Шайхи навқонӣ бнишобўр шуд

شیخ نوقانی به نیشابور شد

Ранҷ роҳ омад бирав ранҷур шуд

رنج راه آمد برو رنجور شد

Ҳафтае божанда дар гӯша

هفته‌ای باژنده در گوشه

Гуруснаи афтодаи бад бетӯша Эй

گرسنه افتاده بد بی‌توشه‌ای

Чун баромади ҳафта Эй гуфт эй илоҳ

چون برآمد هفته‌ای گفت ای اله

Гардаи нон маро кун сар ба роҳ

گردهٔ نان مرا کن سر به راه

Ҳотифӣ гуфташ бирав ин лаҳзаи пок

هاتفی گفتش بروب این لحظه پاک

Ҷумлаи майдони Найшобӯри хок

جملهٔ میدان نیشابور خاک

Чун бирав бе хоки майдони сар ба сар

چون بروبی خاک میدان سر به‌سر

Ним ҷӯи зари ёбӣ , нони хар ту бихӯр

نیم جو زر یابی، نان خر تو بخور

Гуфт агар ҷорубу ғарболами бадӣ

گفت اگر جاروب و غربالم بُدی

Ваҷҳи нонеро чаҳ ашколами бадӣ

وجه نانی را چه اشکالم بدی

Чун надорам ҳеҷ обии бурҷгар

چون ندارم هیچ آبی بر جگر

Бе ҷигари ноним даҳ хӯнам махӯр

بی‌جگر نانیم ده‌، خونم مخور

Ҳотифии гуфто ки осон боядат

هاتفی گفتا که آسان بایدت

Хок рӯбӣ кун агар нон боядат

خاک‌روبی کن اگر نان بایدت

Пер рафт ва кард зориҳои басӣ

پیر رفت و کرد زاری‌ها بسی

То ситади ҷорубу ғарбол аз касе

تا ستد جاروب و غربال از کسی

Хок мерафту паёпай май шитофт

خاک می‌رفت و پیاپی می‌شتافت

Охирин ғарбол , он зар боз ёфт

آخرین غربال، آن زر باز یافت

Шодмон шуд нафас ӯ кон зар бидид

شادمان شد نفس او کان زر بدید

Рафт сӯии нонвоу нони харид

رفت سوی نانوا و نان خرید

То ки марди нонво Нонаш бидод

تا که مرد نانوا نانش بداد

Шуд ҳамеи ҷорубу ғарболаши биёад

شد همی جاروب و غربالش به‌یاد

Оташӣ афтод андари ҷони пер

آتشی افتاد اندر جان پیر

Дар таги устоду баромад зу нафир

در تگ استاد و برآمد زو نفیر

Гуфт чун ман нест саргардон кунун

گفت: چون من نیست سرگردان کنون

Зар надорам чун даҳуми товон кунун

زر ندارم چون دهم تاوان کنون؟

Оқибат мерафт чун девона Эй

عاقبت می‌رفت چون دیوانه‌ای

Хешро афканд дар вайрона Эй

خویش را افکند در ویرانه‌ای

Чун дар он вайрона шуд хору дижам

چون در آن ویرانه شد خوار و دژم

Дид бо ҷоруби худ ғарболи ҳам

دید با جاروب خود غربال هم

Шодмон шуд пер ва пас гуфт эй илоҳ

شادمان شد پیر و پس گفت ای اله

Ин чрокрдии ҷаҳон бар ман сиёҳ

این چرا کردی جهان بر من سیاه

Заҳр кардӣ нони хуш бар ҷони ман

زهر کردی نان خوش بر جان من

Гӯ бирав ҷони бозгири ин нони ман

گو برو جان بازگیر این نان من

Ҳотифаши гуфто ки эй нохуши маниш

هاتفش گفتا که‌ ای ناخوش‌منش

Хуш на ояд ҳеҷ нон бе нони хӯриш

خوش نه‌آید هیچ‌نان بی‌نان خورش

Чун наҳодӣ нон танҳо дар канор

چون نهادی نان تنها در کنار

ДрФзўдми нони хӯриш , миннат бидор

درفزودم نان خورش، منّت بدار

Хониш
ҳкоӣт шӣх нвқонӣ — озодҳ