Чун бирафт аз дори дунёи боязид

چون برفت از دار دنیا بایزید

Дид дар хобаши магари он шаби мурӣд

دید در خوابش مگر آن شب مرید

Пас саволаш кард к-эии шоистаи пер

پس سؤالش کرد کای شایسته پیر

Чун з мункир даргузаштӣ вази накир

چون ز منکر درگذشتی وز نکیر

Гуфт чун карданд он ду номдор

گفت چون کردند آن دو نامدار

Аз ман мискини савол аз кирдигор

از من مسکین سؤال از کردگار

Гуфтам эшонро ки набӯд зини савол

گفتم ایشان را که نبود زین سؤال

На шуморо на марои ҳаргизи камол

نه شما را نه مرا هرگز کمال

Зонк агар гӯям худоем ӯст бас

زانک اگر گویم خدایم اوست بس

Ин сухани гуфтан буд аз ман ҳавас

این سخن گفتن بود از من هوس

Лек агар зинҷо ба назд зулҷалол

لیک اگر زینجا به نزد ذوالجلال

Боз гардид ва азу пурсед ҳол

باز گردید و ازو پرسید حال

Гар маро ӯ банда хонд инат кор

گر مرا او بنده خواند اینت کار

Банда Эй бошам худоро номдор

بنده‌ای باشم خدا را نامدار

Вари маро аз бандагон нишморад ӯ

ور مرا از بندگان نشمارد او

Бастае банди худами бигузорад ӯ

بسته‌ای بند خودم بگذارد او

Бо касе осон чу пайвандаш набӯд

با کسی آسان چو پیوندش نبود

Ман агар хонам худовандаш чаҳ суд

من اگر خوانم خداوندش چه سود

Чун набошам бандау бандӣ ӯ

چون نباشم بنده و بندی او

Чун занами лофи худовандӣ ӯ

چون زنم لاف خداوندی او

Дар худовандяш сарафканда ам

در خداوندیش سرافکنده‌ام

Лек ӯ бояд ки хонд банда ам

لیک او باید که خواند بنده‌ام

Гар зи сӯй ӯ даройади ошиқӣ

گر ز سوی او درآید عاشقی

Ту ба ишқ ӯ ба ғояти лоиқӣ

تو به عشق او به غایت لایقی

Лек ишқии кони зи сӯии ту буд

لیک عشقی کان ز سوی تو بود

Дон ки он дархурад рӯй ту буд

دان که آن درخورد روی تو بود

ӯ агар бо ту дарандозад хушӣ

او اگر با تو دراندازد خوشی

Ту туоне шуд зи шодии оташӣ

تو توانی شد ز شادی آتشی

Кор он дорад на ин эй бе хабар

کار آن دارد نه این ای بی خبر

Кӣ хабар ёбад азу ҳар бе ҳунар

کی خبر یابد ازو هر بی‌هنر