Дар даҳ мо буд бурное чу моҳ

در ده ما بود برنایی چو ماه

АўФтоди он моҳи Юсуф вааш ба чоҳ

اوفتاد آن ماه یوسف‌وش به چاه

Дар зибр афтод хок ӯро басӣ

در زبر افتاد خاک او را بسی

Оқибати зи онҷо бар оварадаш касе

عاقبت ز آنجا بر آوردش کسی

Хок бар вай гашта буду рӯзгор

خاک بر وی گشته بود و روزگار

Бо ду дам оварда будаш кору бор

با دو دم آورده بودش کار و بار

Он накӯи сирати Муҳамади ном буд

آن نکو سیرت محمد نام بود

То бидон олами азуи як гом буд

تا بدان عالم ازو یک گام بود

Чун падар дидаш чунон , гуфт эй писар

چون پدر دیدش چنان، گفت ای پسر

эй чароғи чашми вои ҷони падар

ای چراغ چشم وای جان پدر

эй Муҳамад , бо падар Лутфӣ бикун

ای محمد، با پدر لطفی بکن

Як сухани гӯ , гуфт охири кӯи сухан

یک سخن گو، گفت آخر کو سخن

Кӯи Муҳамад , кӯи писар , кӯи ҳеҷ кас

کو محمد، کو پسر، کو هیچ کس

Ин бигуфт ва ҷон бидод , ин буду бас

این بگفت و جان بداد، این بود و بس

Дрнгр эй солики соҳиби назар

درنگر ای سالک صاحب نظر

То Муҳамади кӯу одам , дрнгр

تا محمد کو و آدم، درنگر

Одами охири кӯу зрёти кӯ

آدم آخر کو و ذریات کو

Номи ҷзўёту куллиёти кӯ

نام جزویات و کلیات کو

Кӯи замин , кӯи кӯҳу дарё , кӯи фалак

کو زمین، کو کوه و دریا، کو فلک

Кӯи парӣ , кӯи деву мардум , кӯи малик

کو پری، کو دیو و مردم ،کو ملک

Кӯ кунун он сад ҳазорон тани зхок

کو کنون آن صد هزاران تن زخاک

Кӯ кунун он сад ҳазорон ҷони пок

کو کنون آن صد هزاران جان پاک

Кӯ ба вақти ҷони бдодни печи печ

کو به وقت جان بدادن پیچ پیچ

Кӯ касе , кӯи ҷону тан , кӯи ҳеҷ ҳеҷ

کو کسی، کو جان و تن، کو هیچ‌هیچ

Ҳар ду оламро ва сад чандон ки ҳаст

هر دو عالم را و صد چندان که هست

Гар басоеу ббизӣ онк ҳаст

گر بسایی و ببیزی آنک هست

Чун сарои печ печ ояд туро

چون سرای پیچ پیچ آید ترا

Бо сари ғарбол ҳеҷ ояд туро

با سر غربال هیچ آید ترا