Рафт шайхи Басраи пеши робиъа

رفت شیخ بصره پیش رابعه

Гуфт эй дар ишқи соҳиби воқеа

گفت ای در عشق صاحب واقعه

Нуктае каз ҳеҷ кас нашунида Эй

نکته‌ای کز هیچ کس نشنیده‌ای

Бар касе на хондае на дида Эй

بر کسی نه خوانده‌ای نه دیده‌ای

Он туро аз хештани равшан шудаи сет

آن ترا از خویشتن روشن شده‌ست

Он бигӯ каз шавқи ҷони ман шудаи сет

آن بگو کز شوقْ جان من شده‌ست

Робиъа гуфташ ки эй шайхи замон

رابعه گفتش که ای شیخ زمان

Чанд пора ришта будам ресмон

چند پاره رشته بودم ریسمان

Барадаму бФрўхтм хуш шуд дилам

بردم و بفروختم خوش شد دلم

Ду дуруст сим омад ҳосилам

دو درست سیم آمد حاصلم

Ҳар ду нагирифтам ба як дасти он замон

هر دو نگرفتم به یک دست آن زمان

Ин дарин дастам гирифтам он дар он

این درین دستم گرفتم آن در آن

Зонк тарсидам ки чун шуд сими ҷуфт

زانک ترسیدم که چون شد سیم جفت

Роҳзан гардад , фурӯ натавон гирифт

راهزن گردد‌، فرو نتوان گرفت

Марди дунёи ҷону дил дар хӯн наад

مرد دنیا جان و دل در خون نهد

Сад ҳазорон доми дигргўн наад

صد هزاران دام دیگرگون نهد

То ба дасти оради ҷӯии зар аз ҳаром

تا به دست آرد جوی زر از حرام

Чун ба дасти оради бимиради вассалом

چون به‌دست آرد بمیرد والسلام

Ворис ӯро буд он зари ҳалол

وارث او را بود آن زر حلال

ӯ бимонад дар ғаму зӯри вабол

او بماند در غم و زور وبال

эй ба зари симурғро бФрўхтаҳ

ای به زر سیمرغ را بفروخته

Дили зи ишқи зар чу шамъи афрӯхта

دل ز عشق زر چو شمع افروخته

Чун дарин раҳ менагунҷад мӯӣ дар

چون درین ره می‌نگنجد موی در

Нест касро ганҷи ганҷ ва рӯй зар

نیست کس را گنج گنج و روی زر

Гар қадам дар раҳ наҳй эй ҳам чу мӯр

گر قدم در ره نهی ای هم‌چو مور

Аз сар мӯе бигирандат ба зӯр

از سر مویی بگیرندت به زور

Чун сари мӯеи муҳобо рӯй нест

چون سر مویی محابا روی نیست

Ҳеҷ касро Зуҳраи ин кӯй нест

هیچ کس را زهرهٔ این کوی نیست