Буд он девонаи дили бархеста

بود آن دیوانه دل برخاسته

Бараҳна мерафту халқи ороста

برهنه می‌رفت و خلق آراسته

Гуфт ё раби ҷбаҳи даҳ муҳкамам

گفت یا رب جبه‌ای ده محکمم

Ҳам чу халқон дигар кун хуррамам

همچو خلقان دگر کن خرمم

Ҳотқш овоз дод ва гуфт ҳин

هاتفش آواز داد و گفت هین

Офтоб гарм додам дрншин

آفتاب گرم دادم درنشین

Гуфт ё раб то кӣми дории азоб

گفت یا رب تا کیم داری عذاب

Ҷбаҳ Эй набӯд туро ба зи офтоб

جبه‌ای نبود ترا به ز آفتاب‌؟

Гуфт рӯи даҳ рӯзи дигари сбркн

گفت رو ده روز دیگر صبر‌کن

То турои як ҷбаҳи бахшам бе сухан

تا ترا یک جبه بخشم بی‌سخن

Чун бишуд даҳ рӯз , марди сӯхта

چون بشد ده روز، مرد سوخته

Ҷбаҳ Эй оварад бар ҳам дӯхта

جبه‌ای آورد بر هم دوخته

Сад ҳазорон пора бар вай беш буд

صد هزاران پاره بر وی بیش بود

Зонк он бахшанда баси дарвеш буд

زانکه آن بخشنده بس درویش بود

Мард маҷнӯн гуфт эй донои роз

مرد مجنون گفت: «ای دانای راز

Жандае бар дӯхтӣ зон рӯзи боз

ژنده‌ای بر دوختی زان روز باز

Дар хазонаи ?ути ҷомҳо ҷумла бсухт

در خزانه‌ات جامه‌ها جمله بسوخت‌

Кини ҳамаи жанда ҳаме боист дӯхт

کاین همه ژنده همی‌بایست دوخت‌

Сад ҳазорон жанда бар ҳам дӯхтӣ

صد هزاران ژنده بر هم دوختی

Ин чунин дарзии з ки омухтӣ

این چنین درزی ز که آموختی‌؟‌»

Кор осон нест бо даргоҳ ӯ

کار آسان نیست با درگاه او

Хок май бояд шудан дар роҳ ӯ

خاک می‌باید شدن در راه او

Баси ксои комади бад-ӣни даргаи зи давр

بس کسا کامد بدین درگه ز دور

Гуҳ бсухт ва гуҳ фурухт аз нору нур

گه بسوخت و گه فروخت از نار و نور

Чун пас аз умрӣ ба мақсӯдӣ расед

چون پس از عمری به مقصودی رسید

Айни ҳасрати гашт ва мақсӯдӣ надид

عین حسرت گشت و مقصودی ندید