Аз қазо афтод маъшӯқӣ дар об

از قضا افتاد معشوقی در آب

Ошиқаши худро дроФкнд аз шитоб

عاشقش خود را درافکند از شتاب

Чун расиданди он ду тан бо як дигар

چون رسیدند آن دو تن با یک دگر

Ин яке пурсед аз он к-эй бе хабар

این یکی پرسید از آن کای بی‌خبر

Гар ман афтодам дар он оби равон

گر من افتادم در آن آب روان

Аз чаҳ афкандии ту худро дар миён

از چه افکندی تو خود را در میان

Гуфт ман худро дар оби андохтам

گفت من خود را در آب انداختم

Зонк худро аз ту ме нашнохтам

زانک خود را از تو می‌نشناختم

Рӯзгорӣ шуд ки то шуд бе шаккӣ

روزگاری شد که تا شد بی‌شکی

Бо туе ӣ ту яке ӣ ман яке

با تویی یِ تو یکی یِ من یکی

Ту манӣ ё ман туам , чанд аз дуӣ

تو منی یا من توم، چند از دوی

Бо туам ман , ё туам , ё ту тӯй

با توم من ، یا توم، یا تو توی

Чун ту ман бошӣ ва ман ту бар давом

چون تو من باشی و من تو بر دوام

Ҳар ду тан бошем як тани вассалом

هر دو تن باشیم یک تن والسلام

То тӯй барҷост дар ширкаст ёфт

تا توی برجاست در شرکست یافت

Чун дуӣ бархест тавҳидат битофт

چون دوی برخاست توحیدت بتافت

Ту дарави гуми гирд , тавҳиди ин буд

تو درو گم گرد، توحید این بود

Гум шудан кам кун ту , тФриди ин буд

گم شدن کم کن تو، تفرید این بود