Гуфт Юсуфро чу май бФрўхтнд

گفت یوسف را چو می‌بفروختند

Мисрён аз шавқ ӯ ме сӯхтанд

مصریان از شوق او می‌سوختند

Чун харидорони басии бархестанд

چون خریداران بسی برخاستند

Панҷ раҳи ҳам санг машкаш хостанд

پنج ره هم سنگ مشکش خواستند

Зон зании перӣ ба хӯни оғишта буд

زان زنی پیری به خون آغشته بود

Ресмонӣ чанд дар ҳам ришта буд

ریسمانی چند در هم رشته بود

Дар миён ҷамъ омад дар хурӯш

در میان جمع آمد در خروش

Гуфт эй даллоли канъонии фуруш

گفت ای دلال کنعانی فروش

зи орзӯии ин писар сар гашта ам

ز آرزوی این پسر سر گشته‌ام

Даҳ клоўаҳи ресмонаш ришта ам

ده کلاوه ریسمانش رشته‌ام

Ин змни бустон ва бо ман байъ кун

این زمن بستان و با من بیع کن

Даст дар дасти маниш на бе сухан

دست در دست منش نه بی سخن

Ханда омад мардро , гуфт эй салим

خنده آمد مرد را، گفت ای سلیم

Нест дархуради ту ин дар ятем

نیست درخورد تو این در یتیم

Ҳаст сад ганҷаши баҳо дар анҷуман

هست صد گنجش بها در انجمن

Маи туу маи ресмонат эй перзан

مه تو و مه ریسمانت ای پیرزن

Перзани гуфто ки донистам яқин

پیرزن گفتا که دانستم یقین

Кини писарро каси бнФрўшди бад-ӣн

کین پسر را کس بنفروشد بدین

Лек инам бас ки чаҳ душман чаҳ дӯст

لیک اینم بس که چه دشمن چه دوست

Гуяд ин зан аз харидорон ӯст

گوید این زن از خریداران اوست

Ҳар дилии кӯи ҳиммат олӣ наёфт

هر دلی کو همت عالی نیافت

Маликат бемунтаҳо ҳоле наёфт

ملکت بی‌منتها حالی نیافت

Он зи ҳиммат буд кони шоҳи баланд

آن ز همت بود کان شاه بلند

Оташӣ дар подшоҳӣ ӯ фиканд

آتشی در پادشاهی او فکند

Хусравиро чун басӣ хусрон бидид

خسروی را چون بسی خسران بدید

Сад ҳазорон малик сдчндон бидид

صد هزاران ملک صدچندان بدید

Чун бпокии ҳимматаш дар кор шуд

چون بپاکی همتش در کار شد

Зини ҳамаи малики наҷиси бизоршд

زین همه ملک نجس بیزارشد

Чашми ҳиммат чун шавад хуршеди байн

چشم همت چون شود خورشید بین

Кӣ шавад бо зарраи ҳаргиз ҳам нишин

کی شود با ذره هرگز هم نشین