Як шабӣ аббоса гуфт эй ҳозирон

یک شبی عباسه گفت ای حاضران

Ин ҳамагар пар шаванд аз кофарон

این همه گر پر شوند از کافران

Пас ҳама аз тркмонии пари фузул

پس همه از ترکمانی پر فضول

Аз сар сидқӣ кунанд имони қабул

از سر صدقی کنند ایمان قبول

Ин тавонад буд , аммо омаданд

این تواند بود، اما آمدند

Анбиёи ин сад ҳазор ва бист ва анд

انبیا این صد هزار و بیست و اند

То шавад ин нафаси кофари як замон

تا شود این نفس کافر یک زمان

ё мусулмон ё бимирад дар миён

یا مسلمان یا بمیرد در میان

Ин нёрстнд кард ва он равост

این نیارستند کرد و آن رواست

Дар миёни чандини тафовут аз чаҳ хост

در میان چندین تفاوت از چه خاست

Мо ҳама дар ҳукм нафас кофарем

ما همه در حکم نفس کافریم

Дар даруни хеш кофар парварем

در درون خویش کافر پروریم

КоФристи ин нафаси нофармони чунин

کافریست این نفس نافرمان چنین

Куштан ӯ кӣ буд осони чунин

کشتن او کی بود آسان چنین

Чун мадад мегирад ин нафас аз ду роҳ

چون مدد می‌گیرد این نفس از دو راه

Бас аҷаб бошад агар гардад табоҳ

بس عجب باشد اگر گردد تباه

Дили савор мамлакат омад муқӣм

دل سوار مملکت آمد مقیم

Рӯзу шаби ин нафаси саг ӯро надим

روز و شب این نفس سگ او را ندیم

Асби чандоне ки метозад савор

اسب چندانی که می‌تازد سوار

Бар бар ӯ май дӯди саг дар шикор

بر بر او می‌دود سگ در شکار

Ҳрки дил аз ҳазрат ҷонон гирифт

هرک دل از حضرت جانان گرفت

Нафас аз дил низ ҳам чандон гирифт

نفس از دل نیز هم چندان گرفت

Ҳрки ин сагро ба мардӣ кард банд

هرک این سگ را به مردی کرد بند

Дар ду олами широрд дар каманд

در دو عالم شیرآرد در کمند

Ҳрки ин сагро забун хеш кард

هرک این سگ را زبون خویش کرد

Гирди кафшашро наёбади ҳеҷ мард

گرد کفشش را نیابد هیچ مرد

Ҳрки ин сагро наад бандии гарон

هرک این سگ را نهد بندی گران

Хок ӯ беҳтари зи хӯни дигарон

خاک او بهتر ز خون دیگران