Орифии воқифи зи асл ҳар улӯм

عارفی واقف ز اصل هر علوم

Баъди ман пайдо шавад гуяд ба рӯм

بعد من پیدا شود گوید به روم

Гар ту масти ваҳдатӣ зу гӯш кун

گر تو مست وحدتی زو گوش کن

Ҷоми ирфонро зи дасташ нӯш кун

جام عرفان را ز دستش نوش کن

ӯ банушад ӯ бипушад аз яқин

او بنوشد او بپوشد از یقین

Аз кафи султони маънии шамси дайн

از کف سلطان معنی شمس دین

Аз ҳамон ҷомӣ ки ман нӯшида ам

از همان جامی که من نوشیده‌ام

Вази ҳамон хирқа ки ман пӯшида ам

وز همان خرقه که من پوشیده‌ام

Раҳрави роҳи набӣ ӯро бидон

رهرو راه نبی او را بدان

Пас зи аҳмақи сари моро кун ниҳон

پس ز احمق سرّ ما را کن نهان

Ҷумларо аз шаръи сар пӯшӣ бисоз

جمله را از شرع سر پوشی بساز

То набошӣ аз беонаш дар гудоз

تا نباشی از بیانش در گداز

Ҳаркии маънӣ дон шавад инсон шавад

هرکه معنی دان شود انسان شود

Зиндаи ҷовид аз қуръон шавад

زندهٔ جاوید از قرآن شود

Ҳарки ӯ дар шаръи муҳками истод

هرکه او در شرع محکم ایستاد

Пеш ӯ исои бен Марями истод

پیش او عیسی بن مریم ایستاد

Рӯи шариъатро чу ҳайдар дар ҷаҳон

رو شریعت را چو حیدر در جهان

То ту гардӣ дар тариқати роҳи дон

تا تو گردی در طریقت راه دان

Ту бидон маънии қуръони фии алмисл

تو بدان معنی قرآن فی المثل

Ту макун бар қавл ҳар муфтии амал

تو مکن بر قول هر مفتی عمل

Муфтӣу қозии въомии гмрҳнд

مفتی و قاضی وعامی گمرهند

Ҳамчуи мурдори аўФтодаҳ дар чаҳ анд

همچو مردار اوفتاده در چه‌اند

Пеши эшон ҷоҳ бошад баси азиз

پیش ایشان جاه باشد بس عزیز

Худ набошад дар шариъати шани тамиз

خود نباشد در شریعت شان تمیز

Дар рёдорнди илми шаръ ро

در ریادارند علم شرع را

Худ надонистанд аслу фаръ ро

خود ندانستند اصل و فرع را

Рӯи ту худро бо шариъат рост кун

رو تو خود را با شریعت راست کن

Ту гуноҳатро зи ҳақ дархост кун

تو گناهت را ز حق درخواست کن

Дар шариъати ҳила ва тазвир нест

در شریعت حیله و تزویر نیست

Ҳаркасии андари шариъат пер нест

هرکسی اندر شریعت پیر نیست

Дар шариъат дар тариқати пери ҷӯй

در شریعت در طریقت پیر جوی

Пери пари маънӣу пари таъсири ҷӯй

پیر پر معنی و پر تأثیر جوی

Пери онро дон ки доим бо худост

پیر آن را دان که دایم با خداست

Бо тариқи Мустафо ва Муртазо аст

با طریق مصطفی و مرتضی است

Ту дар озори касон комил шудӣ

تو در آزار کسان کامل شدی

Эҳтисобатро басӣ моил шудӣ

احتسابت را بسی مایل شدی

Ту бёзории дили дарвеш ро

تو بیازاری دل درویش را

Пешасозӣ зулм ҳар бдкиш ро

پیشه سازی ظلم هر بدکیش را

Дар шариъати рӯи ту кам озор бош

در شریعت رو تو کم آزار باش

Дар тариқат бо саховат ёр бош

در طریقت با سخاوت یار باش

эй чу хафоашони шаби нодидаи рӯз

ای چو خفّاشان شب نادیده روز

Чанд созами роҳи ихлосати буруз

چند سازم راه اخلاصت بروز

Рӯи гшои ин дидаи маънӣат ро

رو گشا این دیده معنیت را

То бибинӣ нури ҳақро бе лақо

تا ببینی نور حق را بی لقا

Ҳарки бинад нури ҳақ ӯ нур шуд

هرکه بیند نور حق او نور شد

Аўбҷнт ҳамнишин ҳур шуд

اوبجنّت همنشین حور شد

Ҳарки корӣ кард муздаш ҳам расед

هرکه کاری کرد مزدش هم رسید

Ҳарки некӯ гуфт некӯ ҳам шунид

هرکه نیکو گفت نیکو هم شنید

Ҳарки бо инсон нишаст инсон шавад

هرکه با انسان نشست انسان شود

ӯ бқрони оят рҳмн шавад

او بقرآن آیت رحمن شود

Дар муҳаббат кӯш бо мардони дайн

در محبّت کوش با مردان دین

Ту муҳаббатро надонистӣ зи кин

تو محبّت را ندانستی ز کین

Ту боҳилли аллоҳи дории кӣна ҳо

تو باهل الله داری کینه‌ها

Дар муҳаббат кӯшу кинро кун раҳо

در محبّت کوش و کین را کن رها

Чанд аз таъризи пурсӣ аз лақо

چند از تعریض پرسی از لقا

Чун надонистӣ фаноро аз бақо

چون ندانستی فنا را از بقا

Таън кам зан эй ту шайтони раҷим

طعن کم زن ای تو شیطان رجیم

Ту лақоро дон чу рҳмни раҳим

تو لقا را دان چو رحمن رحیم

Гар ту аз қуръони нхўондӣ эй дағо

گر تو از قرآن نخواندی ای دغا

Рӯ бқрон хон « Фмни ирҷўлқо »

رو بقرآن خوان «فمن یرجولقا»

