Ҳақ таъолӣ гуфт эй Довӯди пок

حق تعالی گفت ای داود پاک

Бандагонамро бигӯ к-эии мушти хок

بندگانم را بگو کای مشت خاک

Гарна дӯзах на бҳштстии маро

گرنه دوزخ نه بهشتستی مرا

Бандагӣ кардан на зштстии маро

بندگی کردن نه زشتستی مرا

Гар набӯдӣ ҳеҷ нур ва ҳеҷ нор

گر نبودی هیچ نور و هیچ نار

Нестӣ бо ман шуморо ҳеҷ кор

نیستی با من شما را هیچ کار

Ман чу истеҳқоқ он дорам азим

من چو استحقاق آن دارم عظیم

Май прстидим на аз аўмиду бим

می‌پرستیدیم نه از اومید و بیم

Гар раҷоу хавф на дар паии бадӣ

گر رجا و خوف نه در پی بدی

Пас шуморо кор бо ман кӣ бадӣ

پس شما را کار با من کی بدی

намесазад чун ман худовандами мудом

می‌سزد چون من خداوندم مدام

Каз миёни ҷони прстидми мудом

کز میان جان پرستیدم مدام

Бандаро гӯи бозкш аз ғайри даст

بنده را گو بازکش از غیر دست

Пас ба истеҳқоқи моро май параст

پس به استحقاق ما را می‌پرست

Ҳарчи он ҷузи мо буд дар ҳам фикан

هرچ آن جز ما بود در هم فکن

Чун фикандӣ бар ҳамаш дар ҳам шикан

چون فکندی بر همش در هم شکن

Чун шикастӣ , пок дар ҳам сӯзи ту

چون شکستی، پاک در هم سوز تو

Ҷамъ кун хокистараши як рӯзи ту

جمع کن خاکسترش یک روز تو

Ин ҳамаи хокистар онгаҳ барфашон

این همه خاکستر آنگه برفشان

То шавад аз боди иззат бе нишон

تا شود از باد عزت بی‌نشان

Чун чунин кардӣ туро ояд кунун

چون چنین کردی ترا آید کنون

Онч май ҷӯии зи хокистари бурун

آنچ می‌جویی ز خاکستر برون

Гар турои машғӯли хулд ва ҳур кард

گر ترا مشغول خلد و حور کرد

Ту яқини дони кони зи хешат давр кард

تو یقین دان کان ز خویشت دور کرد