Чун бишуд шблии азин ҷои хароб

چون بشد شبلی ازین جای خراب

Баъд аз он дидаш ҷавонмардӣ ба хоб

بعد از آن دیدش جوانمردی به خواب

Гуфт ҳақ бо ту чаҳ кард эй неки бахт ?

گفت حق با تو چه کرد ای نیک‌بخت‌؟

Гуфт чун шуд дар ҳисобами кори сахт

گفت چون شد در حسابم کار سخت

Чун марои баси хештан душман бидид

چون مرا بس خویشتن دشمن بدید

Заъфу навмидӣу аҷз ман бидид

ضعف و نومیدی و عجز من بدید

Раҳматаш омад бидон бечорагӣам

رحمتش آمد بدان بیچارگیم

Пас ббхшўд аз карами як боргим

پس ببخشود از کرم یک بارگیم

Холқои бечораи роҳами ту ро

خالقا بیچارهٔ راهم تو را

Ҳамчуи мӯрии ланг дар чоҳами ту ро

همچو موری لنگ در چاهم تو را

Ман намедонам ки ман аҳл чаҳ ам

من نمی‌دانم که من اهل چه‌ام

ё кҷоом ё кадомам ё ки ам

یا کجاام یا کدامم یا که‌ام

Бетанӣ бедавлатӣ бе ҳосилӣ

بی‌تنی بی‌دولتی بی‌حاصلی

Бенавое беқарорӣ бе дилӣ

بی‌نوایی بی‌قراری بی‌دلی

Умр дар хӯни ҷигари бгдохтаҳ

عمر در خون جگر بگداخته

Баҳрае аз умри нопардохта

بهره‌ای از عمر ناپرداخته

Ҳар чаҳ карда ҷумлаи товони омада

هر‌چه کرده جمله تاوان آمده

Ҷон ба лаби умрам ба поёни омада

جان به لب عمرم به پایان آمده

Дили зи дастами рафтау дайни гум шуда

دل ز دستم رفته و دین گم شده

Сӯратами номондаи маънии гум шуда

صورتم نامانده معنی گم شده

Ман на кофар на мусулмони монда

من نه کافر نه مسلمان مانده

Дар миён ҳар ду ҳайрони монда

در میان هر دو حیران مانده

На мусулмонам на кофар , чун кунам ?

نه مسلمانم نه کافر‌، چون کنم‌؟

Мондаи саргардону музтар , чун кунам ?

مانده سرگردان و مضطر‌، چون کنم‌؟

Дар дарии тангами гирифтори омада

در دری تنگم گرفتار آمده

Рӯй дар девори пиндори омада

روی در دیوار پندار آمده

Бар ман бечораи ин дар бргшоӣ

بر من بیچاره این در برگشای

Венаи зи роҳи афтодаро роҳӣ намой

وین ز راه‌افتاده را راهی نمای

Бандаро гар нест зоди роҳи ҳеҷ

بنده را گر نیست زاد راه هیچ

наменаёсоед зи ашку оҳи ҳеҷ

می‌نیاساید ز اشک و آه هیچ

Ҳам туоне сӯхт аз оҳаши гуноҳ

هم توانی سوخت از آهش گناه

Ҳам зи ашкаши шасти девони сиёҳ

هم ز اشکش شست دیوان سیاه

Ҳар ки дарёҳои ашкаш ҳосил аст

هر که دریاهای اشکش حاصل است

Гӯи биёи кӯи дархури ин манзил аст

گو بیا کو درخور این منزل است

Вонк ӯро дидаи хӯн бор нест

وانک او را دیدهٔ خون‌بار نیست

Гӯ бирав кӯро бар мо кор нест

گو برو کو را بر ما کار نیست