Гуфт шайхи мҳнаҳро он перзан

گفت شیخ مهنه را آن پیرزن

Дилхуширо ҳин дуоеи даҳ ба ман

دلخوشی را هین دعایی ده به من

намекашидам бе Муродии пеши азин

می‌کشیدم بی‌مرادی پیش ازین

наменаёрам тоб акнӯн беш азин

می‌نیارم تاب اکنون بیش ازین

Гар дуои хуш дилӣ омӯзем

گر دعای خوش دلی آموزیم

Бе шаки он вирдӣ буд ҳар рӯзем

بی‌شک آن وردی بود هر روزیم

Шайх гуфташ муддатӣ шуд рӯзгор

شیخ گفتش مدتی شد روزگار

То гирифтам ман пас зонуи ҳисор

تا گرفتم من پس زانو حصار

Инч май хоҳӣ , басӣ бишитофтам

اینچ می‌خواهی، بسی بشتافتم

Заррае на дидам ва на ёфтам

ذره‌ای نه دیدم و نه یافتم

То даво ноед падеди ин дард ро

تا دوا ناید پدید این درد را

Хуши дилӣ кӣ рӯй бошад мард ро

خوش دلی کی روی باشد مرد را

Хониш
ҳкоӣт пӣрзнӣ кҳ оз шӣх мҳнҳ дъоӣ хвшдлӣ хвост — озодҳ