Гум шуд аз Бағдоди шблии чандгоҳ

گم شد از بغداد شبلی چندگاه

Каси басӯи ӯ куҷо май баради роҳ

کس بسوی او کجا می‌برد راه

Бози ҷустандаш ба ҳар мавзеи басӣ

باز جستندش به هر موضع بسی

Дар мхнси хона Эй дидаш касе

در مخنث خانه‌ای دیدش کسی

Дар миёни он гуруҳе бе адаб

در میان آن گروهی بی‌ادب

Чашм тар бинишаста буду хушки лаб

چشم‌تر بنشسته بود و خشک لب

Соилӣ гуфт эй брнги рози ҷӯй

سایلی گفت ای برنگ راز جوی

Ин чаҳ ҷои тести охири бозгуӣ

این چه جای تست آخر بازگوی

Гуфт ин қавманд чун трдомнӣ

گفت این قومند چون تردامنی

Дар раҳи дунё на мард ва на занӣ

در ره دنیا نه مرد و نه زنی

Ман чу эшонам , вале дар роҳи дайн

من چو ایشانم، ولی در راه دین

На занӣ дар дайн на мардӣ чанд азин

نه زنی در دین نه مردی چند ازین

Гум шудам дар ноҷавонмардии хеш

گم شدم در ناجوانمردی خویش

Шарм медорам ман аз мардии хеш

شرم می‌دارم من از مردی خویش

Ҳрки ҷони хешро огоҳ кард

هرک جان خویش را آگاه کرد

Риши худ дсторхўон роҳ кард

ریش خود دستارخوان راه کرد

Ҳамчуи мардони дил хирад кард ихтиёр

همچو مردان دل خرد کرد اختیار

Кард бар астодгони иззати нисор

کرد بر استادگان عزت نثار

Гар ту беш оеи зи мӯе дар назар

گر تو بیش آیی ز مویی در نظر

Хештанро аз бутӣ бошӣ бтар

خویشتن را از بتی باشی بتر

Мадҳу змтгар тафовут ме кунад

مدح و ذمت گر تفاوت می‌کند

Бутгарӣ бошӣ ки ӯ бут ме кунад

بتگری باشی که او بت می‌کند

Гар ту ҳақи робндаҳ , бут гар мабош

گر تو حق را بنده ای، بت‌گر مباش

Вари ту марди эзадӣ , озр мабош

ور تو مرد ایزدی، آزر مباش

Нест мумкин дар миёни хосу ом

نیست ممکن در میان خاص و عام

Аз мақоми бандагии бартари мақом

از مقام بندگی برتر مقام

Бандагӣ кун беш аз ин даъвии мҷўӣ

بندگی کن بیش از این دعوی مجوی

Марди ҳақи шӯ , иззат аз ъзии мҷўӣ

مرد حق شو، عزت از عزی مجوی

Чун турои сад бут буд дар зери далқ

چون ترا صد بت بود در زیر دلق

Чун намоеи хешро сӯфӣ ба халқ

چون نمایی خویش را صوفی به خلق

эй мхнс , ҷомаи мардони мадор

ای مخنث، جامهٔ مردان مدار

Хешро зин беш саргардони мадор

خویش را زین بیش سرگردان مدار