МстФо ҷое фурӯд омад ба роҳ

مصطفا جایی فرود آمد به راه

Гуфт оби оранди лашгарро зи чоҳ

گفت آب آرند لشگر را ز چاه

Рафт мардӣ бозомад пари шитоб

رفت مردی بازآمد پر شتاب

Гуфт пар хӯнаст чоҳ ва нест об

گفت پر خونست چاه و نیست آب

Гуфт пиндории зи дарди кори хеш

گفت پنداری ز درد کار خویش

Муртазо дар чоҳ гуфт асрори хеш

مرتضی در چاه گفت اسرار خویش

Чоҳ чун бишунид он тобиш набӯд

چاه چون بشنید آن تابش نبود

Лоҷарам чун ту шудӣ обаш набӯд

لاجرم چون تو شدی آبش نبود

Онк дар ҷонаши чунин шурӣ буд

آنک در جانش چنین شوری بود

Дар дилаш кӣ кӣнаи мӯрӣ буд

در دلش کی کینهٔ موری بود

Дар таассуб мезанад ҷони ту ҷӯш

در تعصب می‌زند جان تو جوش

Мртзоро ҷон чунин набӯд хамӯш

مرتضا را جان چنین نبود خموش

Мртзоро мемакун бар худ қиёс

مرتضا را می‌مکن بر خود قیاس

Зонк дар ҳақи ғарқ буд он ҳақи шинос

زانک در حق غرق بود آن حق‌شناس

Ҳам чунон мустағриқ кораст ӯ

هم چنان مستغرق کار است او

Вази хаёлоти ту бе зораст ӯ

وز خیالات تو بی‌زارست او

Гар чу ту пари кӣна будӣ Муртазо

گر چو تو پر کینه بودی مرتضی

Ҷанги ҷустии пеши хайли Мустафо

جنگ جستی پیش خیل مصطفی

ӯ зи ту мардона тар омад басӣ

او ز تو مردانه‌تر آمد بسی

Пас чаро ҷангӣ накард ӯ бокасе

پس چرا جنگی نکرد او باکسی

Гар ба ноҳақ буд садиқ эй аҷаб

گر به ناحق بود صدیق ای عجب

ӯ чу бар ҳақ буд ҳақ кардӣ талаб

او چو بر حق بود حق کردی طلب

Пеши ҳайдар хайлам алмؤмнин

پیش حیدر خیل‌ام المؤمنین

Чун на бар минволи дайни ҷустанди кин

چون نه بر منوال دین جستند کین

Лоҷарам чун дид чандон ҷангу шӯр

لاجرم چون دید چندان جنگ و شور

Дафъ кард он қавмро ҳайдар ба зӯр

دفع کرد آن قوم را حیدر به زور

Вонк бо духтар тавонад ҷанг кард

وانک با دختر تواند جنگ کرد

Донад ӯ сӯии падар оҳанг кард

داند او سوی پدر آهنگ کرد

эй писари ту бенишоне аз алӣ

ای پسر تو بی‌نشانی از علی

Айн ва ёу лоами доне аз алӣ

عین و یا و لام دانی از علی

Ту зи ишқи ҷони хешӣ бе қарор

تو ز عشق جان خویشی بی‌قرار

Ваов нишаста то кунад сад ҷони нисор

واو نشسته تا کند صد جان نثار

Аз саҳоба гар шудӣ кушта касе

از صحابه گر شدی کشته کسی

Ҳайдари каррор ғам хӯрдӣ басӣ

حیدر کرار غم خوردی بسی

То чаро ман ҳам нагаштам кушта низ

تا چرا من هم نگشتم کشته نیز

Хор шуд бар чашми ман ҷони азиз

خوار شد بر چشم من جان عزیز

Хоҷа гуфтӣ чаҳ фитодаст эй алӣ

خواجه گفتی چه فتادست ای علی

Он ту ихнӣ ниҳодаст эй алӣ

آن تو یخنی نهادست ای علی