Он ду рӯбаҳ чун ба ҳам ҳам бршднд

آن دو روبه چون به هم هم‌بر شدند

Пас ба ъушрати ҷуфти як дигар шуданд

پس به عشرت جفت یک دیگر شدند

Хусравӣ дар дашт шуд бо юзу боз

خسروی در دشت شد با یوز و باز

Он ду рӯбаҳро зи ҳам афканди боз

آن دو روبه را ز هم افکند باز

Мода май пурсади зи нар , кӣ рахнаи ҷӯй

ماده می‌پرسد ز نر، کی رخنه‌جوی

Мо куҷо бо ҳам расем , охир бигӯӣ

ما کجا با هم رسیم، آخر بگوی

Гуфт агар моро буд аз умри баҳр

گفت اگر ما را بود از عمر بهر

Бар дукони пӯстин дузони шаҳр

بر دکان پوستین دوزان شهر

Дайгарӣ гуфташ ки Иблис аз ғурур

دیگری گفتش که ابلیس از غرور

Роҳ бар ман мезанад вақти ҳузур

راه بر من می‌زند وقت حضور

Ман чу бо ӯ барнаме оем ба зӯр

من چو با او برنمی‌آیم به زور

Дар дилам аз ғабн он афтод шӯр

در دلم از غبن آن افتاد شور

Чун кунам каз вай наҷотӣ бошудам

چون کنم کز وی نجاتی باشدم

Ваз май маънӣ ҳаётӣ бошудам

وز می معنی حیاتی باشدم

Гуфт то пеш туаст ин нафаси саг

گفت تا پیش توست این نفس سگ

Аз ?бирти Иблиси нгризд ба таг

از برت ابلیس نگریزد به تگ

Ишваи Иблис аз талбиси тест

عشوهٔ ابلیس از تلبیس تست

Дар ту як як орзӯи Иблиси тест

در تو یک یک آرزو ابلیس تست

Гар кунӣ як орзӯии худ тамом

گر کنی یک آرزوی خود تمام

Дар ту сад Иблис зояд вассалом

در تو صد ابلیس زاید والسلام

Гулхани дунё ки зиндон омадаст

گلخن دنیا که زندان آمدست

Сар ба сари иқтоъ шайтон омадаст

سر به سر اقطاع شیطان آمدست

Даст аз иқтоъ ӯ кӯтоҳи дор

دست از اقطاع او کوتاه دار

То набошад ҳеҷ касро бо ту кор

تا نباشد هیچ کس را با تو کار