Чун шуд он ҳаллоҷ бар дори он замон

چون شد آن حلاج بر دار آن زمان

Ҷузи ано алҳақ менарафташ бар забон

جز انا الحق می‌نرفتش بر زبان

Чун забон ӯ ҳаме нашнохтанд

چون زبان او همی‌نشناختند

Чори дасту пой ӯ андохтанд

چار دست و پای او انداختند

Зард шуд хӯн бирехт аз ваии басӣ

زرد شد خون بریخت از وی بسی

Сурх кӣ монад дарин ҳолат касе

سرخ کی ماند درین حالت کسی

Зуди дрмолиди он хуршеду моҳ

زود درمالید آن خورشید و ماه

Дасти бурӣда ба рӯй ҳам чу моҳ

دست بریده به روی هم چو ماه

Гуфт чун гулгуна мардаст хӯн

گفت چون گلگونهٔ مردست خون

Рӯй худ гулгуна бар кардам кунун

روی خود گلگونه بر کردم کنون

То набошам зард дар чашм касе

تا نباشم زرد در چشم کسی

Сурх рӯе бошудам ӣнҷои басӣ

سرخ رویی باشدم اینجا بسی

Ҳаркиро ман зард оем дар назар

هرکه را من زرد آیم در نظر

Занни баради коинҷои бтрсидми магар

ظن برد کاینجا بترسیدم مگر

Чун маро аз тарси як сар мӯӣ нест

چون مرا از ترس یک سر موی نیست

Ҷузи чунин гулгунаи ӣнҷо рӯй нест

جز چنین گلگونه اینجا روی نیست

Марди хӯнӣ чун наад сари сӯии дор

مرد خونی چون نهد سر سوی دار

Шермардяши он замон ояд ба кор

شیرمردیش آن زمان آید به کار

Чун ҷаҳонам ҳалқа мемай буд

چون جهانم حلقهٔ میمی بود

Кӣ чунин ҷое марои бимӣ буд

کی چنین جایی مرا بیمی بود

Ҳар киро бо аждаҳои ҳафт сар

هر که را با اژدهای هفت سر

Дар тамӯзи афтода доим хӯрду хур

در تموز افتاده دایم خورد و خور

Зини чунин бозяш бисёр аўФтд

زین چنین بازیش بسیار اوفتد

Камтарини чизяши сари дори аўФтд

کمترین چیزیش سر دار اوفتد