Панд озодӣаст эй озодаи мард

پند آزادیست ای آزاده مرد

Ту брорози ғофилии хеши гирд

تو برآراز غافلی خویش گرد

Солҳо ғофил аз ин панд омадӣ

سالها غافل از این پند آمدی

Лоҷарам чун дев дар банд омадӣ

لاجرم چون دیو در بند آمدی

Рӯи ту ин пндои писар дар гӯши гир

رو تو این پندای پسر در گوش گیر

Баъд аз ин дар хами ваҳдати ҷӯши гир

بعد از این در خمِّ وحدت جوش گیر

Ҳаст ин панди зи оёти калом

هست این پند ز آیات کلام

Аз забони Мустафои хиролоном

از زبان مصطفی خیرالانام

Ҳаст ин маънӣ ба қуръони худ ҷлӣ

هست این معنی به قرآن خود جلی

Гашти волӣ бар сари халқони алӣ

گشت والی بر سر خلقان علی

Аз вилояти вази ҳидоят кон ӯст

از ولایت وز هدایت کان اوست

Анмои хуши оятӣ дар шаън ӯст

انّما خوش آیتی در شأن اوست

Маънӣ ҳақ ӯст яъне дар калом

معنی حقّ اوست یعنی در کلام

Хатми ин маънӣ бова шуд вассалом

ختم این معنی باو شد والسّلام

Ҳайдари каррор маҳбӯб худост

حیدر کرّار محبوب خداست

Ҷумлаи инсу малик бар ин гўост

جملهٔ انس و ملک بر این گواست

Мустафоу Муртазои як навардон

مصطفی و مرتضی یک نوردان

Чашми бад аз рӯй эшон даври дон

چشم بد از روی ایشان دور دان

Ғайри ҳайдари ин маротиб кас надошт

غیر حیدر این مراتب کس نداشت

Рӯ бибинаш кўдрўни чашми мост

رو ببینش کودرون چشم ماست

Гар наме бинӣ вилоят нестат

گر نمی‌بینی ولایت نیستت

Дар тариқи худ ҳидоят нестат

در طریق خود هدایت نیستت

Шуд вилояти ҳамраҳ ва ту ғофилӣ

شد ولایت همره و تو غافلی

Аз эмоми хештани баси ҷоҳилӣ

از امام خویشتن بس جاهلی

Ҳркро бо ӯ вилоят ҳамраҳ аст

هرکرا با او ولایت همره است

ӯ зи ҳол ҳар ду олам огаҳ аст

او ز حال هر دو عالم آگه است

Ҳарки ӯ дар худ надидаи шоҳ ро

هرکه او در خود ندیده شاه را

Умр зойеъ карду гуми худ роҳ ро

عمر ضایع کرد و گم خود راه را

Ҳарки бишносад эмоми хеш ро

هرکه بشناسد امام خویش را

Кард доим дар биҳишти адани ҷо

کرد دایم در بهشت عدن جا

Рӯи эмоми кули кулро тшинос

رو امام کلّ کل را توشناس

Ҷилва гар кардааст андар ҳар либос

جلوه گر کرده است اندر هر لباس

Ҳар замонӣ сӯратӣ дорад аҷиб

هر زمانی صورتی دارد عجیب

Аз камол ҳақ набошад ин ғариб

از کمال حق نباشد این غریب

Гоҳ одам омад ӯу гоҳи Нӯҳ

گاه آدم آمد او و گاه نوح

Гоҳи исои муҷарради гоҳи рӯҳ

گاه عیسی مجرّد گاه روح

ӯст он кӯ мазҳараш гӯйанд халқ

اوست آن کو مظهرش گویند خلق

Ман аҷоиб донамаш дар зери далқ

من عجایب دانمش در زیر دلق

Дидам ӯро ман бъини хештан

دیدم او را من بعین خویشتن

Лоҷарам чун баҳри гаштами мавҷи зан

لاجرم چون بحر گشتم موج زن

Мурда Эй будам бъолми ҳамчуи ту

مرده‌ای بودم بعالم همچو تو

Зиндаи гаштам аз дами исо ӯ

