Ҳиндӯонро подшоҳӣ буд пер

هندوان را پادشاهی بود پیر

Шуд магар дар лашгари Маҳмӯди асир

شد مگر در لشگر محمود اسیر

Чун бар Маҳмӯди бурдандаши сипоҳ

چون بر محمود بردندش سپاه

Шуд мусулмони оқибати он подшоҳ

شد مسلمان عاقبت آن پادشاه

Ҳам нишон ошноӣ ёфт ӯ

هم نشان آشنایی یافت او

Вази ду олами ҳам ҷудоӣ ёфт ӯ

وز دو عالم هم جدایی یافت او

Баъд аз он дар хайма танҳо нишаст

بعد از آن در خیمهٔ تنها نشست

Дил азу бархест , дар савдо нишаст

دل ازو برخاست ، در سودا نشست

Рӯзу шаб дар гиря ва дар сӯз буд

روز و شب در گریه و در سوز بود

Рӯз аз шаб , шаби бтар аз рӯз буд

روز از شب، شب بتر از روز بود

Чун басӣ шуд нолҳои зор ӯ

چون بسی شد نالهای زار او

Шуд хабари Маҳмӯдро аз кор ӯ

شد خبر محمود را از کار او

Хонд Маҳмӯдаш ба пеши хеш дар

خواند محمودش به پیش خویش در

Гуфт сад маликати даҳум зон бештар

گفت صد ملکت دهم زان بیشتر

Ту шаҳӣ , навҳа макун бар хеши азин

تو شهی، نوحه مکن بر خویش ازین

Чандгаре , низмгрӣ беш азин

چند گریی، نیزمگری بیش ازین

Хусрав ҳиндӯаш гуфт эй подшоҳ

خسرو هندوش گفت ای پادشاه

Ман намегарем зи баҳри малику ҷоҳ

من نمی‌گریم ز بهر ملک و جاه

Зон ҳаме гарем ки фардои зулҷалол

زان همی‌گریم که فردا ذوالجلال

Дар қиёмат гар кунад аз ман савол

در قیامت گر کند از من سؤال

Гуяд эй бади аҳди мард бе вафо

گوید ای بد عهد مرد بی‌وفا

Кошта бо чун манӣ тухми ҷафо

کاشته با چون منی تخم جفا

То наомад пеши ту Маҳмӯди боз

تا نیامد پیش تو محمود باز

Бо ҷаҳонии пари савори сарфароз

با جهانی پر سوار سرفراز

Ту накардӣ ёди ман , ин чун буд

تو نکردی یاد من، این چون بود

Борӣ аз хати вафои берун буд

باری از خط وفا بیرون بود

Гирд мебоист кардани лашгарӣ

گرد می‌بایست کردن لشگری

Баҳри ту , ту худ зи баҳри дайгарӣ

بهر تو، تو خود ز بهر دیگری

Бе сипоҳии ёди номад аз миннат

بی سپاهی یاد نامد از منت

Дӯстат хонам бигӯ ёдшмнт

دوستت خوانم بگو یادشمنت

То бкӣ аз ман вафо аз ту ҷафо

تا بکی از من وفا از تو جفا

Дар вафодорӣ чунин набӯд раво

در وفاداری چنین نبود روا

Гар расад аз ҳақи таъолии ин хитоб

گر رسد از حق تعالی این خطاب

Чун даҳуми ин бе вафоеи роҷўоб

چون دهم این بی‌وفایی راجواب

Чун кунам он хиҷлату тшўир ро

چون کنم آن خجلت و تشویر را

Гиря зонаст эй ҷавони ин пер ро

گریه زانست ای جوان این پیر را

Ҳарфу инсофи вафодории шинав

حرف و انصاف وفاداری شنو

Дарсу девони накукории шинав

درس و دیوان نکوکاری شنو

Гар вафодории ту азм роҳ кун

گر وفاداری تو عزم راه کن

Варна биншин дасти азин кӯтоҳ кун

ورنه بنشین دست ازین کوتاه کن

Ҳарч берун шуд зи феҳристи вафо

هرچ بیرون شد ز فهرست وفا

Нест дар боби ҷавони мардии раво

نیست در باب جوان مردی روا