Дошт ришии баси бузурги он аблаҳӣ

داشت ریشی بس بزرگ آن ابلهی

Ғарқа шуд дар оби дарёи ногуҳӣ

غرقه شد در آب دریا ناگهی

Дидаш аз хушкии магари мардии сира

دیدش از خشکی مگر مردی سره

Гуфт аз сари брФкни он тубра

گفت از سر برفکن آن توبره

Гуфт нест он тубра , риш манаст

گفت نیست آن توبره، ریش منست

Нест худ ин риш , ташвиш манаст

نیست خود این ریش، تشویش منست

Гуфт аҳсанти инат риш ва инат кор

گفت احسنت اینت ریش و اینت کار

Ту фурӯда инат хоҳад кишти зор

تو فروده اینت خواهد کشت زار

эй чу буз аз риши худ шармят на

ای چو بز از ریش خود شرمیت نه

Баргирифтаи ришу озармят на

برگرفته ریش و آزرمیت نه

То турои нафасӣу шайтонӣ буд

تا ترا نفسی و شیطانی بود

Дар ту фиръавнӣу ҳомонӣ буд

در تو فرعونی و هامانی بود

Пашми даракаши ҳамчуи Мӯсои кун ро

پشم درکش همچو موسی کون را

Риши гири онгоҳи ин фиръавн ро

ریش گیر آنگاه این فرعون را

Риши ин фиръавни гиру сахти дор

ریش این فرعون گیر و سخت دار

Ҷанг ришориш кун мардонаи вор

جنگ ریشاریش کن مردانه‌وار

Пои дрнаҳ , тарки риши хеши гир

پای درنه، ترک ریش خویش گیر

То кяти зини риш , раҳ дар пеши гир

تا کیت زین ریش، ره در پیش گیر

Гарчи аз ришат ба ҷуз ташвиш нест

گرچه از ریشت به جز تشویش نیست

Як дамати пурвои риш хеш нест

یک دمت پروای ریش خویش نیست

Дар раҳи дайни он буд фарзона Эй

در ره دین آن بود فرزانه‌ای

Кӯ надорад риши худро шона Эй

کو ندارد ریش خود را شانه‌ای

Хешро аз риши худ огаҳ кунад

خویش را از ریش خود آگه کند

Ришро дастор хон раҳ кунад

ریش را دستار خوان ره کند

На ба ҷузи хуноба обӣ ёбад ӯ

نه به جز خونابه آبی یابد او

На ба ҷуз аз дил кабобӣ ёбад ӯ

نه به جز از دل کبابی یابد او

Гар буд гозр , набинад офтоб

گر بود گازر، نبیند آفتاب

Вар буд деҳқон , наёрад меғи об

ور بود دهقان، نیارد میغ آب