زنده گشتم از دم عیسی او

Ҳар ки ӯ зинда бова дон зинда шуд

هر که او زنده باو دان زنده شد

Дар раҳи дайни набӣ фархунда шуд

در ره دین نبی فرخنده شد

Рӯи ту ӯро байну восили шӯ дар ӯ

رو تو او را بین و واصل شو در او

зи онкии ғайр ӯ набошад роҳи рӯ

ز آنکه غیر او نباشد راه رو

Роҳи ҳақ ӯ роҳи худо эй носибӣ

راه حق او راه خدا ای ناصبی

Рӯй ӯ рӯй худо эй хориҷӣ

روی او روی خدا ای خارجی

Даст ӯ худ даст ҳақ донам яқин

دست او خود دست حقّ دانم یقین

Гар намедоне бирав қуръон бибин

گر نمی‌دانی برو قرآن ببین

Куфр набӯд ин сухан дар пеши ман

کفر نبود این سخن در پیش من

Фавқ аидиҳм бихон бе хештан

فوق ایدیهم بخوان بی خویشتن

Хондаам ман васф ӯро дар калом

خوانده‌ام من وصف او را در کلام

Гар намайдонӣ ту илмат шуд ҳаром

گر نمیدانی تو علمت شد حرام

Илми азуу ақли азуи дон эй писар

علم ازو و عقل ازو دان ای پسر

Олимонро ман кунам аз ваии хабар

عالمان را من کنم از وی خبر

Илми он ӯу олами он ӯ

علم آن او و عالم آن او

Ҷину инсу ҷумла дар фармон ӯ

جنّ و انس و جمله در فرمان او

Рӯи бнқдши байни ту ақли кулу бахт

رو بنقدش بین تو عقل کلّ و بخت

зи онкии насяи пеши ишқи андохти рахт

ز آنکه نسیه پیش عشق انداخت رخت

Ишқу ақлу нася ва нақдаш бибин

عشق و عقل و نسیه و نقدش ببین

Баъд аз он бар тахт инсонӣ нишин

بعد از آن بر تخت انسانی نشین

Ҳаст инсони манбаи оби камол

هست انسان منبع آب کمال

ӯ надорад дар ду олами худ завол

او ندارد در دو عالم خود زوال

Гар сухан гӯям ҷаҳони барҳами занам

گر سخن گویم جهان برهم زنم

Тарсам аз Мансури ногуҳи дами занам

ترسم از منصور ناگه دم زنم

Лек шаръи Аҳмадами муҳкам буд

لیک شرع احمدم محکم بود

Худ тариқи ҳайдарами ҳамдам буд

خود طریق حیدرم همدم بود

Фикри сар онкас кунад кўросрост

فکر سر آنکس کند کوراسراست

Халъати дунёи мар ӯро дар бар аст

خلعت دنیا مر او را در بر است

Аз барои ҷоҳ созад хона ҳо

از برای جاه سازد خانه‌ها

Хона мардум кунад вайрона ҳо

خانهٔ مردم کند ویرانه‌ها

Ин чунин кас ҳаст мардӯди азал

این چنین کس هست مردود ازل

з онкӣ бошад фикру дарак ӯ дағал

ز آنکه باشد فکر و درک او دغل

Ман надорам фикру зикри ин ҷаҳон

من ندارم فکر و ذکر این جهان

Маҳв ӯ бошам чу ушшоқ эй ҷавон

محو او باشم چو عشّاق ای جوان

Ҳаркии ошиқи гашт ӯ худ ёри мост

هرکه عاشق گشت او خود یار ماست

Дар маъонии дидау дидори мост

در معانی دیده و دیدار ماست

Ҳаркии ошиқи гашт ӯ мақбул шуд

هرکه عاشق گشت او مقبول شد

Аз барои ёри худ мақтӯл шуд

از برای یار خود مقتول شد

Сад ҳазорон ҷони Фдодри роҳ ӯ

صد هزاران جان فدادر راه او

Ҷони фидои атторро дар шоҳ ӯ

