Хӯнеро кишти шоҳӣ дар уқоб

خونیی را کشت شاهی در عقاب

Дид он сӯфии магар ӯро ба хоб

دید آن صوفی مگر او را به خواب

Дар биҳишти адани хандон май гузашт

در بهشت عدن خندان می‌گذشت

Гоҳи хуррами гуҳи хиромон май гузашт

گاه خرم گه خرامان می‌گذشت

Суфяши гуфтои ту хӯнӣ бӯда Эй

صوفیش گفتا تو خونی بوده‌ای

Доимо дар сарнигӯнӣ бӯда Эй

دایما در سرنگونی بوده‌ای

Аз куҷои ин манзалат омад падед

از کجا این منزلت آمد پدید

Зонч ту кардӣ бад-ӣн натавон расед

زانچ تو کردی بدین نتوان رسید

Гуфт чун хӯнам равон шуд бар замӣ

گفت چون خونم روان شد بر زمی

Май гузашти онҷои ҳабиби аъҷмӣ

می‌گذشت آنجا حبیب اعجمی

Дар ниҳон дар зирчшми он пери роҳ

در نهان در زیرچشم آن پیر راه

Кард дрмни турфаи алъайнии нигоҳ

کرد درمن طرفة العینی نگاه

Ин ҳамаи ташриф ва сад чандин дигар

این همه تشریف و صد چندین دگر

Ёфтам аз иззати он як назар

یافتم از عزت آن یک نظر

Ҳрки чашми давлатӣ бар вай фитод

هرک چشم دولتی بر وی فتاد

Ҷонаш дар як дам ба сад сар пай фитод

جانش در یک دم به صد سر پی فتاد

ТониФтд бар ту мардиро назар

تانیفتد بر تو مردی را نظر

Аз вуҷӯди хеш кӣ ёбии хабар

از وجود خویش کی یابی خبر

Гар ту биншинӣ ба танҳои басӣ

گر تو بنشینی به تنهایی بسی

Раҳи бнтўонӣ баридан бе касе

ره بنتوانی بریدن بی‌کسی

Пер бояд , роҳро танҳо Марв

پیر باید، راه را تنها مرو

Аз сари ъмёи дарин дарёи Марв

از سر عمیا درین دریا مرو

Пери мо лобуд роҳ омад туро

پیر ما لابد راه آمد ترا

Дар ҳамаи корӣ паноҳ омад туро

در همه کاری پناه آمد ترا

Чун ту ҳаргиз роҳ нашиносӣ зи чоҳ

چون تو هرگز راه نشناسی ز چاه

Бе Асои каш кӣ туоне баради роҳ

بی عصا کش کی توانی برد راه

На туро чашмаст ва на раҳ кӯтаҳ аст

نه ترا چشمست و نه ره کوته است

Пер дар роҳати қлоўз раҳ аст

پیر در راهت قلاوز ره است

Ҳрк шуд дрзли соҳиби давлатӣ

هرک شد درظل صاحب دولتی

Набӯдаш дар роҳи ҳаргизи хиҷлатӣ

نبودش در راه هرگز خجلتی

Ҳрк ӯ дар давлатӣ пайваста шуд

هرک او در دولتی پیوسته شد

Хор дар дасташи ҳамаи гул даста шуд

خار در دستش همه گل دسته شد