Рӯи ту аз халқони гурезони шӯ чу ман

رو تو از خلقان گریزان شو چو من

То туро гардад биҳишти ин ҷону тан

تا ترا گردد بهشت این جان و تن

Рӯ боямон бош ва дар имони бимир

رو بایمان باش و در ایمان بمیر

То шавад имонати охири дастгир

تا شود ایمانت آخر دستگیر

Гар ту имони хоҳӣ аз ҳастӣ гурез

گر تو ایمان خواهی از هستی گریز

Худ ту ҷом нестӣ бурдор тез

خود تو جام نیستی بردار تیز

Чунки ҷоми нестии бардоштӣ

چونکه جام نیستی برداشتی

Тухм ҳастиро дигар не коштӣ

تخم هستی را دگر نی کاشتی

Рӯи бмънии роҳ бар дар кӯй ӯ

رو بمعنی راه بر در کوی او

Рӯи басӯии шоҳи худ чун ҷӯй ӯ

رو بسوی شاه خود چون جوی او

эй бародари роҳи нодонии Марв

ای برادر راه نادانی مرو

Хештанро пеш доно кун гарав

خویشتن را پیش دانا کن گرو

эй бародари илми маънӣ дониш аст

ای برادر علم معنی دانش است

Зони туро дар кӯии тақво хоҳиш аст

زآن ترا در کوی تقوی خواهش است

эй бародари рӯи бълм дайн бакӯш

ای برادر رو بعلم دین بکوش

Ҷоми ирфон аз улӯм дайн бануш

جام عرفان از علوم دین بنوش

Илм дайн бошад чу бодаи поку соф

علم دین باشد چو باده پاک و صاف

Ҳрмкдрро бова набӯд масоф

هرمکدّر را باو نبود مصاف

Илм дайн бахшад ҷаҳонро равшанӣ

علم دین بخشد جهان را روشنی

Ту надидӣ равшанӣ дар гулханӣ

تو ندیدی روشنی در گلخنی

Гулхани дунё мақом омад туро

گلخن دنیا مقام آمد ترا

Кӣ азин бода баҷоам омад туро

کی ازین باده بجام آمد ترا

эй бародар дар улӯм дайн бакӯш

ای برادر در علوم دین بکوش

Ҷоми ирфон аз улӯм дайн бануш

جام عرفان از علوم دین بنوش

Гар ту имони хоҳӣ аз ҳастӣ гурез

گر تو ایمان خواهی از هستی گریز

Ҷом ҳастӣ карда мағрурат бирез

جام هستی کرده مغرورت بریز

Чун ту ҷоми нестии бардоштӣ

چون تو جام نیستی برداشتی

Тухм ҳастӣ дар дарун кам коштӣ

تخم هستی در درون کم کاشتی

Зиндагӣ кун ту бълми маърифат

زندگی کن تو بعلم معرفت

Зиндагиро кам бхўрдн кун сифат

زندگی را کم بخوردن کن صفت

Зиндагӣ аз хӯрд ҳайвон ёфта

زندگی از خورد حیوان یافته

Зиндагӣ аз илм инсон ёфта

زندگی از علم انسان یافته

Илми ҳақи худ илми сарф внҳў нест

علم حق خود علم صرف ونحو نیست

Ин надонад ҳар ки дар ҳақи мҳўнист

این نداند هر که در حق محونیست

Илми зоҳирро буд дарсу сабақ

علم ظاهر را بود درس و سبق

Илми маънӣ дар дил уфтад чун шафақ

علم معنی در دل افتد چون شفق

Он шафақ аз илми хуршеди азал

آن شفق از علم خورشید ازل

Гашта лоиҳи ҳркҷои дидаи маҳал

گشته لایح هرکجا دیده محلّ

Илми дайнами ҳайдар каррор гуфт

علم دینم حیدر کرّار گفت

ӯ маро дар луи кашф асрор гуфт

او مرا در لو کشف اسرار گفت

Ҳарки дорад дайн ӯ илм он ӯст

هرکه دارد دین او علم آن اوست

Неъмати ҷинат ҳама бархон ӯст

نعمت جنّت همه برخوان اوست

Ҳар ки пайрав шуд бова дайндор шуд

هر که پیرو شد باو دیندار شد

Дар ҳақиқати воқиф асрор шуд

در حقیقت واقف اسرار شد

Ҳаркии роҳ ӯ равад раҳ ёбад ӯ

هرکه راه او رود ره یابد او

Ҷой дар манзилгаҳ шаҳ ёбад ӯ

