Буд шблиро риёзат дар ҷаҳон

بود شبلی را ریاضت در جهان

Бар тариқи авлиёии он замон

بر طریق اولیای آن زمان

Номаи зуҳд ва ибодат дошт ӯ

نامه زهد و عبادت داشت او

Суннати Аҳмад фурӯ нагузошт ӯ

سنت احمد فرو نگذاشت او

Буд ӯ родаши ҳамаи зикри алоа

بود او رادش همه ذکر الاه

Буд андари малики маънии пери роҳ

بود اندر ملک معنی پیر راه

Гоҳ-гоҳе маҷлисӣ медошт ӯ

گاهگاهی مجلسی میداشت او

Донаи ирфон бмънӣ кошт ӯ

دانهٔ عرفان بمعنی کاشت او

Халқ бисёре мурӣд ӯ шуданд

خلق بسیاری مرید او شدند

Ҳамчуи чашмаи ҷониб он ҷӯшаданд

همچو چشمه جانب آن جوشدند

Шайхи як рӯзии бмҷлси рафта буд

شیخ یک روزی بمجلس رفته بود

ӯ бамурдам дар саховат гуфта буд

او بمردم در سخاوت گفته بود

Андари он маҷлиси яке қад кард рост

اندر آن مجلس یکی قد کرد راست

ӯ зи шайхи роҳи ҳақи чизеи бхўост

او ز شیخ راه حق چیزی بخواست

Шайхро дар хотир омад ин нахуст

شیخ را در خاطر آمد این نخست

Гӯ буд марди ҷавону тани дуруст

گو بود مرد جوان و تن درست

Он тавонад касб кардан дар ҷаҳон

آن تواند کسب کردن در جهان

Худ саволаш нек набӯд ин замон

خود سؤالش نیک نبود این زمان

Ин мазаллатро чаро бар худ ниҳод

این مذلت را چرا بر خود نهاد

ӯ магар аз гуфт худ омад биёад

او مگر از گفت خود آمد بیاد

Шайх бо ӯ гуфт худ биншин зи пой

شیخ با او گفت خود بنشین ز پای

Ҳоҷататро худ раво созад худоӣ

حاجتت را خود روا سازد خدای

Чун бахона рафт шайх ва кард хоб

چون بخانه رفت شیخ و کرد خواب

Дид дар хоби андари он шаб бе ҳиҷоб

دید در خواب اندر آن شب بی‌حجاب

Як тибқ дар пеш ӯ сарпӯш дошт

یک طبق در پیش او سرپوش داشت

Гуфт дарвешӣ ва онро гӯш дошт

گفت درویشی و آن را گوش داشت

Кӣ ту шайхи даҳри инро нӯш кун

کی تو شیخ دهر این را نوش کن

Ончии пухтии нӯш ва пас хомӯш кун

آنچه پختی نوش و پس خاموش کن

Чунки сари пӯшиш аз он сар барграфт

چونکه سر پوشش از آن سر برگرفت

Шайх аз он ҳолат чу оташ дар гирифт

شیخ از آن حالت چو آتش در گرفت

Дид соилро ки мурда дар тибқ

دید سائل را که مرده در طبق

Ҳайраташ рӯ дод охири зини сабақ

حیرتش رو داد آخر زین سبق

Гуфт бо онкас ки ин оварда буд

گفت با آنکس که این آورده بود

Худ маро кӣ рағбати ин мурда буд

خود مرا کی رغبت این مرده بود

Ман нахурдам дар ҳамаи умр эй амин

من نخوردم در همه عمر ای امین

Лаҳми мурда аз куҷо буд ин чунин

لحم مرده از کجا بود این چنین

Гуфт даии андари миёни мардумон

گفت دی اندر میان مردمان

Лаҳм мурда хӯрдӣ ва кардӣ ниҳон

لحم مرده خوردی و کردی نهان

Гуфт бо худ шайхи даии ин мард ро

گفت با خود شیخ دی این مرد را

Карда будӣ ғайбатии ту дар хало

کرده بودی غیبتی تو در خلا

То бова Лутфӣ накардӣ ғайр аз ин

تا باو لطفی نکردی غیر از این

Луқмаи ту ин замон бошад чунин

لقمهٔ تو این زمان باشد چنین

Хӯрд ту ин бошад ва кард ончунон

خورد تو این باشد و کرد آنچنان

Буии ҷинат худ наёбӣ дар ҷаҳон

بوی جنّت خود نیابی در جهان

Шайх аз он ҳайбати зхўд безор шуд

شیخ از آن هیبت زخود بیزار شد

Зини маъонии воқиф асрор шуд

زین معانی واقف اسرار شد

Рафт аз хонаи бурун аз баҳр ӯ

