Бандаеро хлътӣ бахшед шоҳ
بندهای را خلعتی بخشید شاه
Банда бо халъат бурун омад ба роҳ
بنده با خلعت برون آمد به راه
Гирди раҳ бар рӯй ӯ бинишаста буд
گرد ره بر روی او بنشسته بود
Бостини халъати он бистаради зуд
باستین خلعت آن بسترد زود
Мункирӣ бо шоҳ гуфт эй подшоҳ
منکری با شاه گفت ای پادشاه
Пок кард аз халъати ту гирди роҳ
پاک کرد از خلعت تو گرد راه
Шаҳ бар он бе ҳурматии анкоркрд
شه بر آن بیحرمتی انکارکرد
Ҳолеи он саргаштаро бар дор кард
حالی آن سرگشته را بر دار کرد
То бадонеи онк беҳурмат буд
تا بدانی آنک بیحرمت بود
Бар бисоти шоҳ беқимат буд
بر بساط شاه بیقیمت بود
Дайгарӣ гуфташ ки дар роҳи худоӣ
دیگری گفتش که در راه خدای
Поки бозӣ чун буд эй поки рой
پاک بازی چون بود ای پاک رای
Ҳаст машғӯлии дил бар ман ҳаром
هست مشغولی دل بر من حرام
Ҳарч дорам мефишонам бар давом
هرچ دارم میفشانم بر دوام
Ҳарч дар даст оядам гум гардадам
هرچ در دست آیدم گم گرددم
Зонк дар дасти он чу каждум гардадам
زانک در دست آن چو کژدم گرددم
Ман надорам хешро дар банди ҳеҷ
من ندارم خویش را در بند هیچ
БрФшонми ҷумла чанд аз банди ҳеҷ
برفشانم جمله چند از بند هیچ
Пок бозӣ мекунам дар кӯй ӯ
پاک بازی میکنم در کوی او
Бўк дар покии бубинам рӯй ӯ
بوک در پاکی ببینم روی او
Гуфт ин раҳ на раҳ ҳар кас буд
گفت این ره نه ره هر کس بود
Поки бозии зоди ин роҳи бас буд
پاک بازی زاد این راه بس بود
Ҳрк ӯ дар бохт ҳар чаш буд пок
هرک او در باخت هر چش بود پاک
Рафт дар покии Фрўосўди пок
رفت در پاکی فروآسود پاک
Дӯхта бар дар , дарида бар мдўз
دوخته بر در، دریده بر مدوز
Ҳарчи дорӣ то сар мӯе бисӯз
هرچ داری تا سر مویی بسوز
Чун бисӯзӣ кул ба оҳии оташин
چون بسوزی کل به آهی آتشین
Ҷамъ кун хокистараш дар вай нишин
جمع کن خاکسترش در وی نشین
Чун чунин кардӣ брстӣ аз ҳама
چون چنین کردی برستی از همه
Варна хӯни хур то ки ҳастӣ аз ҳама
ورنه خون خور تا که هستی از همه
То набарӣ худ зи як як чизи ту
تا نبری خود ز یک یک چیز تو
Кӣ наҳй гомӣ дар ин даҳлези ту
کی نهی گامی در این دهلیز تو
Чун дарин зиндон басӣ натавон нишаст
چون درین زندان بسی نتوان نشست
Хештанро бозкш аз ҳарч ҳаст
خویشتن را بازکش از هرچ هست
Зонк вақти марги як як чизи ту
زانک وقت مرگ یک یک چیز تو
Кӣ надорад даст аз тиризи ту
کی ندارد دست از تیریز تو
Дастҳо аввали зи худ кӯтоҳ кун
دستها اول ز خود کوتاه کن
Баъд аз он онгоҳи азм роҳ кун
بعد از آن آنگاه عزم راه کن
То дар аввали пок бозӣ набӯдат
تا در اول پاک بازی نبودت
Ин сафар кардан намозӣ набӯдат
این سفر کردن نمازی نبودت