Он яке донам з бе хешии хеш

آن یکی دایم ز بی‌خویشی خویش

Нола мекардӣ зи дарвешии хеш

ناله می‌کردی ز درویشی خویش

Гуфташ абрҳими адҳам эй писар

گفتش ابرهیم ادهم ای پسر

Фақри ту арзони хридстии магар

فقر تو ارزان خریدستی مگر

Мард гуфташ кин сухан ноед ба кор

مرد گفتش کاین سخن ناید به کار

Каси хиради дарвешӣ онгаҳ шарми дор

کس خرد درویشی آنگه شرم‌دار

Гуфт ман борӣ ба ҷон бгзидаҳ ам

گفت من باری به جان بگزیده‌ام

Пас ба малики оламаш бхридаҳ ам

پس به ملک عالمش بخریده‌ام

Май хуррами як дам ба сад олам ҳануз

می‌خرم یک دم به صد عالم هنوز

Зонк ба май арздм ҳар дам ҳануз

زانک به می‌ارزدم هر دم هنوز

Чун ба арзам ёфтам ман ин матоъ

چون به ارزم یافتم من این متاع

Подшоҳиро ба кул кардам видоъ

پادشاهی را به کل کردم وداع

Лоҷарами ман қадар медонам , ту на

لاجرم من قدر می‌دانم، تو نه

Шукри он брхўиш мехонам , ту на

شکر آن برخویش می‌خوانم، تو نه

Аҳли ҳиммати ҷону дили дрбохтнд

اهل همت جان و دل درباختند

Солҳо бо сӯхтан дар сохтанд

سالها با سوختن در ساختند

Мурғи ҳимматашон ба ҳазрат шуд қарин

مرغ همتشان به حضرت شد قرین

Ҳам зи дунё дар гузашт ва ҳам зи дайн

هم ز دنیا در گذشت و هم ز دین

Гар ту марди ин чунин ҳиммат на Эй

گر تو مرد این چنین همت نه‌ای

Даври шӯи коҳил , вале неъмат на Эй

دور شو کاهل، ولی نعمت نه‌ای