Дар бар шайхӣ сегӣ мешуд палид

در بر شیخی سگی می‌شد پلید

Шайх аз он саги ҳеҷ доман дар начед

شیخ از آن سگ هیچ دامن در نچید

Соилӣ гуфт эй бузурги покбоз

سایلی گفت ای بزرگ پاکباز

Чун накардӣ зини саги охири эҳтироз

چون نکردی زین سگ آخر احتراز

Гуфт ин саг зоҳирӣ дорад палид

گفت این سگ ظاهری دارد پلید

Ҳаст он дар ботини ман нопадид

هست آن در باطن من ناپدید

Онч ӯро ҳаст бар зоҳири аён

آنچ او را هست بر ظاهر عیان

Ин дигарро ҳаст дар ботини ниҳон

این دگر را هست در باطن نهان

Чун даруни ман чу берун сагаст

چون درون من چو بیرون سگست

Чун гурезам зу ки бо ман ҳам таг аст

چون گریزم زو که با من هم تگ است

Гар палидӣ дарунат андакӣаст

گر پلیدی درونت اندکیست

Сад наҷиси бинӣ ки ин худ зон якеаст

صد نجس بینی که این خود زان یکیست

Гарчи андак чизат омад банди роҳ

گرچه اندک چیزت آمد بند راه

Чаҳ ба кӯҳии бозамонӣ чаҳ ба коҳ

چه به کوهی بازمانی چه به کاه

Хониш
шӣхӣ кҳ оз сгӣ плӣд домн др нчӣд — озодҳ