Ёфтанд он бут ки номаш буд лоат
یافتند آن بت که نامش بود لات
Лашгари Маҳмӯди андари сўмнот
لشگر محمود اندر سومنات
Ҳиндӯон аз баҳри бути бархестанд
هندوان از بهر بت برخاستند
Даҳ раҳаши ҳам санг зар ме хостанд
ده رهش هم سنگ زر میخواستند
Ҳеҷ гӯнаи шоҳ май нФрўхтш
هیچ گونه شاه مینفروختش
Оташии бркрду ҳолеи сӯхташ
آتشی برکرد و حالی سوختش
Саркашӣ гуфташ намебоист сӯхт
سرکشی گفتش نمیبایست سوخت
Зар ба аз бут , меббоистш фурухт
زر به از بت، میببایستش فروخت
Гуфт тарсидам ки дар рӯзи шумор
گفت ترسیدم که در روز شمار
Бар сари он ҷамъ гуяд кирдигор
بر سر آن جمع گوید کردگار
Озру Маҳмӯдро доред гӯш
آزر و محمود را دارید گوش
Зонк ҳаст он бути тароши ин бути фуруш
زانک هست آن بت تراش این بت فروش
Гуфт чун Маҳмӯд оташ барфурӯхт
گفت چون محمود آتش برفروخت
Вони бут оташ прессатонро бсухт
وآن بت آتش پرستان را بسوخت
Бист ман ҷавҳар биёмад аз майонаш
بیست من جوهر بیامد از میانش
Хост шуд аз дасти ҳолеи ройгонаш
خواست شد از دست حالی رایگانش
Шоҳи гуфтои лоиқи лоати ин буд
شاه گفتا لایق لات این بود
Вази худои ман мукофоти ин буд
وز خدای من مکافات این بود
Башикан он бутҳо ки дории сар ба сар
بشکن آن بتها که داری سر به سر
То чу бут дар по на уфтӣ дар ба дар
تا چو بت در پا نه افتی در به در
Нафас чун бутро бисӯз аз шавқи дӯст
نفس چون بت را بسوز از شوق دوست
То басии ҷавҳари фурӯи резади зи пӯст
تا بسی جوهر فرو ریزد ز پوست
Чун ба гӯши ҷони шнидстии аласт
چون به گوش جان شنیدستی الست
Аз балӣ гуфтан макун кӯтоҳи даст
از بلی گفتن مکن کوتاه دست
Бастае аҳди аласт аз пеши ту
بستهای عهد الست از پیش تو
Аз балии сари дрмкши зин беш ту
از بلی سر درمکش زین بیش تو
Чун бадв иқрор оварадӣ дуруст
چون بدو اقرار آوردی درست
Кӣ шавад анкорон кардӣ дуруст
کی شود انکارآن کردی درست
эй ба аввал карда иқрори аласт
ای به اول کرده اقرار الست
Пас ба охир карда инкори аласт
پس به آخر کرده انکار الست
Чун дар аввали бастае мисоқи ту
چون در اول بستهای میثاق تو
Чун туоне шуд дар охири оқи ту
چون توانی شد در آخر عاق تو
Ногузират ӯст , пас бо ӯ бисоз
ناگزیرت اوست، پس با او بساز
Ҳарчи пзрФтӣ вафо кун , кажи мбоз
هرچ پذرفتی وفا کن، کژ مباز