Як шабӣ хафоаш гуфт аз ҳеҷ боб
یک شبی خفاش گفت از هیچ باب
Як дамам чун нест чашми офтоб
یک دمم چون نیست چشم آفتاب
намешавам умрӣ ба сад бечорагӣ
میشوم عمری به صد بیچارگی
То ббошми гуми дарави як борагӣ
تا بباشم گم درو یک بارگی
Чашми баста май рӯм дар солу моҳ
چشم بسته میروم در سال و ماه
Оқибати охири расми он ҷойгоҳ
عاقبت آخر رسم آن جایگاه
Тез чашмӣ гуфт эй мағрури маст
تیز چشمی گفت ای مغرور مست
Раҳи туро то ӯ ҳазорон сол ҳаст
ره ترا تا او هزاران سال هست
Бар чу ту саргаштаи ин раҳ кӣ расад
بر چو تو سرگشته این ره کی رسد
Мӯр дар чаҳ монда бар ма кӣ расад
مور در چه مانده بر مه کی رسد
Гуфт бокӣ нест , мехоҳам парид
گفت باکی نیست، میخواهم پرید
То азин корам чаҳ нақш ояд падед
تا ازین کارم چه نقش آید پدید
Солҳо мерафт маст ва бе хабар
سالها میرفت مست و بی خبر
То на қӯт монадаш на болу пар
تا نه قوت ماندش نه بال و پر
Оқибати ҷони сӯхта , тан дар гудоз
عاقبت جان سوخته، تن در گداز
БеПеру бебол , оҷизи мондаи боз
بیپرو بیبال، عاجز مانده باز
Чун намеомад зи хуршедаши хабар
چون نمیآمد ز خورشیدش خبر
Гуфт аз хуршед бигузаштам магар
گفت از خورشید بگذشتم مگر
Оқилӣ гуфташ ки ту баси хуфта Эй
عاقلی گفتش که تو بس خفتهای
Раҳ наме бинӣ ки гомии рафта Эй
ره نمی بینی که گامی رفتهای
Вонгаҳеи гӯйӣ казу бигузашта ам
وانگهی گویی کزو بگذشتهام
Зон чунон беболу пар саргашта ам
زان چنان بیبال و پر سرگشتهام
Зини сухани хафоаши бас ночиз шуд
زین سخن خفاش بس ناچیز شد
Ончи азуи он монда буд , он низ шуд
آنچ ازو آن مانده بود، آن نیز شد
Аз сари аҷзии басӯии офтоб
از سر عجزی بسوی آفتاب
Кард ҳоле аз зФони ҷони хитоб
کرد حالی از زفان جان خطاب
Гуфт мурғӣ ёфтӣ баси дидаи вар
گفت مرغی یافتی بس دیده ور
Порае ба давртар бар шӯ дигар
پارهای به دورتر بر شو دگر
Дайгарӣ пурсед азуи к-эии раҳнамоӣ
دیگری پرسید ازو کای رهنمای
Чун будгар амр май орми биҷой
چون بود گر امر میآرم بجای
Ман надорам бо қабулу ради кор
من ندارم با قبول و رد کار
намекунам фармон ӯро интизор
میکنم فرمان او را انتظار
Ҳарч фармоед ба ҷон фармон кунам
هرچ فرماید به جان فرمان کنم
Гар зи фармони саркашам товон кунам
گر ز فرمان سرکشم تاوان کنم
Гуфт некӯ кардӣ эй мурғи ин савол
گفت نیکو کردی ای مرغ این سؤال
Мардро зин бештар набӯд камол
مرد را زین بیشتر نبود کمال
Ҳрк фармон кард , аз хизлон бараст
هرک فرمان کرد، از خذلان برست
Аз ҳамаи душворе осон бараст
از همه دشواریی آسان برست
Тоъатӣ бар амр дар як соъатат
طاعتی بر امر در یک ساعتت
Беҳтар аз бе амри умрии тоъатат
بهتر از بیامر عمری طاعتت
Ҳрк бефармон кашад сахтии басӣ
هرک بیفرمان کشد سختی بسی
Саг буд дар кӯии ин кас на касе
سگ بود در کوی این کس نه کسی
Саги басӣ сахтӣ кашид ва зон чаҳ суд
سگ بسی سختی کشید و زان چه سود
Ҷуз зиён набӯд чу бар фармон набӯд
جز زیان نبود چو بر فرمان نبود
Вонк бар фармон кашад сахтии дамӣ
وانک بر فرمان کشد سختی دمی
Аз савобаш пар барояд олимӣ
از ثوابش پر برآید عالمی
Кори фармони рост дар фармони гурез
کار فرمان راست در فرمان گریز
Бандаи ту , дар тасарруфи брмхиз
بندهٔ تو، در تصرف برمخیز