Баси сабки мардии гарони ҷон май давид

بس سبک مردی گران جان می‌دوید

Дар биёбоне ба дарвешӣ расед

در بیابانی به درویشی رسید

Гуфт чун дории ту эй дарвеши кор

گفت چون داری تو ای درویش کار

Гуфт охир мебипурсӣ шарми дор

گفت آخر می‌بپرسی شرم دار

Мондаам дар тангнои ин ҷаҳон

مانده‌ام در تنگنای این جهان

Танг тангаст ин ҷаҳонам дар замон

تنگ تنگ است این جهانم در زمان

Мард гуфташ инч гуфтӣ нест рост

مرد گفتش اینچ گفتی نیست راست

Дар биёбон фарохат тангност

در بیابان فراخت تنگناست

Гуфт агар ӣнҷо набӯдӣ тангно

گفت اگر اینجا نبودی تنگنا

Ту куҷо афтоде ҳаргиз ба мо

تو کجا افتادیی هرگز به ما

Гар турои сад ваъда хуш ме диҳанд

گر ترا صد وعدهٔ خوش می‌دهند

Он нишон зон сӯй оташ ме диҳанд

آن نشان زان سوی آتش می‌دهند

Оташ ту чист дунёи даргузар

آتش تو چیست دنیا درگذر

Ҳам чу шерон кун азин оташи ҳазар

هم چو شیران کن ازین آتش حذر

Чун гузар кардӣ дил хеш оядат

چون گذر کردی دل خویش آیدت

Пас сарои хуш шудан пеш оядат

پس سرای خوش شدن پیش آیدت

Оташӣ дар пешу роҳии сахти давр

آتشی در پیش و راهی سخت دور

Тани заъифу дили асиру ҷони нФўр

تن ضعیف و دل اسیر و جان نفور

Ту зи ҷумлаи фориғу пардохта

تو ز جمله فارغ و پرداخته

Дар миёни кории чунин барсохта

در میان کاری چنین برساخته

Гар басӣ дидӣ ҷаҳон , ҷони барфашон

گر بسی دیدی جهان، جان برفشان

Каз ҷаҳон на номи дорӣ на нишон

کز جهان نه نام داری نه نشان

Гар басии бинӣ на бинии ҳеҷ ту

گر بسی بینی نه بینی هیچ تو

Чанд гӯям беш азин кам печи ту

چند گویم بیش ازین کم پیچ تو