Хусравӣ мешуд ба шаҳри хеши боз
خسروی میشد به شهر خویش باز
Халқи шаҳр орой мекарданд соз
خلق شهر آرای میکردند ساز
Ҳар касе чизе каз он хеш дошт
هر کسی چیزی کز آن خویش داشت
Баҳри ороиши ҳама дар пеш дошт
بهر آرایش همه در پیش داشت
Аҳли зиндонро набӯд аз ҷузву кул
اهل زندان را نبود از جزو و کل
Ҳеҷ чизе низ алои банду ғул
هیچ چیزی نیز الا بند و غل
Ҳам сиррӣ чанде бурӣда доштанд
هم سری چندی بریده داشتند
Ҳам ҷигарҳои дарида доштанд
هم جگرهای دریده داشتند
Дасту пое низ чанд андохтанд
دست و پایی نیز چند انداختند
Зини ҳама ороишӣ барсохтанд
زین همه آرایشی برساختند
Чун ба шаҳр худ даромад шаҳриёр
چون به شهر خود درآمد شهریار
Дид шаҳр аз зебу зинати ошкор
دید شهر از زیب و زینت آشکار
Чун расед онҷо ки зиндон буд , шоҳ
چون رسید آنجا که زندان بود، شاه
Шуд зи асби худ пиёдаи зуди шоҳ
شد ز اسب خود پیاده زود شاه
Аҳли зиндонро чу брхўди бордод
اهل زندان را چو برخود بارداد
Ваъда карду симу зар бисёр дод
وعده کرد و سیم و زر بسیار داد
Ҳам нишинӣ буд шаҳро розҷўӣ
هم نشینی بود شه را رازجوی
Гуфт шоҳои сари ин бо ман бигӯӣ
گفت شاها سر این با من بگوی
Сад ҳазор ороиши афзӯни дида Эй
صد هزار آرایش افزون دیدهای
Шаҳр дар дебоу аксўни дида Эй
شهر در دیبا و اکسون دیدهای
Зару гавҳар дар замин ме рехтанд
زر و گوهر در زمین میریختند
Машку анбар дар ҳаво май бехтанад
مشک و عنبر در هوا میبیختند
Он ҳама дидӣ ва кардӣ эҳтироз
آن همه دیدی و کردی احتراز
Ннгрстии сӯии он як чизи боз
ننگرستی سوی آن یک چیز باز
Бар дар зиндони чробўдти қарор
بر در زندان چرابودت قرار
То србридаҳи бинии инат кор
تا سربریده بینی اینت کار
Нест ӣнҷои ҳеҷ чизеи дили гушой
نیست اینجا هیچ چیزی دل گشای
Ҷузи србридаҳу ҷузи дасту пой
جز سربریده و جز دست و پای
Хўнённди ин ҳамаи бурӣдаи даст
خونیانند این همه بریده دست
Дар бар эшон чаро бояд нишаст
در بر ایشان چرا باید نشست
Шоҳ гуфт ороиши он дигарон
شاه گفت آرایش آن دیگران
Ҳаст чун бозичаи бозигарон
هست چون بازیچهٔ بازیگران
Ҳар касе дар шева ва дар шани хеш
هر کسی در شیوه و در شان خویش
Арза мекарданд бар ту он хеш
عرضه میکردند بر تو آن خویش
Ҷумлаи он қавм товон карда анд
جملهٔ آن قوم تاوان کردهاند
Корами ӣнҷои аҳл зиндон карда анд
کارم اینجا اهل زندان کردهاند
Гар накардӣ амри ман ӣнҷои гузар
گر نکردی امر من اینجا گذر
Кӣ ҷудо будӣ сар аз тан , тани зи сар
کی جدا بودی سر از تن، تن ز سر
Ҳукми худ ӣнҷо равон ме ёфтам
حکم خود اینجا روان مییافتم
Лоҷарами ӣнҷо Аннан бартофтам
لاجرم اینجا عنان برتافتم
Он ҳама дар нози худ гум бӯда анд
آن همه در ناز خود گم بودهاند
Дар ғурури худ фурӯ осӯда анд
در غرور خود فرو آسودهاند
Аҳл зиндонанд саргардон шуда
اهل زندانند سرگردان شده
Зери ҳукму қаҳри ман ҳайрон шуда
زیر حکم و قهر من حیران شده
Гоҳи дасту гоҳи сари дрбохтаҳ
گاه دست و گاه سر درباخته
Гоҳи хушку гоҳтар дрбохтаҳ
گاه خشک و گاهتر درباخته
Мунтазир бинишаста , на кор ва на бор
منتظر بنشسته، نه کار و نه بار
Торўнд аз чоҳу зиндони сӯии дор
تاروند از چاه و زندان سوی دار
Лоҷарам гулшан шуд ин зиндони маро
لاجرم گلشن شد این زندان مرا
Гуҳи ман эшонроу гуҳи эшон маро
گه من ایشان را و گه ایشان مرا
Кори раҳи байнони бФрмон рафтан аст
کار ره بینان بفرمان رفتن است
Лоҷарами шаҳро ба зиндон рафтан аст
لاجرم شه را به زندان رفتن است