Кард он бозореи ошуфтаи кор

کرد آن بازاریی آشفته کار

Аз сари аҷабии сароеи зар нигор

از سر عجبی سرایی زر نگار

Оқибат чун шуд сарой ӯ тамом

عاقبت چون شد سرای او تمام

Даъватӣ оғоз кард аз баҳри ом

دعوتی آغاز کرد از بهر عام

Хонд халқиро ба сад нозу тараб

خواند خلقی را به صد ناز و طرب

То сарой ӯ бибинанд эй аҷаб

تا سرای او ببینند ای عجب

Рӯзи даъват , мард бе худ май давид

روز دعوت ، مرد بی‌خود می‌دوید

Аз қазои девонае ӯро бидид

از قضا دیوانه‌ای او را بدید

Гуфт хоҳам ин замони к-эйам ба таг

گفت خواهم این زمان کایم به تگ

Бар сарой ту рем эй хоми раг

بر سرای تو ریم ای خام رگ

Лек машғӯлам , марои маъзӯри дор

لیک مشغولم، مرا معذور دار

Ин бигуфт ва гуфт заҳмати даври дор

این بگفت و گفت زحمت دور دار