Гуфт чун Маҳмӯди шоҳи хусравон

گفت چون محمود شاه خسروان

Рафт аз ғазнӣн ба ҳарби ҳиндӯон

رفت از غزنین به حرب هندوان

Ҳиндӯонро лашгарӣ анбӯҳ дид

هندوان را لشگری انبوه دید

Дил аз он анбӯҳи пар андӯҳ дид

دل از آن انبوه پر اندوه دید

Назр кард он рӯзи шоҳи додгар

نذر کرد آن روز شاه دادگر

Гуфт агар ёбам барин лашгари зафар

گفت اگر یابم برین لشگر ظفر

Ҳар ғанимати коФтдми ин ҷойгоҳ

هر غنیمت کافتدم این جایگاه

Ҷумла бирасонам ба даравишони роҳ

جمله برسانم به درویشان راه

Оқибат чун ёфт нусрати шаҳриёр

عاقبت چون یافت نصرت شهریار

Баси ғанимат гирд омад бе шумор

بس غنیمت گرد آمد بی‌شمار

Буд як ҷузви ғанимат аз қиёс

بود یک جزو غنیمت از قیاس

Бартар аз сад хотири ҳикмати шинос

برتر از صد خاطر حکمت شناس

Чун зи ҳади берун ғанимат ёфтанд

چون ز حد بیرون غنیمت یافتند

Вони сияҳи рӯйон ҳазимат ёфтанд

وآن سیه رویان هزیمت یافتند

Шаҳ касеро гуфт ҳоле аз касон

شه کسی را گفت حالی از کسان

Кини ғаниматро ба даравишони расон

کین غنیمت را به درویشان رسان

Зонк бо ҳақ назр дорам аз нахуст

زانک با حق نذر دارم از نخست

То дарин аҳд вафо оем дуруст

تا درین عهد وفا آیم درست

Ҳаркасӣ гуфтанд чандини молу зар

هرکسی گفتند چندین مال و زر

Чун тавон додан ба муштӣ бе хабар

چون توان دادن به مشتی بی‌خبر

ё сипаҳро даҳ ки кӣна май кашанд

یا سپه را ده که کینه می‌کشند

ё бигӯ то дар хазина май кашанд

یا بگو تا در خزینه می‌کشند

Шаҳи дарин андеша саргардон бимонад

شه درین اندیشه سرگردان بماند

Дар миёни ин ва он ҳайрон бимонад

در میان این و آن حیران بماند

Бўолҳсинӣ буд баси фарзона буд

بوالحسینی بود بس فرزانه بود

Лек мардӣ бедилу девона буд

لیک مردی بی‌دل و دیوانه بود

Май гузашт ӯ дар миёни он сипоҳ

می‌گذشت او در میان آن سپاه

Чун бидид аз давр ӯро подшоҳ

چون بدید از دور او را پادشاه

Гуфт он девонаро фармон кунам

گفت آن دیوانه را فرمان کنم

Зу бипурсам , ҳарч гуяд он кунам

زو بپرسم، هرچ گوید آن کنم

ӯ чу озодаст аз шоҳу сипоҳ

او چو آزادست از شاه و سپاه

Беғараз гуяд сухани вази ҷойгоҳ

بی غرض گوید سخن وز جایگاه

Хонд он девонаро шоҳи ҷаҳон

خواند آن دیوانه را شاه جهان

Пас ниҳоди он қисса бо ӯ дар миён

پس نهاد آن قصه با او در میان

Бедил девона гуфт эй подшоҳ

بی‌دل دیوانه گفت ای پادشاه

Карт омад бо дуҷу ин ҷойгоҳ

کارت آمد با دوجو این جایگاه

Гар нахоҳӣ дошт бо ӯ кор низ

گر نخواهی داشت با او کار نیز

Ту бадвҷу зу миндиш эй азиз

تو بدوجو زو میندیش ای عزیز

Вар дигар бо ӯат хоҳад буд кор

ور دگر با اوت خواهد بود کار

Пас макун зинҷои дуҷу кам , шарми дор

پس مکن زینجا دوجو کم، شرم دار

Ҳақ чу нусрат дод ва карт кард рост

حق چو نصرت داد و کارت کرد راست

ӯ бикради он худ , он ту куҷост

او بکرد آن خود، آن تو کجاست

Оқибат Маҳмӯд кард он зари нисор

عاقبت محمود کرد آن زر نثار

Оқибат Маҳмӯд дошт он шаҳриёр

عاقبت محمود داشت آن شهریار

Дайгарӣ гуфт эй ба ҳазрати бардаи роҳ

دیگری گفت ای به حضرت برده راه

Чаҳ бизоъат роиҷаст он ҷойгоҳ

چه بضاعت رایج است آن جایگاه

Гар бигӯе , чун бад-ӣн савдо дарем

گر بگویی، چون بدین سودا دریم

Ончи роиҷтар буд онҷобрим

آنچ رایج‌تر بود آنجابریم

Пеши шоҳони тӯҳфае бояд нафис

پیش شاهان تحفه‌ای باید نفیس

Мардум бетӯҳфа набӯд ҷузи хасис

مردم بی تحفه نبود جز خسیس

Гуфт эй соил агар фармони барӣ

گفت ای سایل اگر فرمان بری

Ончи онҷо он наёбанд он барӣ

آنچ آنجا آن نیابند آن بری

Ҳарчи ту зинҷои барии конҷо буд

هرچ تو زینجا بری کانجا بود

Бурдани он бар ту кӣ зебо буд

بردن آن بر تو کی زیبا بود

Илм ҳаст онҷоигаҳ ва асрор ҳаст

علم هست آنجایگه و اسرار هست

Тоъати рӯҳониюн бисёр ҳаст

طاعت روحانیون بسیار هست

Сӯзи ҷону дарди дил май бар басӣ

سوز جان و درد دل می‌بر بسی

Зонк ин онҷои нишони надиҳад касе

زانک این آنجا نشان ندهد کسی

Гар барояд аз сардардии як оҳ

گر برآید از سردردی یک آه

Май баради буии ҷигар то пеши гоҳ

می‌برد بوی جگر تا پیش گاه

Ҷойгоҳи хоси мағзи ҷони тест

جایگاه خاص مغز جان تست

Қишри ҷонати нафаси нофармони тест

قشر جانت نفس نافرمان تست

Оҳ агар аз ҷой хос ояд падед

آه اگر از جای خاص آید پدید

Мардро ҳоле халос ояд падед

مرد را حالی خلاص آید پدید