Дар раҳе мерафт перии роҳбар

در رهی می‌رفت پیری راهبر

Дид аз рӯҳонӣони халқии магар

دید از روحانیان خلقی مگر

Буд нақдии сахти роиҷ дар миён

بود نقدی سخت رایج در میان

Май рабуданди он зи ҳам рӯҳонӣон

می‌ربودند آن ز هم روحانیان

Пер кард он қавмро ҳолеи савол

پیر کرد آن قوم را حالی سؤال

Гуфт чист ин нақди бргўииди ҳол

گفت چیست این نقد برگویید حال

Мурғ рўҳониш гуфт эй пирроаҳ

مرغ روحانیش گفت ای پیرراه

Дардмандӣ май гузашти ин ҷойгоҳ

دردمندی می‌گذشت این جایگاه

Баркашид оҳии зи дили пок ва бирафт

برکشید آهی ز دل پاک و برفت

Рехти ашки гарм бар хок ва бирафт

ریخت اشک گرم بر خاک و برفت

Мо кунун он ашки гарму оҳи сард

ما کنون آن اشک گرم و آه سرد

намебарем аз як дигар дар роҳи дард

می‌بریم از یک دگر در راه درد

ё раби ашк ва оҳ бисёрем ҳаст

یا رب اشک و آه بسیاریم هست

Гар надорам ҳеҷ ин борем ҳаст

گر ندارم هیچ این باریم هست

Чун равое дорад онҷои ашки роҳ

چون روایی دارد آنجا اشک راه

Банда дорад ин матоъи он ҷойгоҳ

بنده دارد این متاع آن جایگاه

Пок кун аз оҳи саҳни ҷони ман

پاک کن از آه صحن جان من

Пас бишӯй аз ашки ман девони ман

پس بشوی از اشک من دیوان من

Май рӯми гуми роҳ , раҳ ноёфта

می‌روم گم راه، ره نایافته

Дил чу девони ҷуз сияҳ ноёфта

دل چو دیوان جز سیه نایافته

Раҳ намоям бош ва девонам бишӯй

ره نمایم باش و دیوانم بشوی

Аз ду олами таҳта ҷонам бишӯй

از دو عالم تختهٔ جانم بشوی

Бе ниҳояти дард дил дорам зи ту

بی‌نهایت درد دل دارم ز تو

Ҷон агар дорам хаҷал дорам зи ту

جان اگر دارم خجل دارم ز تو

Умр дар андӯҳи ту барадам ба сар

عمر در اندوه تو بردم به سر

Кошкӣ будем сад умр дигар

کاشکی بودیم صد عمر دگر

То дар андӯҳат ба сар май ?бардамӣ

تا در اندوهت به سر می‌بردمی

Ҳар замони дардӣ дигар май ?бардамӣ

هر زمان دردی دگر می‌بردمی

Мондаам аз дасти худ дар сад зи ҳир

مانده‌ام از دست خود در صد ز حیر

Дасти ман эй дасти гири ман ту гир

دست من ای دست گیر من تو گیر