Пок динӣ гуфт муштии ҳилаи ҷӯй
پاک دینی گفت مشتی حیلهجوی
Мардро дар назъ гардонанд рӯй
مرد را در نزع گردانند روی
Пеш аз ин ин бехабарро бар давом
پیش از این این بیخبر را بر دوام
Рӯй гардонида боистӣ мудом
روی گردانیده بایستی مدام
Барги резон шох бинишонӣ чаҳ суд
برگ ریزان شاخ بنشانی چه سود
Рӯй чун акнӯн бигардоне чаҳ суд
روی چون اکنون بگردانی چه سود
Ҳркро он лаҳза гардонанд рӯй
هرک را آن لحظه گردانند روی
ӯ ҷанб мерад ту зу покии мҷўӣ
او جنب میرد تو زو پاکی مجوی
Дайгарӣ гуфташ ки ман зари дӯстам
دیگری گفتش که من زر دوستم
Ишқи зар чун мағз шуд дар пӯстам
عشق زر چون مغز شد در پوستم
То маро чун гул зарӣ набӯд ба даст
تا مرا چون گل زری نبود به دست
Ҳамчуи гули хандон бнтўонм нишаст
همچو گل خندان بنتوانم نشست
Ишқи дунёу зари дунёи маро
عشق دنیا و زر دنیا مرا
Кард пари даъвӣ ва бе маънии маро
کرد پر دعوی و بیمعنی مرا
Гуфт эй аз сӯратии ҳайрон шуда
گفت ای از صورتی حیران شده
Аз дилати субҳи сифати пинҳон шуда
از دلت صبح صفت پنهان شده
Рӯзу шаби ту рӯзи кӯрии монда
روز و شب تو روز کوری مانده
Бастае сӯрат чу мӯрии монда
بستهای صورت چو موری مانده
Мард маънӣ бош дар сӯрат мапӣч
مرد معنی باش در صورت مپیچ
Чист маънии асл сӯрат чист , ҳеҷ
چیست معنی اصل صورت چیست ، هیچ
Зар ба сӯрати ранги гардонидаи санг
زر به صورت رنگ گردانیده سنگ
Ту чу Тифлон мубтало гашта ба ранг
تو چو طفلان مبتلا گشته به رنگ
Зар ки машғӯлат кунад аз кирдигор
زر که مشغولت کند از کردگار
Бут буд , дар хокаши афкан зинҳор
بت بود ، در خاکش افکن زینهار
Зар агар ҷое ба ғоят дар хураст
زر اگر جایی به غایت در خورست
Ҳам барои қуфли фараҷ астар аст
هم برای قفل فرج استر است
На касеро аз зари ту ёре
نه کسی را از زر تو یاریی
На турои ҳам низ бархӯрдоре
نه ترا هم نیز برخورداریی
Гар ту як ҷӯи зари диҳии дарвеш ро
گر تو یک جو زر دهی درویش را
Гоҳ ӯро хӯни хурии гуҳи хеш ро
گاه او را خون خوری گه خویش را
Ту ба пуштии зарӣ бо халқи дӯст
تو به پشتی زری با خلق دوست
Доғи паҳлавии ту бар пуштӣ ӯст
داغ پهلوی تو بر پشتی اوست
Моҳи нави музди дукон май боядат
ماه نو مزد دکان میبایدت
Чаҳ дукони он музди ҷон май боядат
چه دکان آن مزد جان میبایدت
Ҷон ширинат шуду умри азиз
جان شیرینت شد و عمر عزیز
То даромад аз дуконати як пашиз
تا درآمد از دکانت یک پشیز
Ин ҳамаи чизе ба ҳайчи дода ту
این همه چیزی به هیچی داده تو
Пас чунин дил бар ҳама биниҳода ту
پس چنین دل بر همه بنهاده تو
Лек сабрам ҳаст то дар зери дор
لیک صبرم هست تا در زیر دار
Нардбонат аз зери бикашади рӯзгор
نردبانت از زیر بکشد روزگار
Дар ҷаҳони чндонки овезат буд
در جهان چندانک آویزت بود
Ҳар яке сад оташи тезат буд
هر یکی صد آتش تیزت بود
Ғарқи дунёи ҳам бибояд дайнат низ
غرق دنیا هم بباید دینت نیز
Дайни бнизии дасти надиҳад эй азиз
دین بنیزی دست ندهد ای عزیز
Ту фароғати ҷӯии андари машғала
تو فراغت جویی اندر مشغله
Чун наёбӣ , дар ту уфтад валвала
چون نیابی، در تو افتد ولوله
Нафақае чизе ки дории чори сӯ
نفقهای چیزی که داری چار سو
Лни тнолўои албр ҳатто тнФқўо
لن تنالوا البر حتی تنفقوا
Ҳарч ҳаст он тарк мебояд гирифт
هرچ هست آن ترک میباید گرفت
Гар буд ҷон , тарк мебояд гирифт
گر بود جان، ترک میباید گرفت
Чун туро дар даст ҷон натавон гузошт
چون ترا در دست جان نتوان گذاشت
Молу малик ва ин ва он натавон гузошт
مال و ملک و این و آن نتوان گذاشت
Гар пилосӣ хоб гоҳат омадаст
گر پلاسی خوابگاهت آمدست
Он палост банд роҳат омадаст
آن پلاست بند راهت آمدست
Он палост хуш бисӯз эй ҳақи шинос
آن پلاست خوش بسوز ای حقشناس
То кӣ аз тазвир бо ҳақи ҳам пилос
تا کی از تزویر با حق هم پلاس
Гар насӯзӣ он пилос ӣнҷои зи бим
گر نسوزی آن پلاس اینجا ز بیم
Кӣ раҳеи фардои зи паҳнои гилӣм
کی رهی فردا ز پهنای گلیم
Ҳрки сайди вой худ шуд вой ӯ
هرک صید وای خود شد وای او
Гум шавад аз вои сар то пой ӯ
گم شود از وای سر تا پای او
Вои ду ҳарф омад , алиф ваов эй ғулом
وا دو حرف آمد، الف واو ای غلام
Ҳар дуро дар хоку хӯни бинии мудом
هر دو را در خاک و خون بینی مدام
Ваовро байн дар миёни хӯни қарор
واو را بین در میان خون قرار
Пас алифро байни миёни хоки хор
پس الف را بین میان خاک خوار