو بخود پیچیده مستی کرده است
Коргоҳ ӯ чаҳ доне эй писар
کارگاه او چه دانی ای پسر
Садҳазорон давр дорад чун қамар
صدهزاران دور دارد چون قمر
ӯ бадӯрии сад ҳазорон сайр кард
او بدوری صد هزاران سیر کرد
Баъд аз он атторро дар дайр кард
بعد از آن عطّار را در دیر کرد
Гуфт соҳиби дарди ёбии дриқин
گفت صاحب درد یابی دریقین
Ин замони маънии кул дар мо бибин
این زمان معنیّ کل در ما ببین