Суфе чун ҷомаи шастии гоҳи гоҳ

صوفیی چون جامه شستی گاه گاه

Меғ кардӣ ҷумлаи олами сиёҳ

میغ کردی جملهٔ عالم سیاه

Ҷома чун пар шӯх шуд як борагӣ

جامه چون پر شوخ شد یک بارگی

Гарчи буд аз меғи сад ғами хўоргӣ

گرچه بود از میغ صد غم خوارگی

Аз паии ашнони сӯй баққол шуд

از پی اشنان سوی بقال شد

Меғ пайдо омад ва он ҳол шуд

میغ پیدا آمد و آن حال شد

Мард гуфт эй меғ чун гаштии падед

مرد گفت ای میغ چون گشتی پدید

Рӯ ки мавизами ҳаме бояд харид

رو که مویزم همی باید خرید

Ман азуи мавизи пинҳон май хуррам

من ازو مویز پنهان می‌خرم

Ту чаҳ май ое , на ашнон май хуррам

تو چه می‌آیی، نه اشنان می‌خرم

Аз ту чанд ашнони фурӯи резам ба хок

از تو چند اشنان فرو ریزم به خاک

Даст аз собӯн бишустам аз ту пок

دست از صابون بشستم از تو پاک

Дайгарӣ гуфташ бигӯ эй номвар

دیگری گفتش بگو ای نامور

То ба чаҳ дилшод бошам дар сафар

تا به چه دلشاد باشم در سفر

Гар бигӯе , кам шавад ошФтнм

گر بگویی، کم شود آشفتنم

Андакии рушдӣ буд дар рафтанам

اندکی رشدی بود در رفتنم

Рушд бояд мардро дар роҳи давр

رشد باید مرد را در راه دور

То нагардад аз раҳ ва рафтани нФўр

تا نگردد از ره و رفتن نفور

Чун надорам ман қабулу рушди ғайб

چون ندارم من قبول و رشد غیب

Халқро рад мекунам аз ху ба айб

خلق را رد می‌کنم از خو به عیب

Гуфт то ҳастӣ бадв дилшод бош

گفت تا هستی بدو دلشاد باش

Вази ҳамаи гӯянда озод бош

وز همه گویندهٔ آزاد باش

Чун бадв ҷонат тавонад буд шод

چون بدو جانت تواند بود شاد

Ҷони пари ғамро бдўкни зуди шод

جان پر غم را بدوکن زود شاد

Дар ду олами шодӣ мардон бадваст

در دو عالم شادی مردان بدوست

Зиндагии гунбад гардон бадваст

زندگی گنبد گردان بدوست

Пас ту ҳам аз шодӣ ӯ зинда бош

پس تو هم از شادی او زنده باش

Чун фалак дар шавқ ӯ гарданда бош

چون فلک در شوق او گردنده باش

Чист зу беҳтар , бигӯ эй ҳеҷ кас

چیست زو بهتر، بگو ای هیچ کس

То бидон ту шод бошӣ як нафас

تا بدان تو شاد باشی یک نفس