Чунк он бадбахти охир аз қазо

چونک آن بدبخت آخر از قضا

Ногаҳони он захм зад бар мртзо

ناگهان آن زخم زد بر مرتضا

Муртазоро шарбатӣ карданд рост

مرتضی را شربتی کردند راست

Мртзои гуфто ки хўнризм куҷост

مرتضا گفتا که خونریزم کجاست

Шарбат ӯро даҳ нахуст онгаҳ маро

شربت او را ده نخست آنگه مرا

Зонк ӯ хоҳад бадани ҳам раҳи маро

زانک او خواهد بدن هم ره مرا

Шарбаташи бурданд ӯ гуфт инат қаҳр

شربتش بردند او گفت اینت قهر

Ҳайдар ӣнҷо хоҳадам куштан ба заҳр

حیدر اینجا خواهدم کشتن به زهر

Мртзои гуфто ба ҳақи кирдигор

مرتضا گفتا به حق کردگار

Гар бихӯрадӣ шарбатами ин нобакор

گر بخوردی شربتم این نابکار

Ман ҳамеи ннҳодмӣ бе ӯ ба ҳам

من همی ننهادمی بی او به هم

Пеши ҳақ дар ҷинати алмأўии қадам

پیش حق در جنت المأوی قدم

Мртзоро чун бикушт он марди зишт

مرتضا را چون بکشت آن مرد زشت

Муртазо беӯ намешуд дар биҳишт

مرتضی بی او نمی‌شد در بهشت

Бар аду чун шафқаташи чандин буд

بر عدو چون شفقتش چندین بود

Бо чу садиқяши ҳаргизи кин буд

با چو صدیقیش هرگز کین بود

Онки чандинии ғам душман хӯрд

آنک چندینی غم دشمن خورد

Бо атиқаши душманӣ чун занни барад

با عتیقش دشمنی چون ظن برد

Бо миёни норади ҷаҳон бе канор

با میان نارد جهان بی‌کنار

Чун алии садиқро як дӯсти дор

چون علی صدیق را یک دوست دار

Чанд гӯйии Муртазои мазлӯм буд

چند گویی مرتضی مظلوم بود

Вази хилофат рондани маҳрӯм буд

وز خلافت راندن محروم بود

Чун алӣ ширҳқасту тоҷи сар

چون علی شیرحق است و تاج سر

Зулм натавон кард бар шер эй писар

ظلم نتوان کرد بر شیر ای پسر