جای در منزلگه شه یابد او

Ҳарки бо мо ҳмрҳст аз мо буд

هرکه با ما همرهست از ما بود

Ҳарки бе мо бошад ӯ расво буд

هرکه بی ما باشد او رسوا بود

Ҳар ки моро дид ӯ аз мо буд

هر که ما را دید او از ما بود

Гуфтан ӯ рбнои алоълӣ буд

گفتن او ربّنا الاعلی بود

Ҳарки ӯ қавли набӣ рогўш кард

هرکه او قول نبی راگوش کرد

Ҷоми шаръ аз дайни ҷаъфар нӯш кард

جام شرع از دین جعفر نوش کرد

Ман тариқ ҷаъфарӣ дорам биёб

من طریق جعفری دارم بیاب

Хӯрдам аз соқии кавсари ин шароб

خوردم از ساقی کوثر این شراب

Чунки дайни ман туро маълум шуд

چونکه دین من ترا معلوم شد

Буғзу кини ман зи ту мафҳум шуд

بغض و کین من ز تو مفهوم شد

Худтуро мирос бошад буғзу кин

خودترا میراث باشد بغض و کین

Зонкаҳи дории дайни Марвони лъин

زآنکه داری دین مروان لعین

эй мунофиқи рофизии моро мадон

ای منافق رافضی ما را مدان

Зонкаҳ мо дорем ҳуби хонадон

زآنکه ما داریم حبّ خاندان

Ҳаркии рФз ман кунад малъун буд

هرکه رفض من کند ملعون بود

Ҳамчуи саги доими сараш дар хӯн буд

همچو سگ دایم سرش در خون بود

Ҳар ки рФз ман кунад саг зон бтар

هر که رفض من کند سگ زان بتر

Ҷой дорад оқибати андари сқр

جای دارد عاقبت اندر سقر

Умру қозӣ чун маро душман гирифт

عمر و قاضی چون مرا دشمن گرفت

Масх гардиду раҳ гулхан гирифт

مسخ گردید و ره گلخن گرفت

Ҳар ки мълўни гашт ӯ шимурӣ буд

هر که معلون گشت او شمری بود

Бишк ӯ қозии абўъмрўӣ буд

بیشک او قاضی ابوعمروی بود

Гуфт синем ман ва ту рофизӣ

گفت سنّیم من و تو رافضی

эй мунофиқ чист бар гӯи рофизӣ

ای منافق چیست بر گو رافضی

ӯ набад суннии мунофиқ буд ӯ

او نبُد سنّی منافق بود او

Чун бурун аз дайни содиқ буд ӯ

چون برون از دین صادق بود او

Ҳаст рФзи арҳби оли Мустафо

هست رفض ارحبّ آل مصطفی

Гар набошӣ рофизӣ бар гӯи биё

گر نباشی رافضی بر گو بیا

Рӯи ту эй аттор аз бе дайни гурез

رو تو ای عطّار از بی‌دین گریز

Зонкаҳ бедайн бо ту бошад дар ситез

زآنکه بی‌دین با تو باشد در ستیز

Рӯи ту эй аттори роҳи шоҳи гир

رو تو ای عطار راه شاه گیر

Зиндаи шӯ онгаҳ бароаи шоҳи мейр

زنده شو آنگه براه شاه میر

Ҳарки берун шуд зира гумроҳ шуд

هرکه بیرون شد زره گمراه شد

Ҳамчуи Амр ӯ ронда даргоҳ шуд

همچو عمرو او راندهٔ درگاه شد

Ршиноси ин мабдаатро бомаъод

روشناس این مبدأت را بامعاد

То ки аз маънӣ шавад рӯҳи ту шод

تا که از معنی شود روح تو شاد

Ҷумлаи олами гашти вайрони як замон

جمله عالم گشت ویران یک زمان

То шавад мақсӯд ӯ ҳосил дар он

تا شود مقصود او حاصل در آن

Садҳазорони ҷони туфайли анбиё

صدهزاران جان طفیل انبیا

Сад ҳазорон дили нисори авлиё

صد هزاران دل نثار اولیا

Рӯ бидон кини зоҳиру ботин ки буд

رو بدان کین ظاهر و باطن که بود

Чун бнодонии бимирии зи он чаҳ суд

چون بنادانی بمیری ز آن چه سود

Суд аз ӣнҷо бар ки онҷои ғами хурӣ

سود از اینجا بر که آنجا غم خوری

Чун надории маърифати ҳасрати барӣ

چون نداری معرفت حسرت بری