Гуфт зў алнўн мешудам дар бодия
گفت ذو النون میشدم در بادیه
Бар таваккул , беАсоу зовия
بر توکل، بیعصا و زاویه
Чли мураққаъи пӯшро дидам ба роҳ
چل مرقع پوش را دیدم به راه
Ҷон бидода ҷумла бар як ҷойгоҳ
جان بداده جمله بر یک جایگاه
Шӯришӣ дар ақл биҳушам фитод
شورشی در عقل بیهوشم فتاد
Оташӣ дар ҷони пар ҷӯшам фитод
آتشی در جان پر جوشم فتاد
Гуфтам охири ин чаҳ кораст эй худоӣ
گفتم آخر این چه کارست ای خدای
Сарваронро чанд андозӣ зи пой
سروران را چند اندازی ز پای
Ҳотифии гуфтои казин кор огаҳем
هاتفی گفتا کزین کار آگهیم
Худ кашем ва худ дитшон май диҳем
خود کشیم و خود دیتشان میدهیم
Гуфтам охир чанд хоҳии кишти зор
گفتم آخر چند خواهی کشت زار
Гуфт то дорам дят инаст кор
گفت تا دارم دیت اینست کار
Дар хазона тодит ме мондам
در خزانه تادیت میماندم
Май кашам то таъзият ме мондам
میکشم تا تعزیت میماندم
Бкшмши вонгаҳ ба хунаши дркшм
بکشمش وانگه به خونش درکشم
Гирди олами сарнигӯнаши дркшм
گرد عالم سرنگونش درکشم
Баъд аз он чун маҳв шуд аҷзоӣ ӯ
بعد از آن چون محو شد اجزای او
Пойу сар гум шуд зи сар то пой ӯ
پای و سر گم شد ز سر تا پای او
Арза дорам офтоби талъаташ
عرضه دارم آفتاب طلعتش
Вази ҷамоли хеши созами хлътш
وز جمال خویش سازم خلعتش
Хӯн ӯ гулгуна рӯйиш кунам
خون او گلگونهٔ رویش کنم
Мӯътакиф бар хоки ин кӯяш кунам
معتکف بر خاک این کویش کنم
Соя дар грдонмш дар кӯии хеш
سایه در گردانمش در کوی خویش
Пас барорам офтоб рӯй хеш
پس برآرم آفتاب روی خویش
Чун баромади офтоб рӯй ман
چون برآمد آفتاب روی من
Кӣ бимонад соя эй дар кӯии ман
کی بماند سایهای در کوی من
Соя чун ночиз шуд дар офтоб
سایه چون ناچیز شد در آفتاب
Низ чаҳ валлоҳи аълам бо алсўоб
نیز چه والله اعلم با الصواب
Ҳарки дар вай маҳв шуд , аз худ бараст
هرکه در وی محو شد، از خود برست
Зонк натавон буд ҷуз бо ӯ ба даст
زانک نتوان بود جز با او به دست
Маҳви шӯ ва аз маҳв чандинӣ магӯӣ
محو شو و از محو چندینی مگوی
Сарф мекун ҷон ва чандинӣ магӯӣ
صرف میکن جان و چندینی مگوی
наменадонам давлатии зин беш ман
میندانم دولتی زین بیش من
Мардро кӯ гум шавад аз хештан
مرد را کو گم شود از خویشتن