Муқтадои дайн , ҷунайд , он баҳри жарф

مقتدای دین، جنید، آن بحر ژرف

Як шабӣ мегуфт дар Бағдоди ҳарф

یک شبی می‌گفت در بغداد حرف

Ҳарфҳое каз баландии осмонаш

حرفهایی کز بلندی آسمانش

Срнҳодии ташнаи дил дар остонаш

سرنهادی تشنه دل در آستانش

Дошт баси бурно , ҷунайди роҳ бар

داشت بس برنا، جنید راه بر

Ҳам чу хуршед ӯ яке зебои писар

هم چو خورشید او یکی زیبا پسر

Сар буриданд он писарро зори зор

سر بریدند آن پسر را زار زار

Пас миён ҷамъаш афканданд хор

پس میان جمعش افکندند خوار

Чун бидид он сар , ҷунайди поки боз

چون بدید آن سر، جنید پاک باز

Дам назд , он ҷамъро дил дод боз

دم نزد، آن جمع را دل داد باز

Гуфт он диягӣ ки имшаби баси азим

گفت آن دیگی که امشب بس عظیم

Барниҳодам ман дар асрори қадим

برنهادم من در اسرار قدیم

Дар чунон диягии гарм бояд чунин

در چنان دیگی گرم باید چنین

Ҳам буд зин беш ва кам ноед азин

هم بود زین بیش و کم ناید ازین

Дайгарӣ гуфташ ки май тарсами зи марг

دیگری گفتش که می‌ترسم ز مرگ

Водӣ давраст ва ман безоду барг

وادی دورست و من بی‌زاد و برگ

Ин чунин каз марг май тарсади дилам

این چنین کز مرگ می‌ترسد دلم

Ҷон барояд дар нахустин манзилам

جان برآید در نخستین منزلم

Гар манам мейри аҷал бо кору бор

گر منم میر اجل با کار و بار

Чун аҷал ояд бимирами зори зор

چون اجل آید بمیرم زار زار

Ҳарки хӯрд ӯ аз аҷали як теғи даст

هرکه خورد او از اجل یک تیغ دست

Ҳам қалам шуд теғ ва ҳам дасташи шикаст

هم قلم شد تیغ و هم دستش شکست

эй дариғо каз ҷаҳонии дасту теғ

ای دریغا کز جهانی دست و تیغ

Ҷуз дареғӣ нест дар даст , эй дареғ

جز دریغی نیست در دست، ای دریغ

Ҳудҳудаш гуфт эй заъифи нотавон

هدهدش گفت ای ضعیف ناتوان

Чанд хоҳад монад муштии устихон

چند خواهد ماند مشتی استخوان

Устихонӣ чанд дар ҳам сохта

استخوانی چند در هم ساخته

Мағз ӯ дар устихони бгдохтаҳ

مغز او در استخوان بگداخته

Ту наме доне ки умрат беш ва кам

تو نمی دانی که عمرت بیش و کم

Ҳаст боқӣ аз ду дам то кӣ дижам

هست باقی از دو دم تا کی دژم

Ту наме доне ки ҳаркии зод , мард

تو نمی دانی که هرکه زاد، مرد

Шуд ба хоку ҳарч будаш боди барад

شد به خاک و هرچ بودش باد برد

Ҳам барои бӯданат парварда анд

هم برای بودنت پرورده‌اند

Ҳам барои бурданат оварда анд

هم برای بردنت آورده‌اند

Ҳаст гардуни ҳам чу ташти сарнигӯн

هست گردون هم چو طشت سرنگون

Вази шафақи ин ташт ҳар шаби ғарқи хӯн

وز شفق این طشت هر شب غرق خون

Офтоби теғи зан дар гашт ӯ

آفتاب تیغ زن در گشت او

Ин ҳамаи сар май барад дар ташт ӯ

این همه سر می‌برد در طشت او

Ту агар олӯдагар пок омадӣ

تو اگر آلوده گر پاک آمدی

Қатраи обӣ ки бо хок омадӣ

قطرهٔ آبی که با خاک آمدی

Қатраи об аз қадам то фарқи дард

قطرهٔ آب از قدم تا فرق درد

Кӣ тавонад кард бо дарёи набард

کی تواند کرد با دریا نبرد

Гар ту умрӣ дар ҷаҳони фармони диҳӣ

گر تو عمری در جهان فرمان دهی

Ҳам бисӯзӣ ҳам бзории ҷони диҳӣ

هم بسوزی هم بزاری جان دهی