Суферо гуфт он пери куҳан

صوفیی را گفت آن پیر کهن

Чанд аз мардони ҳақи гӯйии сухан

چند از مردان حق گویی سخن

Гуфт хуш ояд занонро бардавом

گفت خوش آید زنان را بردوام

Онк мегӯйанд аз мардони мудом

آنک می‌گویند از مردان مدام

Гар ним зишон , азишон гуфта ам

گر نیم زیشان، ازیشان گفته‌ام

Хуши дилами кини қисса аз ҷон гуфта ам

خوش دلم کین قصه از جان گفته‌ام

Гар надорам аз шукри ҷузи номи баҳр

گر ندارم از شکر جز نام بهر

Ин басӣ ба зон ки андари коми заҳр

این بسی به زان که اندر کام زهر

Ҷумлаи девон ман девонагӣаст

جملهٔ دیوان من دیوانگیست

Ақлро бо ин сухан бегонагӣаст

عقل را با این سخن بیگانگیست

Ҷон нагардад пок аз бегонагӣ

جان نگردد پاک از بیگانگی

То наёбади буии ин девонагӣ

تا نیابد بوی این دیوانگی

Ман надонам то чаҳ гӯям , эй аҷаб

من ندانم تا چه گویم، ای عجب

Чанд гум нокарда ҷӯям , эй аҷаб

چند گم ناکرده جویم، ای عجب

Аз ҳамоқати тарк давлат гуфта ам

از حماقت ترک دولت گفته‌ام

Дарс бекорон ғифлат гуфта ам

درس بی‌کاران غفلت گفته‌ام

Гар маро гӯйанд эй гум карда роҳ

گر مرا گویند ای گم کرده راه

Ҳам ба худ узри гуноҳ ман бихоҳ

هم به خود عذر گناه من بخواه

наменадонам то шавад ин кори рост

می‌ندانم تا شود این کار راست

ё тавонам узри ин сад умри хост

یا توانم عذر این صد عمر خواست

Гар дамӣ бар роҳ ӯ дар кормӣ

گر دمی بر راه او در کارمی

Кӣ чунин мустағриқи ашъормӣ

کی چنین مستغرق اشعارمی

Гар маро дар роҳ ӯ будӣ мақом

گر مرا در راه او بودی مقام

Шини шеърами шини шргштии мудом

شین شعرم شین شرگشتی مدام

Шеъри гуфтани ҳуҷҷат бе ҳослист

شعر گفتن حجت بی‌حاصلیست

Хештанро дид кардани ҷоҳлист

خویشتن را دید کردن جاهلیست

Чун надидам дар ҷаҳони муҳаррам касе

چون ندیدم در جهان محرم کسی

Ҳам ба шеъри худ ФрўгФтми басӣ

هم به شعر خود فروگفتم بسی

Гар ту марди розҷўиии бозҷӯӣ

گر تو مرد رازجویی بازجوی

Ҷон фишону хӯнгарӣу рози ҷӯй

جان فشان و خون گری و راز جوی

Зонк ман хӯни сиришк афшонда ам

زانک من خون سرشک افشانده‌ام

То чунин хӯни рези ҳарфӣ ронда ам

تا چنین خون ریز حرفی رانده‌ام

Гар машоми оре ба баҳри жарфи ман

گر مشام آری به بحر ژرف من

Бишинавӣ ту буии хӯн аз ҳарфи ман

بشنوی تو بوی خون از حرف من

Ҳар ки шуд аз заҳри бидъати дардманд

هر که شد از زهر بدعت دردمند

Бас буд тирёкаши ин ҳарфи баланд

بس بود تریاکش این حرف بلند

Гарчи атторами ману тирёки даҳ

گرچه عطارم من و تریاک ده

Сӯхта дорам ҷигар чун ноки даҳ

سوخته دارم جگر چون ناک ده

Ҳаст халқӣ бе намаки бас бе хабар

هست خلقی بی نمک بس بی‌خبر

Лоҷарам зон мехӯрам танҳо ҷигар

لاجرم زان می‌خورم تنها جگر

Чун зи нони хушки гирами суфраи пеш

چون ز نان خشک گیرم سفره پیش

Тар кунам аз шўрўои чашми хеш

تر کنم از شوروای چشم خویش

Аз дилами он суфраро бирён кунам

از دلم آن سفره را بریان کنم

Гуҳи гуҳии ҷбрилро меҳмон кунам

گه گهی جبریل را مهمان کنم

Чун марои рӯҳи алқудси ҳам коса аст

چون مرا روح القدس هم کاسه است

Кӣ тавонам нон ҳар мудаббири шикаст

کی توانم نان هر مدبر شکست

Ман нахоҳам нон ҳар нохуши маниш

من نخواهم نان هر ناخوش منش

Бас буд ин нонам ва он нони хӯриш

بس بود این نانم و آن نان خورش

Шуд ънои алқлби ҷони афзои ман

شد عنا القلب جان افزای من

Шуд ҳақиқати канзи лоиФнои ман

شد حقیقت کنز لایفنای من

Ҳар тавонгари кини чунин ганҷяш ҳаст

هر توانگر کین چنین گنجیش هست

Кӣ шавад дар миннат ҳар сифлаи паст

کی شود در منت هر سفله پست

Шукри эзадро ки дарбории ним

شکر ایزد را که درباری نیم

Баста ҳар носазовории ним

بستهٔ هر ناسزاواری نیم

Ман зи кас бар дили куҷои бандии нуҳум

من ز کس بر دل کجا بندی نهم

Ном ҳар дунро худовандии нуҳум

نام هر دون را خداوندی نهم

На таоми ҳеҷ золим хӯрда ам

نه طعام هیچ ظالم خورده‌ام

На китобиро тахаллус карда ам

نه کتابی را تخلص کرده‌ام

Ҳиммати олӣами мамдуҳам бас аст

همت عالیم ممدوحم بس است

Қӯти ҷисму қӯти рӯҳам бас аст

قوت جسم و قوت روحم بس است

Пеши худ бурданди пешинони маро

پیش خود بردند پیشینان مرا

То ба кӣ зини хештани байнони маро

تا به کی زین خویشتن بینان مرا

То зи кори халқи озоди омадам

تا ز کار خلق آزاد آمدم

Дар миёни сад балои шоди омадам

در میان صد بلا شاد آمدم

Фориғами зини зумраи бадхоҳи нек

فارغم زین زمرهٔ بدخواه نیک

Хоҳи номам бад кунеду хоҳи нек

خواه نامم بد کنید و خواه نیک

Ман чунон дар дарди худ дармонда ам

من چنان در درد خود درمانده‌ام

Каз ҳамаи офоқи даст афшонда ам

کز همه آفاق دست افشانده‌ام

Гар дареғу дард ман башнаваде

گر دریغ و درد من بشنودیی

Ту басии ҳайронтар аз ман буде

تو بسی حیران‌تر از من بودیی

Ҷисм ва ҷон рафт вази ҷону ҷисми ман

جسم و جان رفت وز جان و جسم من

Нест ҷузи дарду дареғии қисми ман

نیست جز درد و دریغی قسم من