جان فدا عطّار را در شاه او

Бандаи хоси худои бўзр буд

بندهٔ خاص خدا بوذر بود

Кӯи даруни оташу озар буд

کو درون آتش و آذر بود

Нури аўҳмроаҳи иброҳӣм буд

نور اوهمراه ابراهیم بود

Худ дили душмани азу дар бим буд

خود دل دشمن ازو در بیم بود

Нури Аҳмади боалии воҳид буд

نور احمد باعلی واحد بود

Ғайри нобӣнои магари ҷоҳд буд

غیر نابینا مگر جاحد بود

Шаки мёўри нури эшонро бибин

شک میاور نور ایشان را ببین

Варна бошӣ ҳамчуи шайтони лъин

ورنه باشی همچو شیطان لعین

Буд иброҳӣм чун аз дӯстон

بود ابراهیم چون از دوستان

Оташ омад баҳри он шаҳи бӯстон

آتش آمد بهر آن شه بوستان

Саҷдаи ҷумлаи млоик баҳр ӯст

سجدهٔ جمله ملایک بهر اوست

Чунки одами қатрае аз наҳр ӯст

چونکه آدم قطره‌ای از نهر اوست

Нури яздони илми раҳмони Бутуроб

نور یزدان علم رحمان بوتراب

ӯ нарафта дар ҷаҳон ҳаргиз бихоб

او نرفته در جهان هرگز بخواب

Дигари онкии ҳнтаҳи дунёии дун

دیگر آنکه حنطهٔ دنیای دون

ӯ нахурдае писар баргӯ ки чун

او نخورده ای پسر برگو که چون

Ҳақи таъолӣ ҳукм кард эй одамӣ

حق تعالی حکم کرد ای آدمی

Ту махӯр гандум чу хоҳии ҳамдамӣ

تو مخور گندم چو خواهی همدمی

Гар хурии гандуми зи ман ғофили шӯй

گر خوری گندم ز من غافل شوی

Дараҷаони биўФои ҷоҳили шӯй

درجهان بیوفا جاهل شوی

Шаҳи бҳкм ҳақ нахурда ҳнтаҳ Эй

شه بحکم حقّ نخورده حنطه‌ای

ӯст дар маънӣ чу ҳӣу зинда Эй

اوست در معنی چو حیّ و زنده‌ای

Рӯи ту бениши ҳамчуи ҳӣ дар хештан

رو تو بینش همچو حیّ در خویشتن

Зиндагии ту бова шуд дар бадан

زندگیّ تو باو شد در بدن

Рӯи нмоӣии дил аз имон ӯст

رو نمائی دل از ایمان اوست

Илми иброҳӣму Аҳмад зон ӯст

علم ابراهیم و احمد زآن اوست

Анбиёу авлиё бар хон ӯ

انبیا و اولیا بر خوان او

Ҷумлаи Каррӯбӣони меҳмон ӯ

جملهٔ کرّوبیان مهمان او

ӯ буд рӯҳи равону ҷони мо

او بود روح روان و جان ما

ӯ буд чун лаъли андари кони мо

او بود چون لعل اندر کان ما

Лаъли конии рӯҳи инсонӣ буд

لعل کانی روح انسانی بود

Ҳуб ӯ худ оби ҳайвонӣ буд

حبّ او خود آب حیوانی بود

Ҳар ки як ҷӯи ҳуби аўдр ҷон надид

هر که یک جو حبّ اودر جان ندید

Ҳаст малъуну мукаддар чун язид

هست ملعون و مکدّر چون یزید

Ҳоли он мълўн шунидӣ дар ҷаҳон

حال آن معلون شنیدی در جهان

То чаҳ кард аўбои амирмؤмнон

تا چه کرد اوبا امیرمؤمنان

Нақди ҳайдарро бзоҳри кишт ӯ

نقد حیدر را بظاهر کشت او

Бо лъинони сӯй дӯзах кард рӯ

با لعینان سوی دوزخ کرد رو

Шуд набӣу Муртазои безор аз ӯ

شد نبیّ و مرتضی بیزار از او

Ҷумлаи Каррӯбӣони бемор аз ӯ

جملهٔ کرّوبیان بیمار از او

Ҳоли ин кас дар қиёмат чун буд

حال این کس در قیامت چون بود

Дӯзаху уқбо аз ӯ пари хӯн буд

