Ғозе аз кофарии баси сарфароз

غازیی از کافری بس سرفراز

Хости муҳлат то ки бгзорди намоз

خواست مهلت تا که بگزارد نماز

Чун бишуд ғозии намоз хеш кард

چون بشد غازی نماز خویش کرد

Бозомад ҷанг ҳар дам беш кард

بازآمد جنگ هر دم بیش کرد

Буд кофарро намозӣ зон хеш

بود کافر را نمازی زان خویش

Мҳли хост ӯ низ берун шуд зи пеш

مهل خواست او نیز بیرون شد ز پیش

Гӯша Эй багазед кофари пок тар

گوشه‌ای بگزید کافر پاک‌تر

Пас ниҳод ӯ сӯии бут бар хоки сар

پس نهاد او سوی بت بر خاک سر

Ғозяш чун дид сар бар хоки роҳ

غازیش چون دید سر بر خاک راه

Гуфт нусрат ёфтам ин ҷойгоҳ

گفت نصرت یافتم این جایگاه

Хост то теғӣ занад бар ваии ниҳон

خواست تا تیغی زند بر وی نهان

Ҳотифяш овоз дод аз осмон

هاتفیش آواز داد از آسمان

К-эии ҳамаи бади аҳдӣ аз сар то бпоӣ

کای همه بد عهدی از سر تا بپای

Хуши вафоу аҳд май ореи биҷой

خوش وفا و عهد می‌آری بجای

ӯ назд теғат чу аввал дод мҳл

او نزد تیغت چو اول داد مهل

Ту агар теғаши занӣ ҷаҳласт ҷаҳл

تو اگر تیغش زنی جهل است جهل

эй ва ӯ Фўи алъҳди бурнои хонда

ای و او فو العهد برنا خوانده

Гашта каж , бар аҳди худнои монда

گشته کژ، بر عهد خودنا مانده

Чун никуӣ кард кофари пеши азин

چون نکویی کرد کافر پیش ازین

Ноҷўомрдӣ макун ту беш азин

ناجوامردی مکن تو بیش ازین

ӯ никуӣ кард ва ту бад ме кунӣ

او نکویی کرد و تو بد می‌کنی

Бо касон он кун ки бо худ ме кунӣ

با کسان آن کن که با خود می کنی

Будат аз кофари вафоу эминӣ

بودت از کافر وفا و ایمنی

Кӯи вафодории туро , грмؤмнӣ

کو وفاداری ترا، گرمؤمنی

эй мусулмон , номусаллам омадӣ

ای مسلمان، نامسلم آمدی

Дар вафо аз кофарӣ кам омадӣ

در وفا از کافری کم آمدی

Рафт ғозии зини сухан аз ҷои хеш

رفت غازی زین سخن از جای خویش

Дар арақ гум дид сар то пои хеш

در عرق گم دید سر تا پای خویش

Кофараш чун дид гирёни монда

کافرش چون دید گریان مانده

Теғаши андари даст , ҳайрони монда

تیغش اندر دست، حیران مانده

Гуфт гирён аз чаҳ эй бар гуфт рост

گفت گریان از چه‌ای بر گفت راست

Кин замон карданд аз ман бозхост

کین زمان کردند از من بازخواست

Бевафо гуфтанд аз баҳри туам

بی‌وفا گفتند از بهر توم

Ин чунин гирёни ман аз қаҳри туам

این چنین گریان من از قهر توم

Чун шунид ин қиссаи кофари ошкор

چون شنید این قصه کافر آشکار

Наъра Эй зад баъд аз он бигирист зор

نعره‌ای زد بعد از آن بگریست زار

Гуфт ҷабборӣ ки бо маҳбӯби хеш

گفت جباری که با محبوب خویش

Аз барои душмани маъюби хеш

از برای دشمن معیوب خویش

Аз вафодорӣ кунад чандини итоб

از وفاداری کند چندین عتاب

Чун кунам ман бевафое бе ҳисоб

چون کنم من بی‌وفایی بی‌حساب

Арза кун ислом то дайн оварам

عرضه کن اسلام تا دین آورم

Ширки сӯзам , шаръ ойин оварам

شرک سوزم، شرع آیین آورم

эй дариғо бар дилами бандии чунин

ای دریغا بر دلم بندی چنین

Бе хабари ман аз худовандии чунин

بی‌خبر من از خداوندی چنین

Бас ки бо матлӯби худ эй бе талаб

بس که با مطلوب خود ای بی‌طلب

Бевафое кардае ту бе адаб

بی‌وفایی کرده‌ای تو بی‌ادب

Лек сабрам ҳаст то тоси фалак

لیک صبرم هست تا طاس فلک

Ҷумла дар рӯят бигӯед як ба як

جمله در رویت بگوید یک به یک