Гуфт аббоса ки рӯзи растхез
گفت عباسه که روز رستخیز
Чун зҳибт халқ уфтад дар гурез
چون زهیبت خلق افتد در گریز
Осӣону ғофилонро аз гуноҳ
عاصیان و غافلان را از گناه
Рӯйҳо гардад ба як соъати сиёҳ
رویها گردد به یک ساعت سیاه
Халқ бе сармояи ҳайрони монда
خلق بیسرمایه حیران مانده
Ҳар як аз навъе парешони монда
هر یک از نوعی پریشان مانده
Ҳақи таъолӣ аз замин то на фалак
حق تعالی از زمین تا نه فلک
Сад ҳазорон солаи тоъат аз малик
صد هزاران ساله طاعت از ملک
Пок бастанд ҳама аз лутфи пок
پاک بستاند همه از لطف پاک
ВоФкнди андари сари ин мушти хок
وافکند اندر سر این مشت خاک
Аз млоики бонги хезади к-эии ?ала
از ملایک بانگ خیزد کای اله
Аз чаҳ бар мо мезананд ин халқи роҳ
از چه بر ما میزنند این خلق راه
Ҳақ таъолӣ гуяд эй рӯҳонӣон
حق تعالی گوید ای روحانیان
Чун шуморо нест зини суду зиён
چون شما را نیست زین سود و زیان
Хокёи Нро кор мегардад тамом
خاکیا ن را کار میگردد تمام
Нон барои гурусна бояд мудом
نان برای گرسنه باید مدام
Дайгарӣ гуфташ мхнти гавҳарам
دیگری گفتش مخنث گوهرم
Ҳар замонии мурғи шохи дигарам
هر زمانی مرغ شاخ دیگرم
Гоҳи риндам , гоҳи зоҳид , гоҳи маст
گاه رندم، گاه زاهد ،گاه مست
Гоҳ ҳаст ва нест ва гоҳе нест ва ҳаст
گاه هست و نیست و گاهی نیست و هست
Гоҳи нафасам дар хароботи афканд
گاه نفسم در خرابات افکند
Гоҳи ҷонам дар муноҷоти афканд
گاه جانم در مناجات افکند
Ман миён ҳар ду ҳайрони монда
من میان هر دو حیران مانده
Чун кунам дар чоҳу зиндони монда
چون کنم در چاه و زندان مانده
Гуфт бории ин буд дар ҳар касе
گفت باری این بود در هر کسی
Зонк марди як сифат набӯд басӣ
زانک مردم یک صفت نبود بسی
Гар ҳамаи каси пок будӣ аз нахуст
گر همه کس پاک بودی از نخست
Анбиёро кӣ шудӣ беъсати дуруст
انبیا را کی شدی بعثت درست
Чун буд дар тоъатати дилбастагӣ
چون بود در طاعتت دلبستگی
Бо салоҳи ое ба сад оҳистагӣ
با صلاح آیی به صد آهستگی
То ки накунад караи умрии саркашӣ
تا که نکند کره عمری سرکشی
Тани Фрўндҳд ба орому хушӣ
تن فروندهد به آرام و خوشی
эй тнўрстони ғифлати ҷои ту
ای تنورستان غفلت جای تو
Карда матлӯби сар то пои ту
کردهٔ مطلوب سر تا پای تو
Ашк чун шингарф асрор диласт
اشک چون شنگرف اسرار دلست
Сирхўрдн чист , зангор диласт
سیرخوردن چیست، زنگار دلست
Чун ту доими нафаси сагро парварӣ
چون تو دایم نفس سگ را پروری
Кам на ояд аз мхнси гавҳарӣ
کم نه آید از مخنث گوهری