Ғофилӣ шуд пеши он соҳиби чилла

غافلی شد پیش آن صاحب چله

Кард аз Иблис бисёре гила

کرد از ابلیس بسیاری گله

Гуфт Иблисам зад аз талбиси роҳ

گفت ابلیسم زد از تلبیس راه

Кард дайн бар ман ба таррории табоҳ

کرد دین بر من به طراری تباه

Мард гуфташ эй ҷавонмарди азиз

مرد گفتش ای جوانمرد عزیز

Омадаи бади пеши азин Иблис низ

آمده بد پیش ازین ابلیس نیز

Мшткӣ буд аз туу озурда буд

مشتکی بود از تو و آزرده بود

Хок аз зулми ту бар сар карда буд

خاک از ظلم تو بر سر کرده بود

Гуфт дунёи ҷумла иқтоъ манаст

گفت دنیا جمله اقطاع منست

Мард ман нест онк дунё душманаст

مرد من نیست آنک دنیا دشمنست

Ту бигӯ ӯро ки азм роҳ кун

تو بگو او را که عزم راه کن

Даст аз дунёии ман кӯтоҳ кун

دست از دنیای من کوتاه کن

Ман ба дайнаш мекунам оҳанги сахт

من به دینش می‌کنم آهنگ سخت

Зонк дар дунёӣ ман зад чанги сахт

زانک در دنیای من زد چنگ سخت

Ҳрк берун шуд зи иқтоъами тамом

هرک بیرون شد ز اقطاعم تمام

Нест бо ӯ ҳеҷ корами вассалом

نیست با او هیچ کارم والسلام

Хониш
ҳкоӣт ғофлӣ кҳ оз облӣс глҳ дошт — озодҳ