دوزخ و عقبی از او پر خون بود

Баъд аз эшон дӯстон шаҳ бибин

بعد از ایشان دوستان شه ببین

То чҳо карданд бо муштии лъин

تا چها کردند با مشتی لعین

Худ мсиб буд аз хосон ӯ

خود مسیّب بود از خاصّان او

Пӯри молик буд ҳамчун ҷон ӯ

پور مالک بود همچون جان او

Ҳмрҳши мухтори нақди бўъбид

همرهش مختار نقد بوعبید

ӯ гирифтаи ҷони малъунони бсид

او گرفته جان ملعونان بصید

Хӯни нақди Муртазо аз душманон

خون نقد مرتضی از دشمنان

Пас талаб карданд ҷамъии муъминон

پس طلب کردند جمعی مؤمنان

Теғҳо бар фарқи душман ронда анд

تیغها بر فرق دشمن رانده‌اند

Куфрро дар қавми Марвон монда анд

کفر را در قوم مروان مانده‌اند

Оқибати бӯи мусаллами соҳиби табар

عاقبت بو مسلم صاحب تبر

Хориҷии рокрд ӯ зеру зибр

خارجی راکرد او زیر و زبر

Кард ӯ ҷонро фидо дар роҳи ҳақ

کرد او جان را فدا در راه حق

Аҳмад бар муҳибаши бади ҳам сабақ

احمد بر محبش بد هم سبق

Ин маони худ теғи баҳр ҳақ заданд

این مهان خود تیغ بهر حق زدند

Кӯси султонии худ мутлақ заданд

کوس سلطانی خود مطلق زدند

Ин муҳибони набӣ ва ҳайдаранд

این محبان نبی و حیدرند

Дар тариқи шаръ Аҳмад анваранд

در طریق شرع احمد انورند

Рӯҳи мо бо ёд эшон ҳаст шод

روح ما با یاد ایشان هست شاد

Раҳмати ҳақ бар равони ҷумлаи бод

رحمت حق بر روان جمله باد

Худ ҳамаи насл банӣ Умия ро

خود همه نسل بنی امیّه را

Мунқатиъ карданду растанад аз бало

منقطع کردند و رستند از بلا

ҲиФдаҳи тани худ хилофат карда анд

هیفده تن خود خلافت کرده‌اند

Ҷумлаи дилҳоро ҷароҳат карда анд

جمله دلها را جراحت کرده‌اند

Аз паии дунёи з дайн бигузашта анд

از پی دنیا ز دین بگذشته‌اند

Аз тариқи Аҳмадӣ баргашта анд

از طریق احمدی برگشته‌اند

Қасди фарзандон Аҳмад доштанд

قصد فرزندان احمد داشتند

Теғро бар фарқашон багумоштанд

تیغ را بر فرقشان بگماشتند

Ҷумлагиро ту зи дайни беруни шумор

جملگی را تو ز دین بیرون شمار

То нагардӣ дар ҷаҳаннами устувор

تا نگردی در جهنم استوار

Баъд аз эшон худ банӣ аббос шуд

بعد از ایشان خود بنی عباس شد

Ҳокими вдини набиро пос шуд

حاکم ودین نبی را پاس شد

Хона дар шаръ Аҳмад сохтанд

خانهٔ در شرع احمد ساختند

Чор дар худ андар ӯ пардохтанд

چار در خود اندر او پرداختند

Чори мазҳаб ногаҳон барсохтанд

چار مذهب ناگهان برساختند

Дайну мазҳабро бурун андохтанд

دین و مذهب را برون انداختند

БўҳниФаҳ гуфт кини дайн мӯҳмал аст

بوحنیفه گفت کین دین مهمل است

Пеши ман дайни набии худ муҷмал аст

پیش من دین نبی خود مجمل است

Ман даҳуми эҳёии дайни Мустафо

من دهم احیای دین مصطفی

Зонкаҳи илм дайн надорад худ фано

زآنکه علم دین ندارد خود فنا