رفت از خانه برون از بهر او

Шуд равон ҳар сӯ ба гирди шаҳр ӯ

شد روان هر سو به گرد شهر او

Дид ӯро бар лаби диҷлаи ҳазин

دید او را بر لب دجله حزین

Як ду тараи пеш ӯ бад бар замин

یک دو ترّه پیش او بُد بر زمین

Об меоварад тараи пеш ӯ

آب می‌آورد ترّه پیش او

намегирифт он тараро аз оби ҷӯ

می‌گرفت آن ترّه را از آب جو

Қӯт худ карда зи тара дар ҷаҳон

قوت خود کرده ز ترّه در جهان

То наёбади инфеъол аз ин ва он

تا نیابد انفعال از این و آن

Шайх чун устоди пешаши як дамӣ

شیخ چون استاد پیشش یک دمی

Сар баровард внгаҳ кардаш ҳаме

سر برآورد ونگه کردش همی

Гуфт эй шайхи замона тавба кун

گفت ای شیخ زمانه توبه کن

Ғайбати саргаштагон дигар макун

غیبت سرگشتگان دیگر مکن

Ончии дай андеша кардӣ бҳрмо

آنچه دی اندیشه کردی بهرما

Тавба кун то худ диҳад ҳақати ато

توبه کن تا خود دهد حقت عطا

Баъди азин ту иқбл алтўбаҳ бидон

بعد ازین تو یقبل التّوبه بدان

Ани ибода аз калом ҳақ бихон

عن عباده از کلام حق بخوان

Шайхи гуфто тавба кардам ин замон

شیخ گفتا توبه کردم این زمان

Афв фармо ҷурми моро эй ҷавон

عفو فرما جرم ما را ای جوان

Афв кард ӯ ҷурмро аз шайхи дайн

عفو کرد او جرم را از شیخ دین

Худ ниФкнди он суханро бар замин

خود نیفکند آن سخن را بر زمین

Гуфт бояд хешро огоҳ дошт

گفت باید خویش را آگاه داشت

Дар ҳамаи дилҳо бмънӣ роҳ дошт

در همه دلها بمعنی راه داشت

Ту макун ғайбат ки ёбии меҳнатӣ

تو مکن غیبت که یابی محنتی

Балки дар хотир наёрӣ ғайбатӣ

بلکه در خاطر نیاری غیبتی

эй бародари фикри кор хеш кун

ای برادر فکر کار خویش کن

Дар маъниро нисор хеш кун

درّ معنی را نثار خویش کن

Бо ҳамаи каси ботини худ неки дор

با همه کس باطن خود نیک دار

Ғайбат доно макун ту ихтиёр

غیبت دانا مکن تو اختیار

эй писар аз хуфтан ва хӯрдани гузар

ای پسر از خفتن و خوردن گذر

То ба ҷинат бар ту бигушоӣанд дар

تا به جنّت بر تو بگشایند در

То шӯй дар боби ҷинати роҳбар

تا شوی در باب جنّت راهبر

Пай дар ин маънӣ ба кӯии шоҳ бар

پی در این معنی به کوی شاه بر

Боби ҷинати ғайр ҳайдар нест кас

باب جنّت غیر حیدر نیست کس

ё амири ин дам бФрёдм барис

یا امیر این دم بفریادم برس

Зонкаҳи ҷинатро тўӣии он боби хайр

زآنکه جنّت را توئی آن باب خیر

Мекунӣ дар олами маънии ту сайр

میکنی در عالم معنی تو سیر

Гар тўӣии мавлои ҳайдари дараҷаон

گر توئی مولای حیدر درجهان

Тавба кун аз ғайбату айби касон

توبه کن از غیبت و عیب کسان

эй бародари ту зғибт дар гузар

ای برادر تو زغیبت در گذر

То набинӣ дар ду олами сад зарар

تا نبینی در دو عالم صد ضرر

Ҳар ки ӯ ғайбат кунад аттор ро

هر که او غیبت کند عطّار را

намехӯрд лаҳми ддўи мурдор ро

می‌خورد لحم ددو مردار را

Ман сухан аз дониш ӯ гуфта ам

من سخن از دانش او گفته‌ام

Дар чунин роҳӣ на ба ӯ рафта ам

در چنین راهی نه به او رفته‌ام

Рӯи ту роҳи дигаронро пеши гир

رو تو راه دیگران را پیش گیر

Вонгаҳеи шайтони малъуни хеши гир

وانگهی شیطان ملعون خویش گیر

Гар ту ин дами роҳи шайтонӣ рӯй

گر تو این دم راه شیطانی روی

Худ яқини майдон ки шайтонии шӯй

خود یقین میدان که شیطانی شوی