Шофиии гуфто ки қавли ман ҳақ аст

شافعی گفتا که قول من حق است

Пеши ман қавли набии худ мутлақ аст

پیش من قول نبی خود مطلق است

Аҳмад ҳанбал бигуфто қавли ман

احمد حنبل بگفتا قول من

Беҳтараст аз қавли дигар дар сухан

بهتر است از قول دیگر در سخن

Қавли ман чун қавли покон равшан аст

قول من چون قول پاکان روشن است

Ин забонии дон ки берун аз тан аст

این زبانی دان که بیرون از تن است

Гуфт молики ман бълми шаръи гӯй

گفت مالک من بعلم شرع گوی

Барда ам ҳастам эмоми ростгӯӣ

برده‌ام هستم امام راستگوی

Ман бшръ Мустафо бишитофтам

من بشرع مصطفی بشتافتم

Ҳамчуи исо дар раҳаши хрёФтм

همچو عیسی در رهش خریافتم

Дайни Аҳмади чор курсӣ сохтанд

دین احمد چار کرسی ساختند

Дайну мазҳабро дар ӯ пардохтанд

دین و مذهب را در او پرداختند

Ҷаъфар содиқ шуд ӯ курсӣ нишин

جعفر صادق شد او کرسی نشین

Зонкаҳ донад илми ҳақро ӯ яқин

زآنکه داند علم حق را او یقین

Ҷаъфари содиқ бкрсӣ барнишаст

جعفر صادق بکرسی برنشست

Зонкаҳи ҳақ бар ӯ дар шаръаш набаст

زآنکه حق بر او در شرعش نبست

Шаръи аҳмдбин ки содиқ дида аст

شرع احمدبین که صادق دیده است

Чори мазҳаби андар ӯ гардӣда аст

چار مذهب اندر او گردیده است

Чормзҳби дон дар ӯ худ ту бик

چارمذهب دان در او خود تو بیک

То науфтӣ андари ин маънии бшк

تا نیفتی اندر این معنی بشک

Кард ҷаъфари ошиқонро роҳи байн

کرد جعفر عاشقان را راه بین

Дар тариқати роҳи ошиқро гузин

در طریقت راه عاشق را گزین

Илми ошиқи ҷумла олам гирифт

علم عاشق جملهٔ عالم گرفت

Рафт вдини исо Марям гирифт

رفت ودین عیسی مریم گرفت

Донкаҳи дайнатро бқлб андӯда анд

دانکه دینت را بقلب اندوده‌اند

Қалбу зикратро басӣ олӯда анд

قلب و ذکرت را بسی آلوده‌اند

Дайн қуллобӣ наёяд ҳеҷ кор

دین قلابی نیاید هیچ کار

Рӯи з рӯй анбиёи ту шарми дор

رو ز روی انبیا تو شرم دار

Дайни Аҳмади дайн покон худост

دین احمد دین پاکان خداست

Худ бад-ӣни дигарон куфр ва балост

خود بدین دیگران کفر و بلاست

эй ту ҳрҷоӣӣ шуда дар дайни худ

ای تو هرجائی شده در دین خود

Макр ва ҳила карда талқини худ

مکر و حیله کردهٔ تلقین خود

Рӯи ту шаръи Мустафоро як нигар

رو تو شرع مصطفی را یک نگر

Варна имон ту дорад сад хатар

ورنه ایمان تو دارد صد خطر

Ҳар ки ӯро дидае аҳвал буд

هر که او را دیده‌ای احول بود

Кор ӯ дар дайни ҳақи мӯҳмал буд

کار او در دین حق مهمل بود

Ҳарки чун аттор бо имон буд

هرکه چون عطّار با ایمان بود

Раҳнамоӣ ӯ шаҳи мардон буд

رهنمای او شه مردان بود

Рӯи ту шаҳро дар вуҷӯди хеши байн

رو تو شه را در وجود خویش بین

То шавад ҳамчун сулаймонати нигин

تا شود همچون سلیمانت نگین

Хотами малики сулаймони дайни тест

خاتم ملک سلیمان دین تست

Илми шоҳи луи кашфи талқини тест

علم شاه لو کشف تلقین تست

Дайни ман ҳуби набии алмрслин

دین من حبّ نبیّ المرسلین

Мазҳаби ман мазҳаб содиқ бибин

مذهب من مذهب صادق ببین

Ғайри ин мазҳаб дигар ҳоҳсти ҳеҷ

غیر این مذهب دگر هاهست هیچ

Соҳиби фатвои мо худ ҳаст гӣҷ

صاحب فتوای ما خود هست گیج

Соҳиби фатвои ту худ ҳеҷ буд

صاحب فتویّ تو خود هیچ بود

Зонкаҳ ӯ чун рисмои пурпеч буд

زآنکه او چون ریسما پرپیچ بود

Печ ва тоб омад ҳамаи ин дайн ӯ

پیچ و تاب آمد همه این دین او

Зонкаҳ шуд илми сувари ойин ӯ

زآنکه شد علم صور آئین او

Ту зхўд бигузар ки то яктои шӯй

تو زخود بگذر که تا یکتا شوی

Дар маъонии худои бинои шӯй

در معانیّ خدا بینا شوی

Ҳарки бино шуд бмънӣ нур шуд

هرکه بینا شد بمعنی نور شد

Гоҳи масти ёру гуҳ махмур шуд

گاه مست یار و گه مخمور شد

Ҳарки бино шуд худоро дид ӯ

هرکه بینا شد خدا را دید او

Сӯраи тоҳои з ҳақ бишунид ӯ

سورهٔ طاها ز حق بشنید او

Сӯраи тоҳо ба усаро ҷамъ кун

سورهٔ طاها به اسرا جمع کن

Рӯи каломи эзадиро самъ кун

رو کلام ایزدی را سمع کن

Ҳаст дарёҳо зи илмаши мавҷи зан

هست دریاها ز علمش موج زن

Ту надории қатрае дар баҳри тан

تو نداری قطره‌ای در بحر تن

Чунки аздрёи ту даврӣ карда Эй

چونکه ازدریا تو دوری کرده‌ای

Хешро дар дайн чу мӯрӣ карда Эй

خویش را در دین چو موری کرده‌ای

Мӯри ташнаи лангу Луку ронда Эй

مور تشنه لنگ و لوک و رانده‌ای

Аз лаби дарёии ваҳдати монда Эй

از لب دریای وحدت مانده‌ای

Хушк гардад худ з бе обии дарахт

خشک گردد خود ز بی آبی درخت

Рӯи вуҷӯдати сабзи гардони ҳамчуи бахт

رو وجودت سبز گردان همچو بخت

Бахти ман сабз ва саодатманд шуд

بخت من سبز و سعادتمند شد

Зонкаҳи асрор валеаш банд шуд

زآنکه اسرار ولیّ‌اش بند شد

Гар ҳамеи хоҳӣ ки бошӣ зиндаи ном

گر همی خواهی که باشی زنده نام

Рӯи талаб аз оби кавсари як дўҷом

رو طلب از آب کوثر یک دوجام

Тошуӣ чун Хизри зиндаи дараҷаон

تاشوی چون خضر زنده درجهان

Ту Бамоне дар маъонии ҷовдон

تو بمانی در معانی جاودان

?данеи въқбит дар фармон шавад

دنیی وعقبیت در فرمان شود

Зоти пакети раҳмат раҳмон шавад

ذات پاکت رحمت رحمان شود

Ҳамнишин рӯҳ бошӣ дар зуҳӯр

همنشین روح باشی در ظهور

Ҳамнишин ҳур бошӣ дар ҳузур

همنشین حور باشی در حضور

Қатраи ту лоф дрёӣӣ занад

قطرهٔ تو لاف دریائی زند

Рӯҳи пакети дами з днёӣӣ занад

روح پاکت دم ز دنیائی زند

Қатра чун бо баҳр шуд пок ояд ӯ

قطره چون با بحر شد پاک آید او

Балки аз афлок чолок ояд ӯ

بلکه از افلاک چالاک آید او

Қатраи покон бпокон шуд қарин

قطرهٔ پاکان بپاکان شد قرین

Сабти ин дар мазҳарам бошад яқин

ثبت این در مظهرم باشد یقین

Ҷавҳару мазҳари ту пери хеши дон

جوهر و مظهر تو پیر خویش دان

То бибинӣ нури ғайбиро аён

تا ببینی نور غیبی را عیان

Сад ҳазорон орифи соҳиби камол

صد هزاران عارف صاحب کمال

Худ варо хонанд андари вақти ҳол

خود ورا خوانند اندر وقت حال

Майл ноҳақ кардае эй муддаӣ

میل ناحق کرده‌ای ای مدّعی

Дар ҳамаи дайнҳо шдстии хориҷӣ

در همه دینها شدستی خارجی

Дайн ба ислом набӣ бошад дуруст

دین به اسلام نبی باشد درست

Ғайри ишқ ӯ зи ҷон мо нараст

غیر عشق او ز جان ما نرست

Ишқ ӯ сӯзи дил ушшоқ шуд

عشق او سوز دل عشّاق شد

Бар ҳамаи халқи ҷаҳон раззоқ шуд

بر همه خلق جهان رزّاق شد

Ман ки аз ризқаш чашидам зарра Эй

من که از رزقش چشیدم ذرّه‌ای

Аз вуҷӯди ман баромади наъра Эй

از وجود من برآمد نعره‌ای

Наъраи ман байн дар ин мазҳари тамом

نعرهٔ من بین در این مظهر تمام

Аз дили дарёи баромади ҷоми ҷом

از دل دریا برآمد جام جام

Аз дили мазҳари ҳазорон чашма хост

از دل مظهر هزاران چشمه خاست

Чашмае азуии ҳазорон бҳрҳост

چشمه‌ای ازوی هزاران بحرهاست

Ҳаркии мазҳарро бидонад сарвар аст

هرکه مظهر را بداند سرور است

Рифъаташ аз мардумон болотар аст

رفعتش از مردمان بالاتر است

Майли боло ҳарки дорад марди мост

میل بالا هرکه دارد مرد ماست

Ҷинати фирдавс ӯро зер пост

جنّت فردوس او را زیر پاست

Майли болои беҳтар аз пастӣ буд

میل بالا بهتر از پستی بود

Ошиқии худ растан аз ҳастӣ буд

عاشقی خود رستن از هستی بود

Байн ки исои майл боло карда аст

بین که عیسی میل بالا کرده است

ӯ чигуна бар фалак ҷо карда аст

او چگونه بر فلک جا کرده است

Ҳиммат пастат кунад паст эй писар

همّت پستت کند پست ای پسر

Ҳиммат олӣат созад ҳамчуи зар

همّت عالیت سازد همچو زر

Рӯи ту чун шаҳбоз парвозӣ бикун

رو تو چون شهباز پروازی بکن

Рӯи ту бо маъшӯқи худ нозӣ бикун

رو تو با معشوق خود نازی بکن

То бкӣ ҳамчун кашфи бинии ту тухм

تا بکی همچون کشف بینی تو تخم

Оқибати пусидаи гардии ҳамчуи тухм

عاقبت پوسیده گردی همچو تخم

То бкӣ ҳамчун кашф дар тухми хеш

تا بکی همچون کشف در تخم خویش

Маҳв бошӣ ва наёбӣ коми хеш

محو باشی و نیابی کام خویش

Мол дунё ҳаст тухм ва ту кашф

مال دنیا هست تخم و تو کشف

Чашми дории ту бар ӯ баҳри халаф

چشم داری تو بر او بهر خلف

Ту кашф бошӣу дунёи тухми ту

تو کشف باشی و دنیا تخم تو

Вази ду олам рӯй оварда бова

وز دو عالم روی آورده باو

Ту гузар аз тухм ва аз худ низ ҳам

تو گذر از تخم و از خود نیز هم

То намонад дар вуҷӯдати ранҷу ғам

تا نماند در وجودت رنج و غم

Гашти шаҳи бози онкӣ ӯ шаҳбоз шуд

گشت شه باز آنکه او شهباز شد

Сӯии асли хештан ӯ боз шуд

سوی اصل خویشتن او باز شد